Το μακρινό 1968 ο στρατηγός Ντε Γκολ, πρόεδρος της Γαλλίας τότε, όταν αντιλήφτηκε πως η συμμαχία του ΝΑΤΟ είχε «καπελωθεί» από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο τούς αποχαιρέτησε από το Στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας. Γερμανικό περιοδικό, με ένα άσεμνο για την εποχή σκίτσο στο εξώφυλλο, έδειχνε τον στρατηγό να έχει κατεβάσει το παντελόνι και δείχνοντας τον πισινό του στραμμένο προς την δύση περιέγραφε την σκηνή ως το νέο χαιρετισμό του ΝΑΤΟ!!
(der neue NATO gruss).
Εμείς οι Αριστεροί, στην πλειοψηφία Κομμουνιστές, καμαρώναμε για το νέο χτύπημα στην καπιταλιστική καρδιά. Είχαμε πιστεί τότε, πως το σαθρό οικοδόμημα του καπιταλισμού θα καταρρεύσει και θα κυριαρχήσει το δικό μας, το εντός των τειχών κοινωνικό μοντέλο, που σμίλευε τον νέο άνθρωπο, τον ελεύθερο από κάθε είδους δεσμά. Τρομάρα μας !! Έτσι μου απήντησε ένας απόντας σήμερα σύντροφος, ο Σπύρος Μπάρτζης, όταν ύστερα από χρόνια στο ΚΚΕες του υπενθύμισα τις σκηνές. Ο καπιταλισμός νίκησε. Φαίνεται πως η ΚΙΝΑ με ένα μεικτό σύστημα απροσδιόριστης ιδεολογίας συμβάλει αποφασιστικά στην ισορροπία του τρόμου. Οι ΗΠΑ που για χρόνια η προπαγάνδα των νικητών μας τις σέρβιρε ως πρότυπο Δημοκρατίας χρειάστηκε η επανεκλογή ενός αλλόφρονα Πρόεδρου για να καταρρεύσει ο μύθος. Το βαθύ κράτος, οι δικλείδες ασφαλείας, οι θεσμοί που αποδυναμώνουνε και ελέγχουν την ισχύ του Πρόεδρου αποδεικνύονται ένα μεγάλο προπαγανδιστικό ψέμα. Ένας Πρόεδρος που δεν υπάρχει ηθικό και πολιτικό αδίκημα που να μην έχει διαπράξει συνεχίζει ανενόχλητος την καταστροφική για την παγκόσμια ειρήνη και οικονομία πολιτική.
Φαίνεται όμως, πως και στην περίπτωση του παγκόσμιου Καουμπόι βρίσκει εφαρμογή η αλήθεια που εκφράζεται με την αρχαίο ελληνική ρήση «ουδέν κακόν αμιγές καλού». Και εξηγώ αμέσως πιο καλό έφερε η πολιτική του ανεκδιήγητου Πρόεδρου!!!
Μα, την αφύπνιση της ΕΕ! Απολάμβαναν οι γραφειοκράτες των Βρυξελών και οι Κυβερνήσεις των επί μέρους Κρατών τον ύπνο του δικαίου τόσα χρόνια. Κουρνιασμένοι κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ δεν είχαν καν στην ατζέντα του προγραμματισμού, την εξέλιξη της πολεμικής βιομηχανίας.
Δεν μιλούσε κανένας για την απλή αλήθεια, πως, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν δίχως σοβαρή πολεμική βιομηχανία. Αγνοώντας ή ηθελημένα, ότι η βιομηχανία αυτή εκτός από την εξασφάλιση της ειρήνης και της ασφάλειας, προάγει την εξέλιξη της τεχνολογίας και στη συνέχεια τα προϊόντα των τεχνικών επιτευγμάτων περνούν στην αγορά και συμβάλουν σημαντικά στην οικονομική επέκταση. Μην ξεχνάμε το αποτέλεσμα που επέφερε το πρόγραμμα για τον πόλεμο των Άστρων, που ακολούθησαν οι ΗΠΑ κατά την θητεία ενός άλλου Καουμπόι πρόεδρου, του Ρέιγκαν. Δημιούργησε ή μάλλον οδήγησε στην εξέλιξη την διαστημική επιστήμη που είναι «εν πολλοίς» η συνισταμένη του συνόλου σχεδόν των τεχνικών επιστημών. Πολλά υποπροϊόντα αυτής της προσπάθειας έχουν δημιουργήσει νέες ανάγκες στις κοινωνίες, και όπως περιέγραψα πιο πάνω, μέσω του εμπορίου λειτούργησαν ως πολλαπλασιαστές της οικονομίας.
Είναι αισιόδοξη η είδηση ότι, οι χώρες της Ε.Ε. που έχουν την οικονομική και επιστημονική επάρκεια συνασπίστηκαν σε μια ομάδα των πρόθυμων και άρχισαν να προετοιμάζονται για την δημιουργία σοβαρής εξοπλιστικής βιομηχανίας. Μόνο έτσι καθίσταται δυνατός ο στόχος της ομοσπονδοποίησης των ευρωπαϊκών κρατών. Υπαρξιακή ανάγκη κατά την ταπεινή γνώμη του υπογράφοντα.
Υπάρχει όμως ή μάλλον ελλοχεύει ο κίνδυνος της καταστροφής της ηπείρου, εάν οι λαοί δεν απομονώσουν τους λαϊκιστές. Τους «ένθεν κακείθεν» του δημοκρατικού πολιτικού χώρου. Και νομίζω πως από το σημείο αυτό αρχίζει η δική μας ευθύνη, η ευθύνη των πολιτών. Οφείλουμε να γνωρίζομε πως είναι πολύ εύκολο η ιστορία να κάνει το απονενοημένο πήδημα και να μας γυρίσει στο 1933. Γι αυτό, Επαγρύπνηση, Νηφαλιότητα και Σύνεση αγαπητοί φίλοι.
