Όταν οι Βιαννίτες μιλούν για Κερατόκαμπο, το μυαλό τους πηγαίνει στους Μαγατζέδες!
Για τους παλιούς Βιαννίτες, το κέντρο του Κερατόκαμπου ήταν οι Μαγατζέδες. Κι αυτό ήταν επίτευγμα του ευφυέστατου Βιαννίτη, Στέργιου Κοκολάκη, ενός δαιμόνιου εμπορικά αλλά και πολιτικά διορατικού ανθρώπου.
Σύμφωνα με το εξαιρετικό χρονογράφημα του Γεωργίου Βολωνάκι (Μποχώρης), που δημοσιεύτηκε στην «Ηχώ της Βιάννου», ο Κοκολοστέργιος, αν και παιδί φτωχής οικογένειας, κατάφερε με την ευστροφία του να αναδειχθεί σε σπουδαίο έμπορο, ενώ εξελέγη κατ’ επανάληψη δήμαρχος Βιάννου, σπάζοντας τα κατεστημένα των πολιτικών τζακιών και επί των ημερών του επιτελέστηκε σημαντικό και καινοτόμο έργο.
Οι Μαγατζέδες λοιπόν, ήταν το κέντρο του Κερατόκαμπου. Εκεί κτυπούσε η «καρδιά» του εμπορίου και των συναντήσεων των Βιαννιτών. Εκεί ανεγέρθη η τρίκλιτη εκκλησία της περιοχής από τον Στέργιο Κοκολάκη, η οποία ανακατασκευάστηκε στα μέσα του περασμένου αιώνα (κυρίως από τα παιδιά του) και εορτάζει τον Άγιο Νικήτα, τον Άγιο Παντελεήμονα και τους Άγιους Πάντες.
Αρχές 1960. Το αντικριστό αρνάκι έχει σουβλιστεί σ’ ένα μακρύ ξύλο και ο αείμνηστος Μανώλης Ηγουμενίδης δοκιμάζει τη νοστιμιά του! (φωτογραφικό αρχείο Μανώλη Σπανάκη)
Εκεί ήταν το «βασιλικό» πηγάδι, το πηγάδι του Κοκολοστέργιου, απ’ όπου αντλούσαν το πόσιμο νερό τους οι Κερατοκαμπίτες, μόνιμοι και έκτακτοι. Εκεί επέλεξαν δύο από τα παιδιά του Κοκολοστέργιου, να δημιουργήσουν τα καφενεία τους. Ο Νικήτας κι ο Κοκόλας, τα δύο «Κοκολοστεργιάκια», συνέχισαν με επιτυχία την παράδοση και οι Μαγατζέδες γνώρισαν επί των ημερών τους μεγάλες πιένες!
Τα "Κοκολοστεργιάκια", Μανώλης(Κοκόλας) και Νικήτας Κοκολάκης (φωτ. Μαριάνθη Κοκολάκη)
Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’60, οι Βιαννίτες ανακαλύπτουν την ομορφιά της θάλασσας και τις ευεργεσίες του αλμυρού νερού… Είναι η εποχή που η Ελλάδα αρχίζει να στέκεται στα πόδια της, από τα ερείπια που άφησε πίσω του ο πόλεμος και οι μετεμφυλιακές «κάσες». Αρχικά οι δημόσιοι υπάλληλοι κι αργότερα και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, εντάσσουν στη ζωή τους τις παραθαλάσσιες διακοπές. Να κατέβουν οικογενειακώς στην παραλία, όπου νοίκιαζαν κάποιο δωμάτιο για 10-15 ημέρες, και «να πάρουν» τα μπάνια τους! Χωρίς δεύτερη σκέψη επιλέγουν τον Κερατόκαμπο, δηλαδή τους Μαγατζέδες… Εκεί, πάνω και δίπλα από τα δύο καφενεία προσφέρονται κάποια δωμάτια προς ενοικίαση. Την ίδια εκείνη εποχή και ειδικότερα τους θερινούς μήνες, τα καφενεία μετατρέπονται σε ταβέρνες, ενώ το χειμώνα, λειτουργούν πάλι ως καφενεία.
Αρχές της δεκαετίας του 1980, το καφενείο του Νικήτα μετατρέπεται σε ταβέρνα «ο Νικήτας», χάρη στην ιδέα των παιδιών του, του Στέργιου και του Γιώργου, που καινοτομούν προσφέροντας για πρώτη φορά στον Κερατόκαμπο σουβλάκι! Τα επόμενα χρόνια, ο Δημήτρης Κρασανάκης ενοικιάζει το μαγαζί, το οποίο μετατρέπει με επιτυχία σε ταβέρνα με το όνομα «Διόνυσος».
Επισκέπτες από την Ευρώπη όπως η κα Cornelia Mejstrik-Felbinger, επισκέπτονται την ταβέρνα από τα μέσα της δεκαετίας του 80' ως τις μέρες μας
Μια δεκαετία μετά… έρχεται η εποχή της Αθανασίας! Για να ακριβολογήσουμε, της Αθανασίας και του Γιώργη. Η Ταβέρνα «Νικήτας», που μεταβαπτίστηκε πρόσκαιρα σε «Διόνυσο», επιστρέφει στην πρότερη ονομασία της. Όμως στην ουσία, γίνεται η ταβέρνα «της Αθανασίας», καθώς η παρουσία και η συμβολή της συνιδιοκτήτριας Αθανασίας Μανετάκη-Κοκολάκη είναι καθοριστική. Μαζί με τον σύζυγό της, ένα συμπαθέστατο Βιαννίτη, τον Γιώργο Κοκολάκη, εργάζονται με σεμνότητα και σοβαρότητα με εντυπωσιακά αποτελέσματα στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Εξαιρετικό περιβάλλον, νόστιμα μαγειρευτά φαγητά, εξαιρετικά κρεατικά και… βέβαια ντόπιο- φρέσκο ψάρι. Δυστυχώς, τον Ιανουάριο του 2019, οι φίλοι της γραφικής τοποθεσίας θα στερηθούν τη φυσική παρουσία της Αθανασίας, η οποία έφυγε νεότατη από τη ζωή. Τολμούμε να πούμε πως η Αθανασία ήταν η «ψυχή» της γραφικής ταβέρνας.
Όμως, φαίνεται πως το συγκεκριμένο κατάστημα εστίασης, θα συνεχίσει το ταξίδι του στο χρόνο, αφού ήδη έχει προετοιμαστεί η συνέχειά του, με καπετάνιο τον Νικήτα Κοκολάκη τον νεώτερο! Έτσι, 100 χρόνια μετά, οι Μαγατζέδες συνεχίζουν να είναι το κέντρο του Κερατόκαμπου.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον βεβαίως, παρουσιάζει και η πορεία του καφενείου του Μανώλη Κοκολάκη, γνωστότερου ως «Κοκόλας», ο οποίος δυστυχώς, εκδήμησε κι αυτός τη χρονιά που μας πέρασε. Ένα χώρο κοινής συνεύρεσης με μακρά και σπουδαία ιστορία, στον οποίο όμως, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείωμά μας, γιατί εκτός των άλλων, το οφείλομε στη σπουδαία προσωπικότητα του Μανώλη Κοκολάκη «Κοκόλα».
Εκπληκτικής ομορφιάς φωτογραφία. Η όμορφη παρέα των Βιαννιτών κάνουν βαρκάδα! Διακρίνονται από αριστερά: τα αδέλφια Νικήτας και Μανώλης Κοκολάκης, ο Λευτέρης Μαστρογιωργάκης, Μαρία Μαστρογιωργάκη, Βαγγέλης Ηγουμενίδης, Γιώργος Βασιλάκης κ.α.
