Ο Στάθης Μάστορας δίδαξε μαθηματικά και άλλα μαθήματα όσους είχαν τη μεγάλη τύχη να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο της Βιάννου μέχρι το Σεπτέμβρη του 1943. Έγραφε ο Γιώργης Δ. Χρηστάκης για το Δάσκαλό του τον Μαθηματικό Στάθη Μάστορα:
Θα γίνει όμως αναφορά και για το Στάθη Μάστορα, με τα πολλά ταλέντα, στην ποίηση, στο θέατρο, στη μουσική και φυσικά στα μαθηματικά. Με καταγωγή του την Κέρκυρα, υπηρέτησε σε διά-φορα Γυμνάσια της χώρας μας και στην Αίγυπτο. Το 1937 μετατέθηκε στο Γυμνάσιο Βιάννου, παντρεύτηκε, δημιούργησε οικογένεια κι έγινε μόνιμος κάτοικός της, ως το 1943, που, στις ομαδικές εκτελέσεις από τους Γερμανούς, εκτελέστηκε και ο Μάστορας.Ο Στάθης Μάστορας δεν ήταν ικανοποιημένος από το περιεχόμενο των διδακτικών βιβλίων που χορηγούσε το Υπουργείο Παιδείας για τους μαθητές του Γυμνασίου. Συμπλήρωνε την ύλη τους και κυρίως τις ασκήσεις με δικές του, γραμμένες με μικρά και στρογγυλά γράμματα, σ’ ένα μικρό πολυσέλιδο τετράδιο 9 επί 13 εκ. περίπου, που το κρατούσε πάντα στην τσέπη του σακακιού του. Αλλά και η διδασκαλία του ήταν συναρπαστική. Μαζί με την Άλγεβρα, τη Γεωμετρία και την Τριγωνομετρία στο πρόγραμμά του ήταν και η Κοσμογραφία. Αυτά προέβλεπε το τότε Αναλυτικό Πρόγραμμα των Γυμνασίων.
Μια μέρα, δώδεκα με μία η ώρα του μαθήματος. Έγινε η εξέταση στο μάθημα της ημέρας, όπως συνηθιζόταν και ο Καθηγητής άρ-χισε την παράδοση στο επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου, για τους αστερισμούς. Σε κάποια ονομασία σηκώνει το χέρι του συμμαθη-τής μας, που συνήθιζε να προετοιμάζεται πάντοτε, για το επόμενο μάθημα, και λέει:
Δεν το λέει, κύριε, έτσι το βιβλίο. Ο Μάστορας σταμάτησε για μια στιγμή κι απαντά:
Σωστά το λέει το βιβλίο, Κουφαλιτάκη, έχει όμως και το όνομα που σας λέω. Δεν θυμάμαι τις λέξεις. Θυμάμαι μόνο το Μάστορα να τινάσσει τα μαλλιά της κεφαλής του, κουνώντας το κεφάλι του μια ή δυο φορές και να συνεχίζει να μιλά για τους αστερισμούς του ηλιακού μας συστήματος, για δορυφόρους, για Γαλαξίες, για τα άλλα πλανητικά συστήματα, για το σύμπαν, πότε από την έδρα και πότε με σχέδια στον πίνακα, που έκανε με μεγάλη ευχέρεια κι εμείς με νεκρική σιγή να τον παρακολουθούσαμε. Κι όταν σε μια στιγμή κοίταξε το ρολόϊ του, σταματά και μας λέει.
Παιδιά σας έφαγα την ώρα, είναι δυόμισι μόνο ετοιμαστείτε να φύγετε. Κι εμείς με μια φωνή, σαν να είμαστε προσυνεννοημέ-νοι.
Όχι κύριε Καθηγητά, συνεχίσετε! συνεχίσετε!
Δεν θυμάμαι πόση ώρα μας μιλούσε ακόμη, γιατί κανείς μας δεν είχε ρολόι. Θυμάμαι μονάχα πως όταν γύρισα στον Βαχό ο ήλιος είχε βασιλέψει.
..........................................
Στο καφενείο του προέδρου της κοινότητας Αγγελή Χατζάκη οι Γερμανοί βρήκαν συγκεντρωμένους μια ομάδα ανδρών. Τους πήραν όλους, μαζί και τον πρόεδρο και όσους βρήκαν στα σπίτια και τους οδήγησαν στην πάνω άκρη του χωριού κάτω από το σχολείο. Τους έστεισαν στη γραμμή και τους εκτέλεσαν. Ανάμεσα τους ο διακεκριμένος μαθηματικός, ποιητής, μουσικοσυνθέτης και γλωσσομαθής καθηγητής στο Γυμνάσιο Στάθης Μάστορας. Βρέθηκε στον Άγιο Βασίλειο κάνοντας φροντιστήρια σε παιδιά για να εξοικονομήσει τη διατροφή της οικογένειας του που έμενε στην Άνω Βιάννο.
Γερμανομαθής, όπως ήταν, ο Μάστορας τους μιλά την γλώσσα τους μ' αυτοί τον σπρώχνουν στην γραμμή για εκτέλεση και εκείνος άρχισε ν' απαγγέλλει τον Εθνικό Ύμνο.
