Νίκος Κατσαράκης: «Δεν κάναμε εκπτώσεις, δε συμβιβαστήκαμε»
Τον άκρως ενδιαφέροντα απολογισμό της 9ετούς θητείας του στο ύπατο αξίωμα του Πρυτάνεως κάνει ο Βιαννίτης Πανεπιστημιακός κ. Νίκος Κατσαράκης σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξή του στην δημοσιογράφο Μαίρη Καριωτάκη που δημοσιεύεται στο δημοσιογραφικό πόρταλ neakriti.gr και στην εφημερίδα Νέα Κρήτη.
Αναδημοσιεύουμε ολόκληρη την συνέντευξη
Από το ΤΕΙ Κρήτης σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο Πανεπιστήμιο με Πολυτεχνική Σχολή: Ο Νίκος Κατσαράκης αποτιμά μία ιστορική εννιάχρονη διαδρομή στο neakriti.gr
Στις 31 Αυγούστου κλείνει οριστικά ένας ιστορικός κύκλος σχεδόν εννέα ετών για την ηγεσία του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου.
Ο καθηγητής Νίκος Κατσαράκης, ο άνθρωπος που ανέλαβε το ΤΕΙ Κρήτης στα τέλη του 2017 και ηγήθηκε της αυτοδύναμης μετεξέλιξής του σε ένα σύγχρονο, διεθνώς αναγνωρισμένο Πανεπιστήμιο με Πολυτεχνική Σχολή, παραδίδει τη σκυτάλη στον νέο πρύτανη, καθηγητή Νεκτάριο Παπαδογιάννη.
Σε μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης στη “Νέα Κρήτη”, ο απερχόμενος πρύτανης μιλά ανοιχτά για τις σκληρές μάχες που δόθηκαν “εντός και εκτός τειχών”, την αρχική δυσπιστία της Πολιτείας και των παλαιών ιδρυμάτων, το μεγάλο στοίχημα του φακέλου των 145 εκατ. ευρώ, αλλά και την προσωπική του διαδρομή.
* Εννέα χρόνια είναι ένας ολόκληρος κύκλος. Αν σήμερα σας ζητούσα να κρατήσετε μόνο μία εικόνα από αυτή τη διαδρομή, ποια θα ήταν;
«Αν θα έπρεπε να απομονώσω μια εικόνα από την πολύχρονη αυτή διαδρομή, θα ξεχώριζα την ίδρυση του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου τον Μάιο του 2019 που σκόρπισε μεγάλη ικανοποίηση και υπερηφάνεια στην ακαδημαϊκή κοινότητα του ιστορικού μας Ιδρύματος. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Κρήτης ήταν, λόγω της αδιαμφισβήτητης αξίας του, το μοναδικό ΤΕΙ που μετεξελίχθηκε αυτοδύναμα σε Πανεπιστήμιο κατά τη διάρκεια της εμβληματικής μεταρρύθμισης που πραγματοποιήθηκε στην ανώτατη εκπαίδευση την τριετία 2017-2019. Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ τα έντονα συναισθήματα χαράς και συγκίνησης που βιώσαμε στις 22 Μαΐου του 2019 στην εκδήλωση εγκαινίων του Πανεπιστημίου, τα χαμόγελα των συναδέλφων που απεικόνιζαν με τον πιο γλαφυρό τρόπο την ικανοποίησή τους για το πολύ σημαντικό αυτό επίτευγμα, αλλά ταυτόχρονα και τις μεγάλες τους προσδοκίες για το μέλλον. Προσδοκίες που, κατά τη γνώμη μου, ξεπεράστηκαν κατά πολύ μόλις σε λίγα μόνο χρόνια».
* Όταν αναλάβατε το ΤΕΙ Κρήτης το 2017, φανταζόσασταν ότι θα παραδίδατε ένα Πανεπιστήμιο με Πολυτεχνική Σχολή, επαγγελματικά δικαιώματα για τους αποφοίτους και αυτή τη θέση στον ακαδημαϊκό χάρτη;
«Αναλαμβάνοντας το “τιμόνι” του ΤΕΙ Κρήτης τον Δεκέμβριο του 2017, είχα ως κύριο στόχο να οδηγήσω το Ίδρυμα στην ακαδημαϊκή του ολοκλήρωση, την οργάνωση διδακτορικών σπουδών, την αξιοποίηση της ερευνητικής αριστείας των ερευνητών/τριών του ΤΕΙ Κρήτης προς όφελος του ίδιου Ιδρύματος και όχι άλλων ελληνικών ή/και ξένων Πανεπιστημίων. Είχαμε, ως ακαδημαϊκή κοινότητα, τη βαθιά πεποίθηση ότι το ΤΕΙ Κρήτης είχε την ποιότητα και τη δυναμική να ενταχθεί στον πανεπιστημιακό τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης.
Δε φανταζόμουν όμως ότι σε λιγότερο από ενάμιση χρόνο, τον Μάιο του 2019, θα καταφέρναμε κάτι που έμοιαζε ακατόρθωτο, την εξέλιξη του ΤΕΙ Κρήτης στο Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛΜΕΠΑ). Ούτε βεβαίως ότι τον Μάιο του 2025, μετά από μια σειρά ομόφωνων, θετικών αξιολογήσεων και τη σύμφωνη γνώμη των εκπροσώπων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, θα ιδρυόταν Πολυτεχνική Σχολή στο ΕΛΜΕΠΑ, με έδρα το Ηράκλειο, εξασφαλίζοντας την επαγγελματική προοπτική των αποφοίτων μας και προσδίδοντας τεράστια δυναμική στο Πανεπιστήμιό μας.
Δε φανταζόμουν επίσης ποτέ ότι, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο, ένα νέο, περιφερειακό Πανεπιστήμιο, θα συναγωνιζόταν τα παραδοσιακά Πανεπιστήμια της Ελλάδας, όντας 4ο στη διασύνδεση με την κοινωνία και 6ο στη διεθνοποίηση με βάση την έκθεση επιδόσεων της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) για το έτος χρηματοδότησης 2026, ενώ πολύ πρόσφατα αξιολογήθηκε με 4 Αστέρια (4 Stars) και χαρακτηρίστηκε ως Ίδρυμα “Πολύ Καλής Επίδοσης” (Rated for Very Good) από τον διεθνή οργανισμό Quacquarelli Symonds (QS), γεγονός που αποτελεί μια πολύ σημαντική επιτυχία για ένα νέο, περιφερειακό Πανεπιστήμιο. Ειδικότερα, στις κατηγορίες της Έρευνας, της Απασχολησιμότητας και της Καλής Διακυβέρνησης, το ΕΛΜΕΠΑ έλαβε τη βέλτιστη βαθμολογία με 5 Αστέρια.
Οπότε, ναι, θα μπορούσα να πω με βεβαιότητα ότι η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες που είχα για το Ίδρυμά μας το 2017, όταν ξεκίνησε αυτό το ταξίδι».
* Ποια ήταν η μεγαλύτερη μάχη που χρειάστηκε να δώσετε για το ΕΛΜΕΠΑ και ποια ήταν εκείνη η στιγμή που είπατε «τώρα κινδυνεύουμε πραγματικά να χάσουμε το στοίχημα»;
«Οι αγώνες που δώσαμε ήταν πάρα πολλοί, οι περισσότεροι μάλιστα ιδιαίτερα δύσκολοι και απαιτητικοί. Είμαι πολύ περήφανος διότι ό,τι πετύχαμε, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στις δικές μας δυνάμεις, στη σκληρή δουλειά και στην υψηλή ποιότητα του έργου μας. Δε συμβιβαστήκαμε, δεν κάναμε εκπτώσεις, υπερασπιστήκαμε και στηρίξαμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο με καθαρή, ισχυρή φωνή.
Η διαδικασία ίδρυσης της Πολυτεχνικής Σχολής ήταν, με σιγουριά, η δυσκολότερη, η πιο μακρόχρονη δοκιμασία που περάσαμε. Χρειάστηκαν, συνολικά, πάνω από 4-5 χρόνια για να οδηγηθούμε στην ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής στο ΕΛΜΕΠΑ. Υποβάλαμε πληθώρα φακέλων (πενταετή προγράμματα σπουδών, αντιστοίχιση με integrated master, αντιστοίχιση με Πολυτεχνικές Σχολές άλλων ΑΕΙ) και αξιολογηθήκαμε ομοφώνως θετικά από πολυμελείς επιτροπές όπου συμμετείχαν η ΕΘΑΑΕ, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, εκπρόσωποι των Πολυτεχνικών Σχολών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και, βεβαίως, το υπουργείο Παιδείας. Ήταν μια πολύ δύσκολη μάχη που κερδήθηκε, καθώς τελικά επιτύχαμε την ίδρυση Πολυτεχνικής Σχολής στο ΕΛΜΕΠΑ τον Μάιο του 2025, με τρία τμήματα και έδρα το Ηράκλειο.
Δε φοβηθήκαμε ποτέ γιατί έχουμε όραμα, πιστεύουμε στα αντικείμενα σπουδών των τμημάτων μας και στην έρευνα που διεξάγεται στα Εργαστήρια και στα Ινστιτούτα του ΕΛΜΕΠΑ, ενώ στηριζόμαστε στις βαθιές σχέσεις που έχουμε αναπτύξει με τις τοπικές κοινωνίες και, πρωτίστως, με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές μας. Επιμείναμε και καταφέραμε να αναδείξουμε το ΕΛΜΕΠΑ στον νέο, ισχυρό πόλο της εξόχως υψηλού επιπέδου πανεπιστημιακής κοινότητας της Κρήτης».
* Στον απολογισμό σας είπατε ότι κάποιοι “εκτός των τειχών” προσπάθησαν να εμποδίσουν την εξέλιξη του Ιδρύματος. Θέλετε να “μοιραστείτε” μαζί μας ποιοι και τι ακριβώς συνέβη;
«Ο δρόμος της εξέλιξης και της αναβάθμισης του Ιδρύματός μας δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Υπήρξαν αντιδράσεις και πολύ υποτιμητικά σχόλια για εμάς και τους φοιτητές μας. Μπορεί κάποιος εύκολα να ανατρέξει στην ειδησεογραφία της εποχής και να τα αναζητήσει. Εγώ προσωπικά δεν έχω καμία διάθεση να τροφοδοτήσω ανάλογες συζητήσεις. Είμαι όμως πεπεισμένος ότι ορισμένοι έχουν μετανιώσει για τη στάση τους απέναντι στο ΤΕΙ Κρήτης, βλέποντας την εξέλιξη του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου τα τελευταία χρόνια, την απήχησή του στην κοινωνία και στους υποψήφιους φοιτητές. Επίσης, δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι ορισμένοι που σχολίασαν πικρόχολα τη δίκαιη εξέλιξη ενός, κατά γενική ομολογία, εξαιρετικού δημόσιου Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, όπως το ΤΕΙ Κρήτης σε Πανεπιστήμιο, σίγησαν εκκωφαντικά στην αναβάθμιση των ιδιωτικών κολεγίων/εκπαιδευτηρίων σε “Πανεπιστήμια” (ΝΠΠΕ) που, όπως φαίνεται από τις πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ, πάσχει σοβαρά».
* Υπήρξε κάποια στιγμή που αισθανθήκατε ότι το ΕΛΜΕΠΑ αντιμετωπίστηκε από την Πολιτεία ή από άλλους ακαδημαϊκούς φορείς ως “το πρώην ΤΕΙ” και όχι ως ένα ισότιμο Πανεπιστήμιο;
«Όταν το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο ξεκίνησε την ακαδημαϊκή λειτουργία του το 2019, αντιμετωπίστηκε διστακτικά από ορισμένα Πανεπιστήμια, κυρίως τα παλαιά, κραταιά Πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Κάποιες φορές, δυστυχώς, και από το υπουργείο Παιδείας και την τότε υπουργό, κυρία Κεραμέως. Πολύ σύντομα όμως, η παρουσία μας στη Σύνοδο Πρυτάνεων, οι εξαιρετικές πιστοποιήσεις των προγραμμάτων σπουδών των Τμημάτων από την ΕΘΑΑΕ, οι πολύ αξιόλογες επιδόσεις του Ιδρύματος στην έρευνα με την προσέλκυση σημαντικών ανταγωνιστικών ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, η συμμετοχή στον θεσμό των Συμμαχιών των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων ως ένα από τα πρώτα 7-8 ελληνικά Πανεπιστήμια, οι καινοτόμες διεθνείς συνεργασίες, η εξωστρέφεια και η σύνδεση του Πανεπιστημίου με την κοινωνία, οδήγησαν ακόμη και τους πιο δύσπιστους να αποδεχθούν το ΕΛΜΕΠΑ ως ένα ισότιμο μέλος των ελληνικών Πανεπιστημίων, ένα δυναμικό, εξωστρεφές Πανεπιστήμιο με μεγάλη ανταπόκριση στην κοινωνία και τους νέους.
Υπήρξε, ειδικά από τις αρχές του 2023 και μετά, αναγνώριση της ποιότητας, της εξέλιξης και της ουσιαστικής ακαδημαϊκής αναβάθμισης του ΕΛΜΕΠΑ. Θα έλεγα ότι ο ευθύς λόγος που μας διέκρινε, δίχως υποκρισία και υποτέλεια, εκτιμήθηκε απ’ όλους και όλες που νοιάζονται πραγματικά για την πρόοδο του δημόσιου Πανεπιστημίου στη χώρα μας».
* Ποιο είναι σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΕΛΜΕΠΑ που δε φαίνεται από τους αριθμούς και τις αξιολογήσεις;
«Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο είναι η υποστελέχωση, κυρίως σε μέλη εργαστηριακού προσωπικού (ΕΤΕΠ & ΕΔΙΠ), για την υποστήριξη των τεχνολογικών αντικειμένων που θεραπεύουν τα Τμήματα του Πανεπιστημίου. Αντίστοιχες ανάγκες υπάρχουν επίσης για μέλη ΔΕΠ και διοικητικό προσωπικό, ειδικά καθώς το ΕΛΜΕΠΑ έχει μεγάλο αριθμό ενεργών φοιτητών/τριών.
Ένα δεύτερο σημαντικό πρόβλημα αφορά στην έλλειψη νέων, σύγχρονων εργαστηριακών χώρων και κτηρίων που απαιτούνται, προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες του Πανεπιστημίου, αφενός λόγω της προσέλκυσης μεγάλου αριθμού πρωτοετών φοιτητών/τριών τα τελευταία χρόνια, αφετέρου εξαιτίας της έντονης ερευνητικής δραστηριότητας των μελών ΔΕΠ και της υλοποίησης μεγάλου αριθμού έργων μέσω ανταγωνιστικών ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.
Ένα επίσης πολύ ουσιαστικό πρόβλημα που οφείλουμε οπωσδήποτε να αντιμετωπίσουμε, όπως άλλωστε όλα τα ελληνικά Πανεπιστήμια, αφορά στον χαμηλό ρυθμό αποφοίτησης σε σχέση με τον αριθμό των εισακτέων, ειδικά στην κανονική διάρκεια φοίτησης. Τα Τμήματα θα πρέπει να προσαρμόσουν τα προγράμματα σπουδών τους στη νέα, παγκόσμια πραγματικότητα στην ανώτατη εκπαίδευση, να εφαρμόσουν με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τις νέες τεχνολογίες και να εισάγουν ταχύτατα την Τ.Ν., μειώνοντας τον εβδομαδιαίο φόρτο εργασίας των φοιτητών/τριών και δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναπτύξουν πρωτοβουλίες και κριτική σκέψη».
* Υπάρχει κάτι που θεωρείτε ότι η Πολιτεία ακόμη “χρωστά” στο ΕΛΜΕΠΑ;
«Το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο είναι αυτή την περίοδο στην καλύτερη θέση που βρισκόταν ποτέ το Ίδρυμά μας, κατά την υπερ-πεντηκονταετή ζωή του. Η ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής, η σημαντική αύξηση των βάσεων εισαγωγής με ταυτόχρονη κάλυψη του συνόλου σχεδόν των θέσεων των εισακτέων, η πλήρης κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων της Πολυτεχνικής Σχολής και της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών, η διαρκώς ανοδική πορεία στις αξιολογήσεις και τις εκθέσεις επιδόσεων της ΕΘΑΑΕ, ο υπερ-διπλασιασμός του παραγόμενου ερευνητικού έργου και των ευρωπαϊκών ανταγωνιστικών χρηματοδοτήσεων, η συμμετοχή του ΕΛΜΕΠΑ στον θεσμό των Συμμαχιών Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων, καθώς και η πολύπλευρη διασύνδεση του Πανεπιστημίου με την κοινωνία και τις παραγωγικές της δυνάμεις, αποτελούν ένα πολύ ισχυρό υπόβαθρο, μια αναβαθμισμένη αφετηρία για το μέλλον.
Απαιτείται όμως η Πολιτεία να προχωρήσει σε γενναία ενίσχυση του Πανεπιστημίου με ανθρώπινο δυναμικό, μέλη ΔΕΠ, εργαστηριακό και διοικητικό προσωπικό, καθώς και στην αναγκαία χρηματοδότηση για την αναβάθμιση των γηρασμένων κτηριακών υποδομών στις Πανεπιστημιουπόλεις μας. Έχουμε υποβάλει στο ΥΠΑΙΘΑ έναν πλήρη τεχνικό φάκελο με ώριμες προτάσεις, προϋπολογισμού ύψους ~145 εκατομμυρίων ευρώ, και ζητάμε δίκαιη, ισότιμη μεταχείριση με τα υπόλοιπα Πανεπιστήμια. Η Πολιτεία οφείλει επιτέλους να στηρίξει εμπράκτως και οικονομικά το ΕΛΜΕΠΑ, ένα από τα πιο δυναμικά, περιφερειακά Πανεπιστήμια της Ελλάδας».
* Σε λίγες ημέρες δε θα είστε πλέον πρύτανης. Τι είναι αυτό που σας δυσκολεύει περισσότερο στην ιδέα της αποχώρησης; Και τι είναι αυτό που σας ανακουφίζει;
«Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Από τη μια, είναι για εμένα πολύ δύσκολο να αποχωριστώ τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια για την εξέλιξη και την πρόοδο του Πανεπιστημίου. Περάσαμε από χίλια κύματα, αντιμετωπίσαμε με ενότητα, αισιοδοξία, μεθοδικότητα και θάρρος πολλές προκλήσεις για να φέρουμε το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο στη θέση που βρίσκεται σήμερα. Η αποχώρησή μου, συνεπώς, από τη θέση του πρύτανη μετά από σχεδόν εννέα χρόνια, δε σας κρύβω, είναι μια πολύ μεγάλη και δύσκολη αλλαγή στη ζωή μου. Από την άλλη, η αλήθεια είναι ότι, μετά από τόσα χρόνια, η τριβή με τα καθημερινά - μικρά και μεγάλα - διοικητικά προβλήματα και τη γραφειοκρατία, δημιουργεί κόπωση. Προσδοκώ σε μια νέα, πιο ήρεμη, αλλά ταυτόχρονα εξίσου δημιουργική καθημερινότητα».
* Τι σας κόστισε προσωπικά αυτή η εννιάχρονη διαδρομή; Υπήρξαν στιγμές που μετανιώσατε που μπήκατε σε αυτή τη διαδικασία;
«Δε μετάνιωσα ποτέ, ούτε για μια στιγμή. Η απόφασή μου το φθινόπωρο του 2017 να θέσω υποψηφιότητα για τη θέση του πρύτανη αιφνιδίασε ακόμη και την οικογένειά μου και τους πιο στενούς μου φίλους. Πολλοί πίστευαν ότι δε θα καταφέρω να ανταπεξέλθω στα καθήκοντα μιας τέτοιας θέσης. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια καλή μου φίλη και συνοδοιπόρο στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, να μου λέει “Νίκο, είσαι πολύ καλό παιδί... Πώς θα τα καταφέρεις;”. Στη διαδρομή αυτή έγινα σίγουρα πιο δυνατός, ίσως κάπως πιο σκληρός, θεωρώ όμως ότι εντέλει διατήρησα τον χαρακτήρα μου, δεν αλλοιώθηκα από την όποια εξουσία.
Νιώθω συνεπώς πολύ ικανοποιημένος από τις δύο θητείες μου στην Πρυτανεία του ΕΛΜΕΠΑ και το αποτύπωμά τους στην πανεπιστημιακή κοινότητα της χώρας. Προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις για την ανάδειξη του Ιδρύματός μας σε έναν νέο, ισχυρό ακαδημαϊκό πόλο στην Κρήτη και την Ελλάδα, έχοντας πάντα ως μοναδικό κριτήριο το συμφέρον των φοιτητών/τριών, της πανεπιστημιακής μας κοινότητας και της τοπικής κοινωνίας. Παράλληλα, νιώθω περήφανος, καθώς σε όλη αυτή τη διαδρομή δεν πρόδωσα ποτέ τις ιδέες μου, την αφοσίωσή μου στο δημόσιο Πανεπιστήμιο και την πεποίθησή μου ότι η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα».
* Είπατε ότι επιστρέφετε στα έδρανα, στη διδασκαλία και στην έρευνα. Θα είναι εύκολο πιστεύετε να επιστρέψετε στον ρόλο του καθηγητή;
«Επιθυμώ να επιστρέψω στα αμφιθέατρα του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών για να διδάξω Επιστήμη Υλικών και Νανοτεχνολογία στους φοιτητές/τριες μας, με την ελπίδα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες τους. Είναι πολύ σημαντικό, ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, να μεταλαμπαδεύουμε τις γνώσεις μας στους φοιτητές, καλλιεργώντας τους παράλληλα το ενδιαφέρον, την περιέργεια και την κριτική σκέψη.
Αν και δε σταμάτησα ποτέ να διδάσκω σε μεταπτυχιακό, τουλάχιστον, επίπεδο, ανυπομονώ να σταθώ απέναντι στους πρωτοετείς φοιτητές της Πολυτεχνικής Σχολής, με την αγωνία ενός νέου καθηγητή. Πέρα από την πανεπιστημιακή διδασκαλία, ανυπομονώ να επιστρέψω στο εργαστήριό μου, να συναντήσω τους συναδέλφους μου στον Τομέα Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας του ΗΜΜΥ και στο Ινστιτούτο Αναδυόμενων Τεχνολογιών του Πανεπιστημιακού Κέντρου Έρευνας και Καινοτομίας (ΠΑΚΕΚ) για να ξεκινήσω από μια άλλη αφετηρία την ερευνητική μου προσπάθεια στο καινούργιο, πολύ αναβαθμισμένο ερευνητικό περιβάλλον της Πολυτεχνικής Σχολής. Δεν πρόκειται να είναι εύκολη η μετάβαση μετά από εννέα χρόνια διοικητικής ευθύνης στο υψηλότερο επίπεδο, αλλά είμαι αποφασισμένος να προσπαθήσω!».
Η επόμενη μέρα - Η συμβουλή στον νέο πρύτανη
* Την 1η Σεπτεμβρίου, ο καθηγητής Νεκτάριος Παπαδογιάννης θα καθίσει για πρώτη φορά στο γραφείο του πρύτανη. Τι θα θέλατε να του πείτε - όχι ως απερχόμενος πρύτανης, αλλά ως άνθρωπος που έζησε αυτή τη θέση για εννέα χρόνια;
«Θα ήθελα να του ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία στο πολύ δύσκολο και απαιτητικό έργο που αναλαμβάνει, ώστε να οδηγήσει το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο ακόμη υψηλότερα στον ακαδημαϊκό χάρτη της Ελλάδας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης, αλλά – πρωτίστως - στις συνειδήσεις των πολιτών, των νέων, των φοιτητών/τριών. Στον δύσκολο και, ορισμένες φορές, μοναχικό δρόμο της διοίκησης ενός δημόσιου Πανεπιστημίου, οι αρετές της υπομονής, της επιμονής και - κυρίως - της διάκρισης, είναι πολύτιμες».