Νότια της Άνω- Βιάννου βρίσκεται ένα μικρό λεκανοπέδιο το οποίο πριν μερικά χρόνια ήταν ένας ζωντανός τόπος ποικίλων αγροτικών δραστηριοτήτων, ενώ σήμερα μετατρέπεται σε μια μεγάλη χαβούζα απειλώντας την οικολογική ισορροπία του περιβάλλοντος, την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου, την υγιεινή και ασφαλή διαβίωση των κατοίκων.
Αυτή η πραγματικότητα πρέπει και μπορεί να ανατραπεί.
Η διαχείριση των λυμάτων ελαιουργείων ή άλλων απορριμμάτων βιομηχανικών μονάδων, πρέπει να γίνεται με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος, την ισορροπία των οικοσυστημάτων, την αειφόρο ανάπτυξη και φυσικά να ερωτώνται και να γνωμοδοτούν οι δημότες και κάτοικοι του αντίστοιχου δημοτικού διαμερίσματος στην περιοχή του οποίου εγκαθίστανται τέτοιες μονάδες. Και συγκεκριμένα η γνωμοδότηση αυτή να είναι απόλυτα δεσμευτική για τις τοπικές αρχές και κρατικές υπηρεσίες.
Από την άλλη μεριά το λεκανοπέδιο αυτό δεν είναι ούτε άχρηστο, ούτε πρέπει να το καταδικάσουμε σε πρόωρη ερημοποίηση. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι πρόκειται για ένα λιβάδι με εδάφη άριστης γονιμότητας, ότι υπάρχει η δυνατότητα άρδευσης και έχοντας ως δεδομένο το παραγωγικό του παρελθόν τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι μπορεί να ξαναγίνει ένας ζωντανός παραγωγικός χώρος που θα προσφέρει εισοδήματα και θα ενισχύει σημαντικά την τοπική οικονομία.
Επιπλέον δεν πρέπει να υποτιμούμε το μέγεθος του, αρκεί να αντιληφθούμε ότι η έκτασή του ξεπερνάει κατά πολύ την συνολική έκταση όλων των θερμοκηπίων που βρίσκονται στην περιοχή του Δήμου Βιάννου. Φυσικά μπορούν να ευδοκιμήσουν και να καλλιεργηθούν με επιτυχία όλα τα είδη κηπευτικών της ανοιξιάτικης και καλοκαιρινής περιόδου όπως υπαίθρια τομάτα, μελιτζάνα, πιπεριά, αγγούρι, πεπόνι, καρπούζι, μπάμια, όλων των ειδών τα φασόλια. Τέτοιες καλλιέργειες έχουν μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας λόγω των πολύ καλών συνθηκών κλίματος, εδάφους και άρδευσης, αλλά λόγω του γεγονότος ότι η ζήτηση στην αγορά τέτοιων προϊόντων την καλοκαιρινή περίοδο αυξάνει είτε λόγω του τουρισμού, είτε γιατί τα περισσότερα θερμοκήπια βρίσκονται σε αγρανάπαυση. Επίσης , αρκεί να σκεφτούμε ότι μόνο η τουριστική κίνηση του Κερατοκάμπου και η ζήτηση των χωριών του Δήμου Βιάννου μπορεί να απορροφήσει όλες τις παραγόμενες ποσότητες κηπευτικών χωρίς να χρειάζεται η εμπορία τους στο Ηράκλειο ή σε άλλες περιοχές.
Αξίζει επίσης να πούμε ότι η εφαρμογή προγράμματος βιολογικής γεωργίας για την παραγωγή υπαίθριων κηπευτικών μπορεί να είναι και ρεαλιστική και συμφέρουσα και θα ενισχύσει περισσότερο την παραγωγική δυναμική του τόπου μας.
Ο κατάλληλος χρόνος για την φύτευση των παραπάνω κηπευτικών και την έναρξη της καλλιέργειας είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο και διατηρείται μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώνοντας το καλοκαίρι τα λιβάδια παραμένουν χέρσα και ανεκμετάλλευτα, απεναντίας εισερχόμαστε σε ένα καινούργιο κεφάλαιο παραγωγικότητας, μπαίνουμε στην φθινοπωρινή χειμωνιάτικη περίοδο όπου μπορούν να καλλιεργηθούν με την ίδια επιτυχία άλλα είδη κηπευτικών, όπως λάχανο, κουνουπίδι, μπρόκολο, σπανάκι, παντζάρι, καρότο, άνηθο, σέλινο, μαϊντανό, βλαστοσέλινο, σελινόριζα, αντίδια, ραδίκια, ρόκα, κρεμμύδια και όλων των ειδών τα μαρούλια.
Αρκεί βέβαια να υπάρχει η απαραίτητη θέληση και αποφασιστικότητα των παραγωγών να αφυπνίσουν τον κοιμώμενο και παραμελημένο βιαννίτικο κάμπο και να αφυπνιστούν και οι ίδιοι για το συμφέρον κυρίως το δικό τους και δευτερευόντως για το συμφέρον του τόπου.
Εμείς γνωρίζουμε, μπορούμε και θέλουμε να βοηθήσουμε όποιον ή όποιους τολμήσουν και θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις και τις γνώσεις για την αναγέννηση αυτού του πανέμορφου και παραγωγικού παραδείσου των παιδικών μας χρόνων.
Κείμενο: Γεωπονική Βιάννου
*Δημοσιεύτηκε στην "Ηχώ της Βιάννου", τον Μάρτιο του 2008
