Φωτογραφίζοντας κατά τη διάρκεια μιας παρτίδας σιάνγκτσι σε καφενείο κωμόπολης της νότιας Κίνας.
Το σιάνγκτσι (κινεζικά: 象棋) ή αλλιώς κινεζικό σκάκι) είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής για δύο παίκτες. Παίζεται σε ορθογώνια σκακιέρα (πίνακα) των 9χ10 γραμμών, και ανήκει στην ίδια οικογένεια με το "κλασσικό" σκάκι, το τσατουράγκα, το σόγκι, το ινδικό σκάκι και το τζάνγκι.
Οι Κινέζοι έχουν πάθος με το σιάνγκτσι (καθώς και με άλλα επιτραπέζια όπως το mahjong), και μπορείς να τους πετύχεις να παίζουν κυριολεκτικά παντού. Σε καφενεία, πάρκα, πλατείες, πεζούλια, σκαλοπάτια, ακόμα και καθισμένοι κατάχαμα σε κάποιο πεζοδρόμιο. Δεν είναι σπάνιες δε οι φορές που τους δύο προσηλωμένους παίκτες παρακολουθούν και κάμποσοι σιωπηλοί θεατές. Όσο για μένα, οι παρτίδες αυτές αποτελούν ιδιαίτερα αγαπημένο φωτογραφικό θέμα.
Το παιχνίδι αντιπροσωπεύει μια μάχη ανάμεσα σε δύο στρατούς, με αντικείμενο την αιχμαλωσία του εχθρού (στρατηγός ή βασιλιάς). Κάθε παίκτης διαθέτει 16 πιόνια που τοποθετούνται στα σημεία διασταύρωσης των γραμμών του πίνακα. Τα αντίπαλα πιόνια είναι κοκκινα και μαύρα (ή μπλε).
Ένα "ποτάμι", που περιορίζει την κίνηση σε ορισμένα πιόνια, διαχωρίζει τα δυο στρατόπεδα πάνω στον πίνακα, όπου φιγουράρει επίσης η θέση του κάθε "παλατιού".
Κάθε παίκτης διαθέτει:
1 στρατηγό (το αντίστοιχο του βασιλιά) ;
2 φρουρούς (ή συμβούλους, ή μανδαρίνους) ;
2 ελέφαντες (ή υπουργούς)
2 άλογα (συγγενεύουν με τα άλογα του κλασσικού σκακιού) ;
