Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 είχα στρέψει τα επαγγελματικά μου ενδιαφέροντα προς τον τουρισμό.
Ήταν η εποχή που στην Άνω Βιάννο, έρχονταν 2-3 πούλμαν και όλες οι ενδείξεις συνηγορούσαν ότι θα μπορούσαν να διπλασιαστούν αλλά ακόμη και να τριπλασιαστούν. Πράγματι κάπου στο 1990 τα τουριστικά λεωφορεία που διέρχονταν τη Βιάννο τριπλασιάστηκαν! 500 ξένοι επισκέπτες, μας τιμούσαν με την παρουσία τους και μας άφηναν τα ωραία τους λεφτουδάκια. Η μισάωρη παραμονή τους ήταν αρκετή για να πιουν τον καφέ ή το αναψυκτικό τους, να φάνε το παγωτό ή την τυρόπιτά τους, να αγοράσουν λάδι, αφεψήματα, μέλι, ρακή και πολλά ακόμη, ενισχύοντας σημαντικά την τοπική οικονομία. Δυστυχώς, οι Βιαννίτες είχαν άλλα ενδιαφέροντα και ουδέποτε είδαν με σοβαρότητα το τουριστικό προϊόν. Ούτε όμως και οι αρχές, κατενόησαν την αξία του τουρισμού. Αρκεί να αναφέρουμε ότι, ακόμη και για τη χρήση της κοινοτικής τουαλέτας, οι επισκέπτες έπρεπε να πληρώσουν χρηματικό αντίτιμο! Ήμουν ένας απ’ αυτούς που για καιρό αγωνιούσα και ωρυόμουν, μήπως και βρεθεί χώρος στάθμευσης των λεωφορείων, αλλά μάταια. Και σαν να μην έφτανε ετούτο το χάλι, ακολούθησε και η… ανάπλαση της πλατείας Μιχ. Αρχαγγέλου, η μελέτη της οποίας, ως τεκμαίρεται, είχε ως βασικό της σκοπό να εκδιωχθούν τα τουριστικά λεωφορεία. Όμως το κακό δεν είχε ολοκληρωθεί, γιατί αμέσως μετά ήρθε και το λατομείο! Αυτό ήταν και το καθοριστικό χτύπημα στον λεωφορειακό τουρισμό της Βιάννου. Βέβαια, αυτό δρομολόγησε ένα μεγάλο έργο: την κατασκευή της παράκαμψης. Ωστόσο έως της ολοκλήρωση των εργασιών τα τουριστικά λεωφορεία, μας αποχαιρέτισαν…
Φώναζαν οι οδηγοί, ωρύονταν οι ξεναγοί: «Θα σταματήσουμε να ερχόμαστε και οι χαμένοι θα είσαστε εσείς και ο τόπος σας»! Φωνές βοώντων εν τη ερήμω…. Ξεκινούσε το λεωφορείο από την κεντρική πλατεία με 52 επιβαίνοντες και… στο ύψος του μεγάλου πλατάνου νάσου το επικαθήμενο του λατομείου. Άντε πίσω στην πλατεία. Αυτό το τόσο οδυνηρό αλλά και προσβλητικό για τους τουρίστες, συνέβαινε συχνά πυκνά. Να σημειωθεί ότι οι Βιαννίτες θέλουμε όλα τα οχήματά μας παρκαρισμένα στο κεντρικό δρόμο, ενώ πολλοί, δεν ευχαριστιούνται τον καφέ τους, αν το πόδι τους δεν ακουμπά στον τροχό του αυτοκινήτου τους! Και ενώ συνέβαιναν όλα τούτα, οι επαγγελματίες ζούσαν υπνωτισμένοι στη νιρβάνα των κοινοτικών επιδοτήσεων και ελάχιστοι από αυτούς κοστολογούσαν τη βέβαιη απώλεια εισοδήματος.
Ξεναγοί και οδηγοί, εισηγήθηκαν στα πρακτορεία τους να αφαιρέσουν από τις προτάσεις τους την εκδρομή προς τη Βιάννο, αφού όσο χρόνο ήθελαν για να έρθουν από το Μουσείο Καζαντζάκη στη Μυρτιά προς τη Βιάννο, άλλος τόσος ήταν ο χαμένος τους χρόνος για να διέλθουν τον κεντρικό δρόμο της κωμόπολης! Δεν γνωρίζω αν οι σημερινοί Βιαννίτες (επαγγελματίες και μη) μπορούν να αποτιμήσουν την ζημία. Αν όμως υποθέσουμε ότι ερχόταν στην Βιάννο 500 άνθρωποι και άφηναν από 5 ευρώ, η απώλεια εισοδήματος κατά μήνα ανέρχεται στο ποσό των 75 χιλιάδων ευρώ!!!
Αποδεικνύεται εντέλει πως, τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξια οπίσθια…
Τα θυμήθηκα όλα τούτα, τις πρωινές ώρες της Παρασκευής 18 Οκτωβρίου, όταν ένα τουριστικό λεωφορείο εμφανίστηκε στην Βιάννο! Το εντόπισα από την παρατεταμένη χρήση του κλάξον, αφού η κατάσταση, αντί να βελτιωθεί έχει καταφανώς χειροτερέψει! Πρόβλημα για να παρκάρει στην πλατεία Μιχ. Αρχαγγέλου, πρόβλημα και για να διέλθει τον κεντρικό δρόμο. Αψευδής μάρτυρας οι φωτογραφίες που παρατίθενται, όπου σε κάποια σημεία του κεντρικού δρόμου υπήρξαν και διπλοπαρκαρίσματα! Ο ατυχής οδηγός του τουριστικού λεωφορείου θα θυμάται για καιρό το κακό πέρασμα της Άνω Βιάννου και φυσικά, στο μέλλον θα αποφύγει το ίδιο λάθος. Και ενώ συμβαίνουν αυτά τα ιδιαίτερα σοβαρά, οι επαγγελματίες συνεχίζουν να σιγοβράζουν στο ζουμί των μικροτήτων τους.
Υ.Γ. Πληροφορηθήκαμε με πολλή χαρά, ότι η νέα Δημοτική Αρχή, έχει στις προτεραιότητές της την εξεύρεση χώρων στάθμευσης, με απώτερο στόχο να απαλλαγεί ο κεντρικός δρόμος από το άλγος των παρκαρισμένων οχημάτων. Το ευχόμαστε ολόψυχα!
