Με μια δυσεξήγητη ή μάλλον ανεξήγητη απόφαση, ο ΕΟΔΥ (Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας) αποφάνθηκε ότι θα πρέπει πάραυτα να εκριζωθούν οι πικροδάφνες από δημόσιους χώρους, κύρια δε, από σχολεία και νοσοκομεία με το αιτιολογικό ότι λόγω της τοξικότητας του φυτού πιθανόν να υπάρξουν δυσάρεστες επιπτώσεις στην υγεία μας!
Λίγες ημέρες μετά, και αφού βέβαια υπήρξαν πλείστες αντιδράσεις και επιστημονικές ενστάσεις, ο ΕΟΔΥ ανέκρουσε πρύμναν κάνοντας λόγο όχι για εκρίζωση και απομάκρυνση του οικείου σε όλους μας καλλωπιστικού φυτού αλλά, «για σωστή ενημέρωση σχετικά με την τοξικότητά του»…
Όπως τονίζει ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός «χαίρομαι που θα συνεχίσουμε να ζούμε με της πικροδάφνης τον ανθό δίπλα μας. Το ΤΕΕ και άλλοι επιστημονικοί φορείς τεκμηριώσαμε δημοσίως τους λόγους που μια πιθανή πρωτοβουλία μαζικής εκρίζωσης και αντικατάστασης του φυτού ήταν ανορθολογική, λανθασμένη, νομικά προβληματική και αντιεπιστημονική».
Και για προλάβει ένα πιθανό κακό εφιστά την προσοχή στα Υπουργεία Παιδείας και Εσωτερικών, τα οποία «πρέπει να διασφαλίσουν ότι όλοι οι αποδέκτες της προηγούμενης δήθεν «εγκυκλίου» - «σύστασης» θα ενημερωθούν για τη νέα επίσημη θέση του ΕΟΔΥ, που δεν προτείνει πλέον την αντικατάσταση της πικροδάφνης στα αστικά περιβάλλοντα αλλά προκρίνει άλλα μέτρα αντιμετώπισης της γνωστής από την αρχαιότητα διακινδύνευσης» και αναφέρεται στη σωστή ενημέρωση.
Για την ιστορία θα αναφέρουμε ότι οι άνθρωποι της υπαίθρου ανέκαθεν είχαμε φιλικότατες σχέσεις με την πικροδάφνη, τη γνωστή μας «σφάκα», όχι μόνο για καλλωπιστικούς λόγους, αλλά και για εντελώς χρηστικούς. Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιους από αυτούς:
Με τη σφάκα κάναμε τα «δεματικά» που δέναμε τις θημωνιές για να τις μεταφέρουμε από το χωράφι στο αλώνι.
Με τις σφάκες έφτιαχναν οι καλαθοπλέκτες τις «κόφες» που μεταφέραμε τα σταφύλια από τα αμπέλια στα πατητήρια.
Από τις σφάκες φτιάχναμε τα τυλιγάδια, όπως και τις ρόκες «τις ηλακάτες», αλλά και την ανέμη!
Σφάκες βάζανε οι πρόγονοί μας στις σκεπές των χωμάτινων σπιτιών μας και πάνω σ’ αυτές έβαζαν το αργιλώδες-αδιαπέραστο χώμα!
Σφάκες κόβαμε και παχτώναμε τις καλαμιές ώστε να μην δέσει κάποιος άλλος τα ζώα του!
Σφάκες κόβαμε για να κάνουμε τις παιδικές μας κατασκευές…
Θα μπορούσαμε να γράφαμε τόσα κι άλλα τόσα!
Προς άρση κάθε παρεξήγησης:
Σκοπός μας δεν είναι να απαξιώσουμε την επιστημονικότητα του φορέα και εν προκειμένω του ΕΟΔΥ.
Όμως, το ότι πήρε πίσω μια (εντέλει) ατεκμηρίωτη απόφαση δείχνει προχειρότητα που προκαλεί δικαιολογημένη ανησυχία.
Τέλος, αναρωτιόμαστε για τα εκατοντάδες εισαγόμενα (και μη) παχύφυλλα (φυτά και δέντρα) με τα οποία οι νεοέλληνες γέμισαν αυλές και κήπους υπήρξε ποτέ κάποια ενημέρωση;
Προσφάτως, πρόσωπο της οικογένειάς μου παρ’ ολίγον θα πάθαινε τεράστια ζημιά στα μάτια του από ελάχιστη επαφή με παχύφυλλο του κήπου! Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια από τα τοξικά φυτά ή δέντρα:
φίκος βενιαμίν, Μπρουγκμάνσια (λέγεται και σάλπιγγες των αγγέλων), Καλανχόε, Νεφρίτης, η αγαύη και πολλά άλλα)… ενώ δεκάδες είναι τα τοξικά φυτά που είναι επικίνδυνα για τα οικόσιτα ζώα. Μια «βολτούλα» στο διαδίκτυο είναι αρκούντως κατατοπιστική…και χρήσιμη.
