Άκουγα "πουτίγκα" κι έλεγα: "Α, πα,πα,πα... εδώ δεν ξέρω καλά-καλά την Ελληνική κουζίνα με την Αγγλική θα ασχολούμαι;
Αν είναι να ασχοληθώ με μια κουζίνα, άλλης χώρας, έχω στη... μια μου μπάντα τη Μικρασιάτικη(άντε ας την πω και Τούρκικη) που είναι πιο κοντά μου γευστικά, με πιο οικεία υλικά, με πιο γνώριμες τεχνικές.
Μέχρι που, πριν λίγα χρόνια, ταξίδεψα στα Τρίκαλα. Κι εκεί ακολουθώντας το δικό μου πρωτόκολλο, που σε κάθε ταξίδι ιεραρχεί τις αναζητήσεις μου με τη σειρά "ΜΟΥΣΕΙΑ-ΤΣΙΠΟΥΡΑΔΙΚΑ-ΓΛΥΚΑΤΖΙΔΙΚΑ", βρέθηκα στον πεζόδρομο της Ασκληπιού να αναζητώ γνωστό ζαχαροπλαστείο φημισμένο για την πουτίγκα του. Όπου, ω του θαύματος, γεύτηκα ένα αριστούργημα που το ονόμαζαν πουτίγκα μεν, είχε χαρακτηριστικά, υφή και γεύση που γνώριζα δε και μου θύμιζαν έντονα Ανατολική Μεσόγειο.
Μου σέρβιραν ένα τέλειο σιροπιαστό, σκεπασμένο με μια βελούδινη άσπρη κρέμα, κανέλα και ξηρούς καρπούς.
Εδώ είμαστε, είπα... τέτοια πουτίγκα μπορώ, και θέλω, να κάνω κι εγώ.
Και κάπως έτσι ξεκίνησα μια προσπάθεια ανακάλυψης κι ανίχνευσης συνταγών και μυστικών, που με οδήγησαν στο εξής συμπέρασμα. Η πουτίγκα δεν είναι ,μόνο, το γνωστότερο και δημοφιλέστερο επιδόρπιο των χωρών του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά είναι κι ένα από τα πιο γνωστά γλυκά της Βόρειας (και της Κεντρικής) Ελλάδας.
Τι πουτίγκες Κοζάνης βρήκα, τι πουτίγκες Λάρισας, τι πουτίγκες Θήβας ,δεν μπορώ να σας περιγράψω.
Μόνο εμείς εδώ στη Κρήτη, χωμένοι μέσα στον εγωκεντρισμό και τον σωβινισμό μας (με το συμπάθιο ,ε;) δεν τη γνωρίζουμε...
Σήμερα λοιπόν σας "σερβίρω" μια από τις δικές μου πουτίγκες. Όπου το "δικές μου" δεν κρύβει καμία απολύτως έπαρση. Άλλωστε, έχω δηλώσει κι άλλη φορά πως αυτό το "δική μου συνταγή" δεν ισχύει για καμιά μαγείρισσα και για κανένα μάγειρα της υφηλίου ,από τη στιγμή που πληροφορίες, εμπειρίες, εικόνες, γεύσεις, αρώματα, βιώματα, καταγεγραμμένα στο μυαλό τους, αγνοούν (και τα ίδια) τη προέλευση τους μα παντρεύονται από καιρού εις καιρόν ,άλλοτε από έρωτα κι άλλοτε από συνοικέσιο, δίνοντας μια καινούργια ρεσέτα που μόνο για παρθενογένεση δεν μπορεί να παινευτεί...
Α) ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΗ
1 ποτήρι νερού φιστίκι Αιγίνης ψιλο-αλεσμένο
3 κουταλιές σούπας σιμιγδάλι ψιλό
3 κουταλιές σούπας αλεύρι
120 γρ κουβερτούρα
120 γρ βούτυρο μαλακό
4 αυγά
1 μπαίκιν -πάουντερ
1 κοφτό κουταλάκι γλυκού ,σόδα
Β) ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ
2 ποτήρια νερού ζάχαρη
1 ποτήρι νερό (βράσιμο 3 λεπτά από τη στιγμή που αρχίζει ο βρασμός)
Γ) ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΕΜΑ
1 και 1/2 λίτρο γάλα
1/2 λίτρου κρέμα γάλακτος
1 ποτήρι νερού ζάχαρη
1 ποτήρι νερού νισεστέ
Δ) ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗ
120 γρ κουβερτούρα
120 γρ. βούτυρο μαλακό
250 ml κρέμα γάλακτος
1/2 ποτηριού νερού ψιλοαλεσμένο φιστίκι Αιγίνης.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ Ξεκινάμε από την επικάλυψη
Βάζουμε σε μικρό αντικολλητικο κατσαρολάκι το βούτυρο με την κρέμα γάλακτος να ζεσταθούν. Μόλις αρχίσουν να βράζουν τα αποσύρουμε από την εστία και προσθέτουμε την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν Περιμένουμε να κρυώσει το μίγμα (ενώ κάνουμε άλλη εργασία) και προσθέτουμε το μισό από το φιστίκι της επικάλυψης.
Το άλλο μισό το κρατάμε για την επιφάνεια.
Συνεχίζουμε με την κρέμα
Βάζουμε σε κατσαρόλα την κρέμα γάλακτος ,τη ζάχαρη και το γάλα ,από το οποίο κρατάμε δυο ποτήρια σε ένα μπολ. Τα βάζουμε να βράσουν. Ενώ περιμένουμε να αρχίσει ο βρασμός προσθέτουμε στο γάλα του μπολ το νισεστέ και το διαλύουμε καλά. Μόλις αρχίσει ο βρασμός κλείνουμε την εστία και προσθέτουμε το υλικό του μπολ. Ανακατεύουμε ζωηρά μέχρι να πήξει η κρέμα και αποσύρουμε από την εστία.
Ανακατεύουμε την κρέμα πολύ συχνά για να μην κάνει κρούστα..
Η ώρα της βάσης , τώρα...!
Ανάβουμε τον φούρνο στους 175 β.
Με αρκετό βούτυρο αλείφουμε τον πάτο και τα πλαϊνά (ως τη μέση του ύψους τους) ενός ταψιού διαστάσεων 30Χ40.
Βάζουμε σε χαμηλή φωτιά το βούτυρο να λιώσει , προσθέτουμε την κουβερτούρα, αποσύρουμε από την εστία και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν.
Προσθέτουμε το τριμμένο φιστίκι .
Χωρίζουμε τα αυγά και κτυπάμε τα κροκάδια μέχρι να ασπρίσουν και τα ασπράδια μέχρι να γίνουν μαρέγκα.
Προσθέτουμε τα κροκάδια ,σε δόσεις, στο μείγμα της σοκολάτας ενώ χτυπάμε διαρκώς. Τέλος προσθέτουμε το σιμιγδάλι , και το αλεύρι ανακατεμένο με το μπαίκιν -πάουντερ και τη σόδα.
Στη συνέχεια με απαλές κινήσεις από κάτω προς τα πάνω ,ενσωματώνουμε την μαρέγκα στο μείγμα, βάζουμε το υλικό στο ταψί, το στρώνουμε και το τοποθετούμε στον προθερμασμένο φούρνο. Για να ψηθεί χρειάζεται 12 με 15 (το πολύ) λεπτά.
Βάζουμε τα υλικά του σιροπιού να βράσουν. Μόλις το σιρόπι ετοιμαστεί ( 3λεπτά από τη στιγμή του βρασμού) το αποσύρουμε από την εστία. Είναι η ώρα που θα βγει η βάση από τον φούρνο. Μόλις βγει ρίχνουμε το ζεστό σιρόπι επάνω της και περιμένουμε να το ρουφήξει.
ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ
Ρίχνουμε την άσπρη κρέμα πάνω στη βάση και τη στρώνουμε καλά. Η άσπρη κρέμα πρέπει να είναι χλιαρή όταν θα στρωθεί (για τον λόγο αυτό ξεκινάμε με την δική της παρασκευή).
Στη συνέχεια ρίχνουμε την κρέμα επικάλυψης(...επίσης η σοκολατένια κρέμα επικάλυψης πρέπει να έχει πήξει αρκετά, ώστε να μην κατέβει στη βάση από τα πλάγια του ταψιού σε περίπτωση που είναι αρκετά ρευστή.)
Τέλος ρίχνουμε το τριμμένο φιστίκι στην επιφάνεια του γλυκού και το τοποθετούμε στο ψυγείο.
Μπορούμε να το κόψουμε και να το σερβίρουμε σε 3 περίπου ώρες... ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1) Μην επιχειρήσετε να χρησιμοποιήσετε κάποιο αρωματικό.
Το φιστίκι Αιγίνης έχει ένα θαυμάσιο και ξεχωριστό δικό του άρωμα το οποίο ,στη συγκεκριμένη περίπτωση, δένει απόλυτα με το άρωμα της σοκολάτας.
2) Αν θέλετε μια απαλή-βελούδινη κρέμα να χρησιμοποιείτε πάντα νισεστέ. Το κορν-φλάουρ δίνει πιο σκληρό και κολλώδες αποτέλεσμα.
3) Μια ακόμη ωραία πουτίγκα είναι εκείνη που γίνεται με φουντούκι αντί για φιστίκι Αιγίνης. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση για την κρέμα ,αντικαταστήσετε ένα ποτήρι από το γάλα με ένα ποτήρι χλιαρό νερό μέσα στο οποίο θα διαλύσετε μια κουταλιά νες-καφέ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι άρωμα θα έχετε.
