Ο άνθρωπος, το σύμφωνα με κάποιες θεωρίες τελειότερο πλάσμα επί της γης, έχει στο ενεργητικό του πολλά επιτεύγματα. Δυστυχώς δεν έχουν όλα θετικό πρόσημο.
Είναι γνωστά τα στοιχεία που μαρτυρούν ότι, του σημερινού ανθρώπου, προϋπήρξε ένας άλλος-ανώτερος πολιτισμός ο οποίος καταστράφηκε…
Η ιστορία με την καταστροφή, όπου κατά διαβολική συγκυρία ο «σωτήρας» προέρχεται πάντοτε από το ίδιο… σόι (αναφέρομαι στον Νώε), δεν είναι ακριβώς μύθος, μόνο που, η ολική καταστροφή στην οποία αναφέρομαι, δεν προήλθε από γεωλογικά αίτια, αλλά από την ανθρώπινη αμετροέπεια…
Φαίνεται πως ο άνθρωπος ομοιάζει πολύ με μια συγκεκριμένη ράτσα σκυλιών που, συν τω χρόνω, ο εγκέφαλός τους μεγαλώνει, ώσπου κάποια στιγμή τρελαίνονται!
Αναφέρθηκα στα σκυλιά και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα από τα θεωρούμενα «μικρά» επιτεύγματα του ανθρώπου.
Θύμα του «μικρού» αυτού επιτεύγματος είναι τα συμπαθή τετράποδα, τα οποία, χρησιμοποιούνται κατά περίπτωση και όπως βολεύει τον άπληστο ανθρωποκεντρισμό μας…
Ο άνθρωπος λοιπόν, ανακάλυψε πρώτα τα περιλαίμια κι αμέσως μετά τα… λουριά! Κανένα περιλαίμιο και κανένα λουρί δεν είναι για το καλό του οποιοδήποτε ζώου…
Και το περιλαίμιο και το λουρί είναι για απόλυτο έλεγχο και καθυπόταξη …
Όμως, τα πολυμήχανα ανθρωποκεντρικοειδή, έσπευσαν ν’ ανακαλύψουν ένα επιπρόσθετο εξαρτησιογόνο «αξεσουάρ», για να μπορεί το σκυλί να είναι τυπικά ελεύθερο! Πιο συγκεκριμένα, να μπορεί να κυκλοφορεί σε μεγάλη ακτίνα προκειμένου να συνδράμει καθοριστικά στις θηρευτικές δραστηριότητες του αφεντικού, αλλά με απόλυτο έλεγχο!
Και τότε ανακαλύφθηκε το ηλεκτρικό περιλαίμιο! Τι είναι αυτό το μαραφέτι; Διαβάστε λοιπόν και αναφωνείστε ομοθυμαδόν: «Μέγας είσαι άνθρωπε, αλλά κτηνώδη τα έργα σου»!
Ενώ το σκυλί μένει ελεύθερο, ο αφέντης του, αυτός που ορίζει το βαθμό της ελευθερίας του ζώου, κρατεί ανά χείρας το μαγικό εφεύρημα, το τηλεκοντρόλ, και όποια στιγμή το θελήσει, πατάει ένα κουμπάκι και… με ασύρματο τρόπο, στιγμιαία, παροχετεύεται αρκετή ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που «τσιμπάει» έντονα το σκυλί. Αυτό το… διαβολικό ηλεκτροσόκ είναι που καθορίζει την απόσταση της απομάκρυνσής του από το… αφεντικό του! Με άλλα λόγια, ως ήδη ελέχθη, μ’ ένα κουμπί καθορίζεται ο βαθμός ελευθερίας του!
Ευλόγως θα αναρωτηθείτε: Τι μ’ έπιασε χρονιάρες μέρες; Θα το μάθετε παρακάτω…
…Ένας ακόμη χρόνος στρογγυλοκάθισε στο σβέρκο μου…
Ξεκίνησα από το μηδέν και, αίφνης, συνειδητοποιώ πως βρίσκομαι λίγο πριν την εκπνοή της έβδομης δεκαετίας της ζήσης μου! Εξήντα επτά φορές γύρισε το καντράν στο ρολόι του προσωπικού μου χρόνου και κάθε «κλικ» κάτι μου κουβάλησε.
Είναι σαφέστατα ελκυστικό το ταξίδι αυτό… που έχει και φουρτούνες και μπουνάτσες.
Βρέθηκα πολλές φορές ναυαγός στις θάλασσες και τα πελάγη της ζωής, αλλά ευτυχώς, δεν πνίγηκα. Πολλά τα «μεταπτυχιακά» που έκαμα στα πανεπιστήμια της ζωής, που εκτός από γνώσεις, με προίκισαν με κρίση και πείρα.
Θυμάμαι στη νεότητά μου, τότε που το κόσκινό μου είχε μεγάλες τρύπες και έπεφταν σωρηδόν τα λάθη και οι γκάφες μου! Ήταν λίγα σκύβαλα που πετούσα…
Σήμερα όμως, που η σήτα της πείρας μου είναι ιδιαίτερα ψιλή τα απόβλητα είναι ασυγκρίτως πολλαπλάσια… Πετώ τόνους σκύβαλα απ’ όσα «δώρα» μού προσφέρουν οι διάφοροι Δαναοί…
Ένα από τα πλέον θλιβερά συμπεράσματα-προϊόντα αυτής της πείρας, είναι πως η ελευθερία του σημερινού ανθρώπου κινδυνεύει να χαθεί. Αυτοί που ορίζουν την μοίρα του κόσμου, κατεργάζονται και μηχανεύονται συνεχώς νέους τρόπους για να ελέγχουν το ανθρώπινο είδος. Τα περιλαίμια, πριν από τα σκυλιά, έχουν τυλιχτεί στο δικό μας λαιμό…
Το τηλεκοντρόλ που απελευθερώνει την ηλεκτρική ενέργεια, αυτή που μας σοκάρει, είναι στα χέρια και στη διάθεση παρανοϊκών. Το ζούμε και το βιώνουμε χρόνια τώρα, μόνο που όσο περνά ο καιρός, αυξάνει και η τάση του ρεύματος που προκαλεί το ηλεκτροσόκ… Όσοι είναι πολιτικά (διευκρινίζω: όχι κομματικά) υποψιασμένοι, ξέρουν πολύ καλά τι εννοώ…
Εξαίρεση αποτελούν κάποιοι «αψέκαστοι» που συμφιλιώνονται πολύ εύκολα με τους δυνάστες μας…
Μετά το τσιπάρισμα των σκυλιών, φαίνεται πως ήρθε και η… σειρά μας!
Αυτό που βιώνει ο σημερινός άνθρωπος, δεν το προκάλεσε η φύση, αλλά η ανθρώπινη-κτηνώδης απληστία… Αυτό είναι ο δικός μου-βάσιμος ισχυρισμός…
Η πανδημία, η μεγαλύτερη απειλή για το ανθρώπινο είδος, είναι πρώτης τάξης ευκαιρία για καταστρατήγηση και κατάργηση βασικών κατακτήσεων, όπως είναι η Ελευθερία και το δικαίωμα στην συν-ύπαρξη, στην συν-εύρεση στο συν-αγωνίζεσθαι, στο συν-αθροίζεσθαι και στο συν-εργάζεσθαι. Μοναχικά αρνιά, μας θέλει το σύστημα, για να γίνουμε ευκολότερη λεία στις ορέξεις τους.
Όλο αυτό το θέατρο με την βιομηχανία εμβολίων, με βάζει σε μεγάλο προβληματισμό.
Η αναβίωση του Ψυχρού Πολέμου δεν γίνεται άσκοπα. «Μάπα τα ρώσικα εμβόλια», μας ενημερώνει ο παντοδύναμος και απολύτως ελεγχόμενος Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ο οποίος τελαλίζει ανερυθρίαστα: «Πάρτε τα καλά, τα αμερικάνικα εμβόλια», λες και τα εμβόλια είναι πατάτες Θηβών!
Νομίζω πως οι ευχές που ανταλλάσσομε τούτες τις μέρες απόκτησαν ξαφνικά την πραγματική τους σημασία! Τα «Χρόνια Πολλά», λέγονται, αλλά όλοι έχουμε την υποψία ότι είναι σχεδόν ουτοπική ευχή! Οι πιο ρεαλιστές λέμε: «και του χρόνου με υγεία», και το εννοούμε γιατί, αισθανόμαστε πως οι ζωές μας κρέμονται από μια κλωστή, και ελέγχονται από μια παρανοϊκή λίγκα…
Φυσικά δεν αναφέρομαι στο θέατρο σκιών που μας κυβερνά… Αυτοί είναι «όργανα υπηρεσίας», όπως λέγαμε στο στρατό…
Φίλτατοι, τουλάχιστον, ας έχομε στο νου μας… τα παιδιά…
Κλείνω με την ευχή: Και του χρόνου να είμαστε εδώ και ζωντανοί και με υγεία και, αχρείαστοι να είναι οι… Νώε…
