Ζητείται ελπίς
Ένα κειμένο που αποδεικνύει ότι είμαστε μία κοινωνία που αδυνατεί να μάθει από τα τραγικά της λάθη, δημοσιεύει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο μαθηματικός Λευτέρης Κουγιουμουτζής, με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο της 32χρονης Κάλλιας Λάμα η οποία ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου ήταν συνεπιβάτης μίας μοτοσικλέτας που εμβολίστηκε κυριολεκτικά σε αυτοκίνητο επί της εθνικής οδού Ηρακλείου – Ρεθύμνου στο ύψος της Παντάνασσας.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:
"Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης, Παρασκευή 16 Αυγούστου, μεσημέρι.
Στην έξοδο της Λυγαριάς περιμένουν δύο αυτοκίνητα να στρίψουν αριστερά για Ηράκλειο, κόβοντας το δρόμο κάθετα προς το αντίθετο ρεύμα. Θα μπορούσαν να κάνουν τρία χιλιόμετρα παραπάνω και να μπουν νόμιμα στο ρεύμα για Ηράκλειο, από την πρώτη έξοδο της Αγίας Πελαγίας, αλλά «δε βαριέσαι, σιγά μη μου τύχει».
Μάλιστα, στο σημείο υπάρχει σήμανση που απαγορεύει τη στροφή αριστερά• κάποιος «εξυπνάκιας», παρόλα αυτά, την έχει σβήσει με σπρέι. Σου λέει «αν σβήσω την απαγόρευση, θα πάψει να υφίσταται».
Λίγο πιο πέρα, στην πρώτη έξοδο της Αγίας Πελαγίας, αυτοκίνητο σταματημένο στη μέση της Εθνικής Οδού έχει βγάλει φλας για να στρίψει αριστερά – και να κόψει τον δρόμο κάθετα, μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα. Θα μπορούσε να κάνει δύο χιλιόμετρα παραπάνω και να στρίψει προς Αγία Πελαγία νόμιμα, από τη δεύτερη έξοδο, δίχως να κόψει τον δρόμο κάθετα, αλλά «δε βαριέσαι, σιγά μη μου τύχει».
Πεντακόσια μέτρα παρακάτω, στο βενζινάδικο όπου σημειώθηκε το θανατηφόρο τροχαίο ανήμερα της Παναγίας, μηχανή μεγάλου κυβισμού βγαίνει από το βενζινάδικο με πρόθεση να στρίψει αριστερά για Ηράκλειο – και να κόψει τον δρόμο κάθετα, μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα. Να ακολουθήσει δηλαδή την αντίθετη πορεία θανάτου από αυτή που ακολούθησε το αυτοκίνητο, το οποίο κάνοντας αναστροφή την προηγούμενη ημέρα ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΗΜΕΙΟ, προκάλεσε το θανατηφόρο δυστύχημα. Αλλά «δε βαριέσαι, σιγά μη μου τύχει».
Μέσα σε τρία χιλιόμετρα, μέσα σε δύο λεπτά, έγινα αυτόπτης μάρτυρας ακριβώς της ίδιας ενέργειας που οδήγησε σε θανατηφόρο δυστύχημα στο ίδιο σημείο, μια μόλις ημέρα πριν.
Αν μια κοινωνία αδυνατεί να μάθει από τα πιο τραγικά της λάθη, είναι καταδικασμένη στη στασιμότητα – και, εν προκειμένω, στον θάνατο.
Και τα μοιρολόγια της για τα παιδιά της που σκοτώνονται στο δρόμο είναι μια σκέτη υποκρισία".