Συνεχίζουμε από εκεί που σταματήσαμε χθες... από τις γυναίκες στα σοκάκια που έπλεκαν στο "Σωρό" της Άνω Βιάννου, πάμε στους δρόμους ενός χωριού που αντιστέκεται με την ομορφιά του στην ερήμωση. Το Καλάμι!
Μάϊος του 2015 ήταν, όταν ένα από τα καλύτερα παιδιά της περιοχής, ο οποίος εργάζεται στο Δήμο, ενώ κουβεντιάζαμε περί ανέμων και υδάτων, μου είπε: "αφού σ'αρέσει φωτογραφία, πρέπει να πας στο Καλάμι..."
-"Το Καλάμι δεν ξέρω; Κάθε φορά που πηγαίνω στην Ψαρή(Φοράδα) περνάω από εκεί..." απαντώ.
-"Δεν το ξέρεις... αν δε μπεις μέσα στο χωριό, δεν το ξέρεις. Κάνε μια βόλτα και θα με θυμηθείς..."
Και τον θυμήθηκα. Όχι μόνο τότε... ακόμα τον θυμάμαι και τον ευχαριστώ.
Στο σημερινό Φωτόγραμμα φιλοξενούμε μια Καλαμιώτισα, που όπως οι Βιαννίτισες στο χθεσινό, φαινόταν πολύ ευτυχισμένη απλά με ένα πλεκτό και τη συντροφιά του δρόμου...
