Ένα από τα πιο αδικημένα προϊόντα που παράγει η Κρητική Γη είναι η σταφίδα. Τα τελευταία χρόνια, η πορεία της είναι φθίνουσα και παράγονται ολοένα και λιγότεροι τόνοι κάθε χρόνο.
Οι αγρότες έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους, καθώς η τιμή δεν είναι ικανοποιητική, δεν υπάρχει ένας ουσιαστικός σχεδιασμός και καμία στήριξη για τους σταφιδοπαραγωγούς του νησιού.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη περιμένουν οι αγρότες της Κρήτης να αλλάξει ο σχεδιασμός για την «ξανθιά» σταφίδα που είναι ριγμένη τα τελευταία χρόνια, μετά τις αποφάσεις του Υπουργείου.
Ειδικά μετά τη φετινή μαύρη χρονιά, οι σταφιδοπαραγωγοί έχουν ζητήσει από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Σταύρο Αραχωβίτη να δει την αδικία που υπαρχει, καθώς δεν είναι δυνατόν η σταφίδα της Κορίνθου να είναι μέσα στη στρεμματική ενίσχυση και να πληρώνεται κανονικά, ενώ η σταφίδα της Κρήτης να μην ενισχύεται.
Συγκεκριμένα οι αγρότες θέλουν να ενταχθεί και η “ξανθιά” σταφίδα στη συνδεδεμένη ενίσχυση, στην οποία έχει ενταχθεί και η κορινθιακή, και η οποία έχει οριστεί στα 35,2 ευρώ το στρέμμα
«Δεν είναι δυνατόν η άλλη σταφίδα να ενισχύεται οικονομικά και η Κρητική να μένει εκτός, χωρίς να ξέρουμε και το λόγο», αναφέρει το μέλος της ΟΑΣΝΗ Μιχάλης Καμπιτάκης.
Με δεδομένη τη θέληση του Υπουργείου να ενισχύσει τους σταφιδοπαραγωγούς που ξεπατώνουν τα αμπέλια τους, φυτεύοντας ελιές, οι αγρότες θέλουν να δουν την παραγωγή, από τους 4000- 5000 τόνους πέρυσι και τους μόλις 2000- 3000 τόνους φέτος, να αυξάνει.
Υπαρχει μια φθίνουσα πορεία λοιπον, η οποία πρέπει να σταματήσει, αν θέλουμε και στο μέλλον να μιλάμε για παραγωγή σταφίδας. Με την ενδιάμεση αναθεώρηση του 2017 η κορινθιακή σταφίδα μπήκε στην συνδεδεμένη ενίσχυση και έχει μείνει η «ξανθιά», η δική μας. Είναι ευνοημένοι δηλαδή οι παραγωγοί της Πελοποννήσου και των Επτανήσων, όπου παράγεται σταφίδα Μας είπε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να ενισχυθεί με κάποιο τρόπο το προϊόν και οι παραγωγοί του και με το νέο έτος, να μπει και η δική μας σταφίδα με τη νέα ΚΑΠ, δηλαδή μετά το 2020.
Με την ενίσχυση αυτή όμως το σημαντικό είναι ότι θα δοθεί έξτρα κίνητρο στον παραγωγό. Πρέπει επίσης οι αγρότες να επιδοτούνται όταν παραδίδουν μια ποσότητα ανά στρέμμα. Όπως συνέβαινε και πριν αλλάξει ο κανονισμός. Οι παραγωγοί έπρεπε να παραδίδουν κατ’ ελάχιστο 150 κιλά προϊόντος ξηρής σταφίδας ανά στρέμμα σε εγκεκριμένες μεταποιητικές επιχειρήσεις, από 1η Αυγούστου έως 30 Νοεμβρίου του έτους υποβολής της ενιαίας αίτησης ενίσχυσης.
Η Κίνα και οι άλλοι
Είναι τέτοια η κατάσταση στην αγορά της σταφίδας στην Κρήτη ώστε οι ντόπιοι εξαγωγείς πολλές φορές αναγκάζονται μάλιστα να φέρνουν σταφίδα και από την Κόρινθο για να μπορέσουν να μείνουν οι επιχειρήσεις τους ανοιχτές. Ενώ πανελλαδικά έχουν έρθει ποσότητες ακόμη και από Περσία και Τουρκία.
Η ΚΣΟΣ επίσης έχει τα δικά της προβλήματα και μοναδική ελπίδα είναι, για να μην αφανιστεί εντελώς το προϊόν, να προχωρήσουν οι αμπελουργοί σε μαζική σταφιδοποίηση, την ώρα μάλιστα που ακόμα και οι Κινέζοι έχουν αναπτυχθεί δυναμικά, με κλήματα που είχαν αγοράσει από την Κρήτη στο παρελθόν.
Αποτέλεσμα αυτού είναι μόνο οι Κινέζοι να βγάζουν πάνω από 200.000 τόνους σταφίδας και το Ιράν περίπου 100.000 τόνους. Μεγάλες ποσότητες παράγονται ακόμη σε Αφγανιστάν και Ινδία.
Η περυσινή χρονιά ήταν πολύ κακή αφού δεν υπήρξε ποσότητα, αλλά και οι καλές σταφίδες πληρώθηκαν από 1,50 ευρώ έως 1,65 ευρώ το κιλό και κάποιες ποσότητες πληρώθηκαν και 1,70 ευρώ το κιλό. Στο νομό Ηρακλείου δε βγήκαν πέρυσι ούτε 1.000 τόνοι σταφίδας και ήρθαν αναγκαστικά και κάποιες ποσότητες από την Κόρινθο.
Και όλα αυτά τη στιγμή που παράγονταν πανελλαδικά τη δεκαετία του ‘80 περίπου 100.000 τόνοι.
