Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από την Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάρθας, για τις συχνές απροειδοποίητες διακοπές ρεύματος στην περιοχή, οι οποίες εντάθηκαν τις τελευταίες ημέρες:
Aγαπητή ΔΕΗ,
Συνήθως ανάβω κεριά τα βράδυα, από ρομαντισμό.
Εχει μια μαγεία το ημιφως... Ειδικά όταν συνοδεύεται απο τους μαγικους ήχους των τραγουδιών της Τζόαν Μπαέζ... Ομορφα πράγματα.... Χαλαρωτικά, ερωτικά...
Συνήθως παρακολουθώ τις προγραμματισμένες σου διακοπές, (μια και δεν κάνω πλεον δικες μου...) Εχω μια ανασφάλεια, σε ο,τι σε αφορά... (γιατί άραγε...)
Τουλάχιστον να μη με βρει η διακοπή στο μπανιο με τις σαπουνάδες...(Καλή ώρα οπως αποψε....)
Μάταια, αλλα ντ΄αλλων , ως ψευδομαρτυρες σε δικαστήριο... Τι φάση, που θα ελεγε κι η ανηψια μου... Οι ανακοινωσεις σας, για τα μπάζα...
Συνήθως τετοιες ώρες, ( μια δυο ωρες πριν δηλαδή), τα παιδιά και τα εγγόνια
μιλουν τηλεφωνικά με τις μαμάδες και τις γιαγιαδες τους.
Συνήθως καποιοι ηλικιωμενοι άνθρωποι, εχουν προβλήματα, κι ο ηλεκτρισμος ειναι ζωτικής σημασίας γι αυτους.
Συνήθως πληρώνω το ¼ του μισθού μου για να πατώ το διακόπτη και να λεω μεσα μου (ή απ έξω μου) «ας γινει φως», σα να ανήκω στο δωδεκάθεο του Ολύμπου...
Συνήθως.....
Γιατί συνήθως στο χωριό μου οι διακοπές ηλεκτρισμού, εχουν γίνει κανονας.
Και δε φταιει ο Ιανος. Παει αυτος...
Αν χαλασε ο πυλωνας που μας φωτίζει, (δεν ειμαι και ηλεκτρολογος), ας φτιαχτει επιτελους....
Και καλά εγω... θα βγάλω τις σαπουνάδες με το φακο του κινητου.
Οι γιαγιαδες και οι παπουδες ειναι άδικο να ξαναβιώνουν συνθηκες κατοχής.
(Δε θελω να σκεφτώ τί θα συμβει το χειμώνα. )
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ... Τουλάχιστον ενημερώστε... Αλλο σκοτάδι, κι άλλο σκοταδισμος....
ΥΓ. Συνήθως, περιγράφω τα πράγματα τη στιγμή που συμβαινουν.... Πλεον με καθυστέρηση, λογω διακοπής...
