Αύριο Τρίτη 12 Δεκεμβρίου στις 2:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Μιχαήλ Αρχαγγέλου, στην Άνω Βιάννο, συγγενείς, γνωστοί και φίλοι θα συνευρεθούν για να αποχαιρετήσουν για στερνή φορά έναν ωραίο Βιαννίτη, τον Μανώλη Δ. Ραπτάκη, που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών
Θα αποχαιρετήσουν το σεμνό χωριανό, τον έντιμο επαγγελματία, τον άκακο άνθρωπο, τον καλοκάγαθο οικογενειάρχη. Θα αποχαιρετήσουν τον αγνό φίλαθλο, τον άνθρωπο που ως επαγγελματίας στο χώρο της εστίασης ήταν ο καλύτερος πρεσβευτής της κρητικής φιλοξενίας. Η Βιάννος, ο Κερατόκαμπος δεν θα είναι πια όπως χθες…
Κι αυτή η απουσία αποτυπώνεται άψογα με αυτά που έγραψε η κ. Μαριάνθη Κοκολάκη στη σελίδα «Εκεί στο Νότο»….
«Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που, θαρρώ, δεν θέλουν να γεράσουν. Όχι γιατί φοβούνται τον θάνατο μα γιατί θέλουν να μένουν για πάντα νέοι. Κι αφού αφήσουν το αποτύπωμά τους στη ζωή, δυνατό και ολοζώντανο στη μνήμη, φεύγουν, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι η ζωή, κόντρα στις θρησκείες και στην επιστήμη, είναι πιο δυνατή από τον θάνατο. Ανάκατες σκέψεις αυτή τη βροχερή μέρα του χειμώνα που διάλεξε ο Μανώλης να φύγει. Σκέψεις που σκοντάφτουν σε εικόνες, λόγια, γέλια και κλάματα.
Μνήμες. Πολλές μνήμες από τα χρόνια του «Λιβυκού», με όλα τα όμορφα, τα δυνατά και τα υπέροχα, μα και τα δύσκολα, τα απρόσμενα και τα άσχημα. Μα μήπως αυτή δεν είναι η ομορφιά της ζωής; Ένα αεράκι στις καλαμιές, λίγες σταγόνες θαλασσόνερο στο αλμυρίκι, το μουρμούρισμα της θάλασσας, μια φωνή στη σκάλα, «Κοκόλα» κι ύστερα «Έλα μωρέ Μανώλη». Ναι, η ζωή είναι πιο δυνατή γιατί μπορεί να κάνει την απουσία την πιο έντονη παρουσία. Καλό ταξίδι Μανώλη στις θάλασσες του ουρανού.
Κανένα Λιβυκό πέλαγος δεν μπορεί να μαλακώσει τον πόνο που αφήνεις στα αγαπημένα σου.
Ευχή όλων μας μόνο, ο χρόνος και η ζωή να τους δώσουν τη δύναμη να αντέξουν τις μνήμες».
