Στα καημένα χωριά της Βιάννου

Πέρα στα καημένα τα χωριά,

πέτρα από πέτρα οι οχτροί τα σπίτια τα γκρεμίσανε.

Μέσα στα καημένα τα χωριά,

τα παλικάρια όλα ,οι οχτροί

οι φονιάδες τα χαλάσανε.

Οι γυναίκες με μάτια σα φωτιά,

με πυρωμένη τη καρδιά,

τους αετούς πήγαν και θάψανε.

Βάλανε πείσμα στη ψυχή

στα χέρια αρπάξανε ραβδιά

τις στράτες πήρανε.

Τρανούς βρήκανε ,

δίκιο δε βρήκανε.

Χτύπησαν πόρτες φτωχικές ,κλάψανε,

μα τα χωριά τους πάλι χτίσανε.

Τα δέντρα κόπηκαν

μα οι σπόροι μείνανε.

Φύτεψαν ,φυτευτήκανε,

ζήσανε.

Τώρα στα ματωμένα τα χωριά,

μνημείο της σφαγής τους στήθηκε.

Μα των μανάδων κι αδερφάδων

η ματιά που πέφτει πάνω του

φέρνει στο νου τους τον αγώνα,

το μεγάλο αγώνα για τη νίκη.

Χετζογιαννάκης Μανώλης "Ξένιος Κρης"