Με την έκθεση φωτογραφίας "Προσωπογραφίες" από το φωτογραφικό έργο "Φραγκιαδάκηδες" του Θανάση Καλύβα, συνεχίζονται το Σάββατο, 10 Αυγούστου, τα πολιτιστικά δρώμενα στην Ψαρή Φοράδα.
Όσον αφορά το έργο αυτό καθεαυτό, περιγράφεται μέσα από τη συναισθηματική προσέγγιση των καλλιτεχνών κατά τη στιγμή που τραγουδούν ομαδικά ή ατομικά. Πρόκειται για προσωπογραφίες έντονα συναισθηματικές, που αναδεικνύουν τη σχέση των ανθρώπων με τη μουσική και τα λαούτα τους και περιγράφουν οπτικά τους Κρήτες σε πορτρέτα που ενώνουν τον συντοπίτη τους El Greco με το σήμερα. Ακουμπάνε στην ελευθερία της δημιουργίας και αφήνουν να ξεχυθεί όλη η δύναμη της ψυχής τους την ώρα που η μουσική ξεπηδά από μέσα τους.
Το έργο Φραγκιαδάκηδες δεν είναι ένα στατικό φωτογραφικό Portfolio με λήψεις από συναυλίες και εκδηλώσεις των καλλιτεχνών, αλλά είναι φωτογραφίες που «τραγουδάνε», ως λένε όσοι τις είδαν. Με ύφος δωρικό, μακριά απ’ όλους και απ’ όλα, «άνθρωποι, μουσική, ιστορία, παράδοση, μουσικά όργανα, τόποι, βουνά, φως και ουρανός» γίνονται ένα για να επιβεβαιώσουν τον τίτλο «Περί Κρητών, μουσικής και προσώπων», ενώ παράλληλα αποδεικνύουν πως αυτές οι έννοιες είναι αδιαίρετες στην Κρήτη, στους Κρητικούς και στη μουσική της παράδοση.
Λίγα λόγια για τους Αντώνη και Μιχάλη Φραγκιαδάκη
Πρόκειται για δυο καλλιτέχνες βαθιά ριζωμένους στη μουσική παράδοση της Κρήτης, εδώ και 45 χρόνια να ταξιδεύουν, ως λένε, από τραγούδι σε τραγούδι. Η μουσική και τα τραγούδια τους γλυκοτραγουδισμένα όπου υπάρχουν Κρητικοί και άνθρωποι που αγαπούν την παράδοση και την ποιότητα. Οι ίδιοι, άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, όπως όλοι οι σπουδαίοι αυτού του κόσμου. Η δεξιότητα μοναδική και η έμπνευση αστέρευτη, μεταμορφώνει τον Μιχάλη σε γητευτή των χορδών και των οργάνων. Από την άλλη, η έμπνευση και η ανάγκη οδηγεί τον Αντώνη να ομολογήσει πως «η μάνα είναι που γεννά και η μοίρα που μοιράζει και το παντέρμο ριζικό την στράτα μας χαράζει». Από την «Πύλη του Ήχου» του Μιχάλη, στους «Δραβίδες» του Αντώνη, οι Φραγκιαδάκηδες με «Χαραυγή» τους «την αγάπη που δεν έχει σύνορα» και τα τόσα άλλα μουσικά αριστουργήματα της κρητικής μουσικής που απλόχερα μας χάρισαν, συνεχίζουν με το ίδιο πάθος να τραγουδούν, να γράφουν, να σπουδάζουν τη μουσική και να παντρεύουν το λαούτο με την τρομπέτα και το σαξόφωνο, τον Ψηλορείτη με τη Νέα Ορλεάνη, την Jazz με την ασκομαντούρα και το μαντολίνο και τις Ινδικές Ράγκες.
Οι Φραγκιαδάκηδες, όπως τους αποκαλούν στην Κρήτη, συνέχισαν την οικογενειακή μουσική παράδοση με πρώτο δάσκαλό τους τον αείμνηστο πατέρα τους, Ευστράτιο Φραγκιαδάκη. Στην ηλικία των 15 χρονών, στάθηκαν μουσικά δίπλα στον Σκορδαλό, στον Μουντάκη, στον Νίκο Ξυλούρη, στον Ψαραντώνη, στον Γαργανουράκη, στο Συφογιωργάκη, στον Λεωνίδα Κλάδο. Στη διαδρομή τους συνεργάστηκαν με τους Γιώργο Παπαδάκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Βασίλη Σκουλά, Γιώργη Καλομοίρη, Βασίλη Σταυρακάκη, Αντώνη Βαρδή, Γιάννη Χαρούλη, Μιχάλη Τζουγανάκη, Μίλτο Πασχαλίδη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Αντώνη Μαρτσάκη, τους Χαΐνηδες κ.ά. Έγραψαν τραγούδια, μελοποίησαν στίχους, δικούς τους αλλά και των μεγαλύτερων μαντιναδολόγων, στιχουργών και ποιητών, συμμετείχαν σε μουσικά σχήματα, έπαιξαν στις μεγάλες μουσικές σκηνές, ταξίδεψαν σ’ όλο τον κόσμο και δεν δίστασαν να ροκάρουν με τους μεγάλους ροκάδες της ελληνικής σκηνής.
