Για την αρχόντισσα της Βιάννου, επιτύμβιο

Γιατί το βέλος του χρόνου

κινείται προς μίαν μόνο κατεύθυνση

(και πως να το αντιστρέψεις;)

Και όπως όλοι στη ζωή,

από τη σιωπή ξεκίνησε και τελείωσε πάλι

στη σιωπή, αφού πρώτα διέπραξε

το τέλειο έγκλημα.

Τον εαυτό της, κατέθεσε, όλον εις την ζωή της

Δείχνοντάς μας πόσο μεγάλη σημασία έχει, πράγματι,

αυτό που ο καθένας στέλνει στις επόμενες γενιές

Η Μαρία Χλειουνάκη- Μαστρογιωργάκη

Ωραία και Μουσική

Περιφανής και περίβλεπτη

Αρχόντισσα εις την κοινωνία της Βιάννου,

έφυγε τον Μάιο του 2026, στα ενενήντα δύο της χρόνια,

θέτοντάς μας σε μια διαδικασία συνεχούς

αναδιήγησής της

Δώρο Ανιδιοτελές

Από τη χαραμάδα του χρόνου να τη βλέπουμε σικάτη,

(με μιαν ομορφιά λεπτή, με τα μαλλιά της επιμελώς ατημέλητα

καλαίσθητα και λεία, με όμορφα κοσμήματα στερεωμένα,

με μίαν τέχνη απαράμιλλη και τόσο φινετσάτη)

να ακούει το ραδιόφωνο της και να σιγοτραγουδά

Με έναν έξοχο ρυθμό,

να σχηματίζει, τέλεια με τη φωνή της, την αγάπη.

Να βγάζει απαλά την ασημένια πόρπη των μαλλιών,

να αποκόπτει όλες τις λύπες

από τα σώματά μας.

Να πλέκει, να ξηλώνει,

το καθημερινό μας πρόσωπο.

Με υπομονή να βρίσκει του παρελθόντος

τόπου τα σημάδια

Με τη βελόνα επιδέξια

τους μόχθους να κεντά,

με γνώση και με-τάξι

στα φίνα υφαντά.

Τα παλαιά τραγούδια να μετρά

να παραδίδει τα κλειδιά

να ανοίγεται με σύνεση το μέλλον.

Μέσα στη Βιάννο,

στα πολύξερα σοκάκια,

να γράφει φεγγαροβραδιές

με τη ζωή μας μέσα των.

Μαρίνα Μιχαήλ Χρηστάκη