Είμαστε λαός της υπερβολής και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί εύκολα. Έτσι έχουμε μάθει και είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό από τον τρόπο που γκρινιάζουμε μέχρι το τρόπο που γιορτάζουμε.
Μπορεί αυτή να είναι μια πτυχή του λαού μας που είναι το αλατοπίπερο και αυτό που μας κάνει να ζούμε με πάθος και έντονο τρόπο καταστάσεις και γεγονότα, όμως κάπου το «πράγμα» ξεφεύγει και τείνει να γίνει επικίνδυνο.
Αρκετά γεγονότα μέθης και ατυχημάτων σημειώθηκαν ανήμερα του Πάσχα αλλά και την επομένη, με τα δύο πιο χαρακτηριστικά και θλιβερά συγχρόνως να είναι εκείνα σε Καλαμάτα και Θήβα.
Στην Καλαμάτα και τον περίφημο σαϊτοπόλεμο, τραγικό τέλος είχες 53χρονος εικονολήπτης που μαγνητοσκοπούσε το γεγονός. Όπως έγινε γνωστό, σαΐτα έφυγε από τα χέρια σαϊτομάχου και χτύπησε στο κεφάλι τον εικονολήπτη, τραυματίζοντάς τον θανάσιμα. Το θύμα διακομίσθηκε στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, ήταν όμως ήδη νεκρός. Ο 53χρονος ήταν πατέρα και δύο παιδιών.
Δεύτερο εξίσου τραγικό γεγονός σημειώθηκε στην Θήβα με ένα 8χρονο κοριτσάκι που ενώ έπαιζε αμέριμνο στην αυλή του σπιτιού του, ξαφνικά σωριάστηκε στο έδαφος, τρομάζοντας τους γονείς της, οι οποίοι, όταν έτρεξαν κοντά της, διαπίστωσαν πως έχανε αρκετό αίμα από το κεφάλι, με τους γιατρούς να βλέπουν πως έχει μια σφαίρα στο κεφάλι.
Αυτό προκλήθηκε από αδέσποτη σφαίρα την ώρα που κάποιοι γιόρταζαν το Πάσχα πυροβολώντας στον αέρα με την 8χρονη να δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
Και εδώ διαβάζοντας τα δύο αυτά περιστατικά σταματάμε και αναρωτιόμαστε, «αν κάτι είναι επικίνδυνο το επιτρέπουμε επειδή πολύ απλά είναι έθιμο και γιορτάζουμε εκείνη τη μέρα;»
Και αυτό δεν είναι θέμα της αστυνομίας, δεν μπορούν οι αρχές να βρίσκονται σε κάθε σπίτι ή κάθε εκκλησία της χώρας που «τηρούνται» τα έθιμα. Είναι ένα θέμα αποκλειστικά συνειδήσεως και πως αντιλαμβανόμαστε τον κίνδυνο ως πολίτες.
Είναι ωραίο τα έθιμα να μένουν αναλλοίωτα στον χρόνο, καθώς έτσι υπάρχει μια σύνδεση του χθες με το σήμερα, όμως καλό είναι να μπαίνουν και όρια όταν κάποια έθιμα μπορούν να προκαλέσουν σωματικές φθορές ή ατυχήματα που μπορεί να στοιχήσουν ακόμη και ζωές.
Μπορούμε να γιορτάσουμε και να περάσουμε όμορφα χωρίς να φτάσουμε στα άκρα από το υπερβολικό φαγητό, το πότο ή τις κροτίδες (που είναι των ημερών), γιατί αν φτάσουμε στο άλλο άκρο η χαρά δεν απέχει πολύ από την δυστυχία.
