"Να μάθουμε να τα τρώμε"
Μετά τον λαγοκέφαλο, ο οποίος τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο τον συζητήσεων για τους θαλάσσιους "εισβολείς", πολλές είναι και οι συζητήσεις, για τα εντυπωσιακά στην εμφάνιση, λεοντόψαρα.
Με αφορμή το τελευταίο συμβάν με την "ψαριά" του εν λόγω είδους, από κάτοικο παραλιακής περιοχής της Βιάννου, μιλήσαμε με γνώστες τόσο της θαλάσσιας περιοχής της Νότιας Κρήτης, αλλά και της Κύπρου, οι οποίοι έχουν μια πιο "προχωρημένη" αντίληψη για το ζήτημα.
Η εγκατάσταση των λαγοκέφαλων, τα λεοντόψαρων, αλλά και νέων ειδών που αναμένεται να κάνουν σύντομα την εμφάνιση τους στην Κρήτη, αφού ήδη έχουν εντοπιστεί στις θάλασσες της Τουρκίας, της Κύπρου και του Ισραήλ, ερμηνεύεται ως ως συνέπεια της κλιματικής αλλαγής, ενώ η γρήγορη αύξηση του πληθυσμού τους, σημειώνεται επειδή δεν έχουν ανταγωνιστές στη Μεσόγειο.
Τι λένε όμως για την παρουσία των λεοντόψαρων, ντόπιοι επαγγελματίες και ερασιτέχνες ψαράδες;
Κατά γενική ομολογία, πρόκειται για ένα είδος που συναντάται συνεχώς πλέον, σε όλους τους βραχώδεις βυθούς της περιοχής. Το λεοντόψαρο περιγράφεται σαν είδος που δεν έχει την παραμικρή αντίδραση στην ανθρώπινη παρουσία. "Είναι πολύ εύκολο να το πιάσεις κανείς, καθώς μένει ακίνητο, χωρίς να νιώθει τον παραμικρό φόβο για τον άνθρωπο. Ο τρόπος με τον οποίο τρέφεται, δημιουργεί το μεγαλύτερο πρόβλημα", μας είπε κάτοικος της περιοχής του Κερατοκάμπου, ο οποίος συνέχισε λέγοντας, "το ψάρι ανοίγει τα πτερύγια του και δημιουργεί μια δίνη, "ρουφώντας" την τροφή του. Ανάμεσα σ'αυτά που θα παρασύρει, βρίσκονται και οι γόνοι πολλών ειδών, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ισορροπία του θαλάσσιου οικοσυστήματος".
Από την άλλη, αρκετά βήματα πιο μπροστά, βρίσκονται οι Κύπριοι, οι οποίοι φαίνεται πως έχουν βρει μια αρκετά καλή λύση στο πρόβλημα.
Πολλοί θεωρούν τον λαγοκέφαλο ως τον πιο επικίνδυνο εισβολέα, όμως τα πρωτεία τα έχει το λεοντόψαρο του οποίου η παρουσία "μειώνει σημαντικά τους πληθυσμούς άλλων ειδών", όπως μας είπε χαρακτηριστικά ερασιτέχνης ψαράς, που έχει ζήσει στην Κύπρο, προσθέτοντας: "Οι λάτρεις της θάλασσας βρίσκονται σε πιο προχωρημένο στάδιο, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση τους προς το συγκεκριμένο είδος. Μαζεύονται οργανωμένα σε ομάδες, και θα ψαρεύουν -ή μάλλον- τα συλλέγουν με ειδικό εξοπλισμό(φωτό) αφού τα συγκεκριμένα ψάρια δεν αντιδρούν καθόλου, Στη συνέχεια αφαιρούν τις δηλητηριώδεις αγκάθες τους και είτε τα πουλούν, είτε τα καταναλώνουν οι ίδιοι. Προγραμματίζουν αυτή η διαδικασία να γίνεται με συνέπεια, ώστε μην αφήσουν τους πληθυσμούς τους να αυξηθούν. Η καταλληλότερη από τις λύσεις λοιπόν και για εμάς τους Κρητικούς, είναι να μάθουμε να τα τρώμε".
