Η νέα τραγωδία νότια της Κρήτης, με 20 νεκρούς και περισσότερους από 130 διασωθέντες μετανάστες, αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τα αδιέξοδα της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής και την απουσία έγκαιρου εθνικού σχεδιασμού.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να δίνει έμφαση σχεδόν αποκλειστικά στην αποτροπή και στην προστασία των συνόρων, χωρίς μια ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη μέσων, αλλά η έλλειψη πολιτικής βούλησης και σχεδιασμού. Οι νόμιμες οδοί μετανάστευσης, οι αποτελεσματικές διαδικασίες ασύλου, οι επιστροφές όσων δεν δικαιούνται διεθνή προστασία και η εξάρθρωση των κυκλωμάτων διακίνησης δεν μπορούν να παραμένουν στο περιθώριο.
Παράλληλα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να επικαλείται μόνο τις ευρωπαϊκές αδυναμίες. Η αυξανόμενη πίεση στη διαδρομή Λιβύης - Κρήτης ήταν γνωστή εδώ και καιρό και απαιτούσε προετοιμασία, πρόβλεψη και σχέδιο.
Η Κρήτη δεν μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμο χώρο διαχείρισης των συνεπειών. Απαιτείται άμεσα εθνική στρατηγική, ουσιαστική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και αποφασιστική αντιμετώπιση των κυκλωμάτων διακίνησης.
Οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν δεν είναι αριθμοί. Είναι μια ακόμη οδυνηρή υπενθύμιση ότι η απουσία στρατηγικής και προετοιμασίας έχει πραγματικό ανθρώπινο κόστος.
