Αποκαρδιωτικές είναι οι εκτιμήσεις για τη φετινή παραγωγή λαδιού στην Κρήτη, ωστόσο αυτό δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που πρέπει να προβληματίσει.
Αυτό που επίσης απασχολεί, αν και δεν αποτελεί καινούργιο πρόβλημα, είναι η έλλειψη επίσημων στοιχείων, με τις πληροφορίες για την παραγωγή να προέρχονται κυρίως από εμπειρογνώμονες.
Η μείωση της παραγωγής ωστόσο, δεν είναι αποτέλεσμα μονάχα των αναμενόμενων απωλειών λόγω των καιρικών συνθηκών, αλλά και της εγκατάλειψης της ελαιοκαλλιέργιας, είτε από αρκετούς απογοητευμένους παραγωγούς, είτε λόγω της πτώσης των τιμών, είτε επειδή η νέα γενιά έχει γυρίσει τελείως την πλάτη στον τομέα.
Αυτό τόνισε ο Νίκος Μιχελάκης δρ. Γεωπονίας και επιστημονικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης (ΣΕΔΗΚ). Η παραγωγή στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον Νίκο Μιχελάκη δρ. Γεωπονίας και επιστημονικό σύμβουλο του ΣΕΔΗΚ, δεν θα ξεπεράσει τους 160 χιλιάδες τόνους αντί των 200 χιλιάδων τόνων που είχε αρχικά εκτιμηθεί και η παραγωγή στην Κρήτη, σύμφωνα με τα στοιχεία των ΔΑΟΚ Κρήτης θα κυμανθεί γύρω στους 65.000 τόνους αντί της αρχικής εκτίμησης των 72.000 τόνων”.
Σε ό,τι αφορά την ποιότητα του ελαιόλαδου, ο σύμβουλος του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης τονίζει στην "Πατρίς": "Δυστυχώς φέτος είναι πολύ υποβαθμισμένη. Τόσο σε επίπεδο χώρας όσο και στην Κρήτη. Συγκεκριμένα, λάδια οξύτητας 0,3 βαθμών φαίνεται να είναι σπάνια. Η πλειοψηφία των λαδιών φαίνεται να κυμαίνεται στους 0,5-0,7 βαθμούς”.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οικονομική ζημία από την υποβάθμιση της ποιότητας, η οποία ανέρχεται σε περίπου 10 εκατ. ευρώ για την Κρήτη, ενώ σε επίπεδο χώρας μπορεί να φθάσει κοντά στα 30 εκ. ευρώ.
Σύμφωνα με στατιστική επεξεργασία που έγινε από τον ΣΕΔΗΚ στα στοιχεία της παραγωγής από το 1975 και μετά, διαπιστώνεται ότι: Κατά την 30ετία (1975 -2005) υπήρχε μια ανοδική πορεία με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,5 χιλιάδων τόνων ανά έτος, όπως αναφέρει η εφημερίδα.Την υπόλοιπη όμως περίοδο μέχρι το 2018 υπάρχει μια ραγδαία καθοδική πορεία με μέσο ετήσιο ρυθμό μείωσης 5,4 χιλ. τόνων.
“Είναι αναγκαία η αναστροφή της πορείας αυτής για την ελαιοκαλλιέργεια και την ελαιοπαραγωγή και απαιτείται” όπως αναφέρει ο κ. Μιχελάκης “λήψη αποτελεσματικών μέτρων, μεταξύ των οποίων, η κάλυψη από τον ΕΛΓΑ και των ζημιών από υψηλές θερμοκρασίες, η σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και η εξυγίανση του εμπορίου”.
