Η πανελλήνια πρώτη προβολή της ταινίας «Μέλι από άνθη της πέτρας», σε σκηνοθεσία του Κώστα Νταντινάκη, θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, στις 19:00, στο Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου.
Η εκδήλωση διοργανώνεται από τον Σύλλογος Φίλων Μουσείου Λυχνοστάτης, το Πνευματικό Κέντρο Βιάννου Περικλής Βλαχάκης και τον Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Ηρακλείου Κρήτης, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
Η ταινία αφηγείται τη ζωή του μελισσοκόμου και αγωνιστή Μανώλη Ζωάκη, ο οποίος, σε ηλικία 90 ετών, ζει μακριά από τις κυψέλες του, διατηρώντας ζωντανές τις μνήμες της γερμανικής Κατοχής και της Αντίστασης στη μαρτυρική περιοχή της Βιάννου.
Η σχετική ανακοίνωση:
Ο Σύλλογος Φίλων Μουσείου «Λυχνοστάτης», το Πνευματικό Κέντρο Βιάννου «Περικλής Βλαχάκης» και ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Ηρακλείου Κρήτης συνδιοργανώνουν την πανελλήνια πρώτη προβολή της ταινίας Μέλι από άνθη της πέτρας, σε σκηνοθεσία Κώστα Νταντινάκη και πρωτότυπη μουσική Μύρωνα Γεπεσάκη, την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, στις 19:00, στο Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου (Ανδρόγεω 2, ισόγειο).
Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του μελισσοκόμου και αγωνιστή Μανώλη Ζωάκη από τον Κρεβατά Βιάννου. Στη μαρτυρική Βιάννο, ένας 90χρονος μελισσοκόμος ζει σήμερα μακριά από τις αγαπημένες του κυψέλες, διατηρώντας άσβεστες τις παιδικές μνήμες της γερμανικής Κατοχής και της Αντίστασης.
Μέσα από τη βιωματική αφήγησή του, ο Μανώλης Ζωάκης ανασύρει μνήμες από τα χρόνια της Κατοχής στη μαρτυρική περιοχή της Βιάννου, ιστορίες αγώνα, συμμετοχής και αλληλεγγύης, όπως γεννήθηκαν μέσα από την κοινωνία των ανθρώπων και όπως αντανακλώνται συμβολικά στην κοινωνία των μελισσών. Με λόγο απλό, ουσιαστικό και βαθιά ανθρώπινο, ο 90χρονος πρωταγωνιστής καταθέτει μια πολύτιμη μαρτυρία ζωής, μνήμης και ιστορικής συνείδησης.
Στο πλευρό του βρίσκεται η σύζυγός του, Βιορίκα, μετανάστρια από χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ, η οποία μοιράζεται μαζί του μια κοινή στάση ζωής, θεμελιωμένη στη μνήμη, στη συνύπαρξη με τον «ξένο», στην αλληλεγγύη και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Με αφετηρία τη Βιάννο και τη βιωμένη εμπειρία της Κατοχής, η ταινία ανοίγει έναν βαθύτερο στοχασμό γύρω από τη μνήμη, τη φιλοξενία, την ταυτότητα και τη δύναμη της καθημερινής ζωής.
