Η Μνησαρέτη που έμεινε στην ιστορία ως Φρύνη
Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη
Έγινε τρεις φορές άγαλμα από τον Πραξιτέλη και ζωγραφιά από τον Απελλή. Για χάρη της κονταροχτυπήθηκαν δεινοί Αθηναίοι ρήτορες στα δικαστήρια. Η Μνησαρέτη από τη Βοιωτία, η πιο διάσημη εταίρα της αρχαιότητας, έμεινε στην Ιστορία ως Φρύνη. Επέλεξε αυτό το ψευδώνυμο λόγω του λευκού και διάφανου δέρματός της, όπως έχουν τα μικρά βατράχια. Απέκτησε τόσα πλούτη που ήταν διατεθειμένη να αναλάβει τα έξοδα για να ξαναχτιστούν τα τείχη της Θήβας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον ωστόσο έχουν οι κατηγορίες των γυναικών που πρόσφεραν τις ερωτικές τους υπηρεσίες. Οι ιερόδουλες ήταν ιέρειες αφιερωμένες σε κάποιο ναό (συνήθως της Αφροδίτης) και συνευρίσκονταν με τους άνδρες σε παραπλήσια κτίσματα.
Οι απλές πόρνες, δούλες αιχμάλωτες πολέμου ή αγορασμένες, δούλευαν υπό τον πλήρη έλεγχο των πορνοβοσκών – προαγωγών. Άλλωστε η λέξη πόρνη προέρχεται ετυμολογικά από το πέρνημι= πουλώ.
Οι χαμαιτύπες ψάρευαν πελάτες από το δρόμο και έκαναν σεξ ξαπλώνοντας χάμω (εξού και το χαμαιτυπείο).
Οι λεωφόροι, φορούσαν ειδικά σανδάλια με καρφιά στις σόλες που χάραζαν στο έδαφος καθώς περπατούσαν τη λέξη «ακολούθει».
Οι εταίρες ήταν οι πιο καλλιεργημένες, είχαν υψηλή μόρφωση, χόρευαν και τραγουδούσαν, κρατούσαν συντροφιά στους άνδρες στη διάρκεια των συμποσίων, χωρίς να είναι απαραίτητη η ερωτική συνεύρευση.
Τα περισσότερα πορνεία που ιδρύθηκαν επισήμως επί Σόλωνα βρίσκονταν στον Κεραμεικό και στον Πειραιά λόγω του πλήθους εμπόρων και ναυτικών που σύχναζαν στο λιμάνι. Στην Κόρινθο, όταν επρόκειτο να προσευχηθεί η πόλη στην Αφροδίτη για ζητήματα υψίστης σημασίας, προσκαλούσαν όσο το δυνατόν περισσότερες εταίρες για να συνενώσουν την φωνή τους και να θυσιάσουν μαζί.
Τα χρόνια πέρασαν. Η Νανά συναντήθηκε με την Γαβριέλα, η Λόλα με τη Λολίτα, Τα Κόκκινα Φανάρια με την Ευδοκία, η Ωραία της Ημερας με την Pretty woman, η China Blue με την Kουκλίτσα της Νεας Ορλεάνης.
Μα το πιο ωραίο συναπάντημα ήταν αυτό που δεν εγινε ποτέ . Όταν ο Γ. Γ. Μάρκες αναπολούσε τις θλιμμένες πουτάνες της ζωής του, ο Λειβαδίτης του απαντούσε με ένα ποίημα :
"Ενας ἄντρας πῆγε σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «σπίτια»,
πῆρε μιὰ γυναῖκα,
μὰ μόλις μπαίνουν στὸ δωμάτιο,
ἀντὶ νὰ γδυθεῖ καὶ νὰ ἐπαναλάβει τὴν αἰώνια κίνηση,
γονάτισε μπροστά της, λέει, καὶ τῆς ζητοῦσε νὰ τὸν ἀφήσει
νὰ κλάψει στὰ πόδια της".

Φωτό: Αντίγραφο από την Αφροδίτη της Κνίδου του Πραξιτέλη. Ο γλύπτης απεικόνισε την ομορφιά της θεάς, εμπνευσμένος από τη Φρύνη.