Όλοι οι Βιαννίτες στο κτίσιμο του ιστορικού Γυμνασίου!

Όταν η αθρόα-εθελοντική συνεισφορά των Βιαννιτών, που με κάθε τρόπο βοήθησαν ώστε, σε χρόνο ρεκόρ για τα δεδομένα της εποχής, ώστε οι κτηριακές εγκαταστάσεις να ολοκληρωθούν και το 1931, το Γυμνάσιο Βιάννου άνοιξε την αγκαλιά του και στέγασε χιλιάδες παιδιά, όχι μόνο από την πρώην επαρχία Βιάννου, αλλά και από την ανατολική Μεσσαρά και την επαρχία Πεδιάδος

Λίγα χρόνια μετά την ένωση της Κρήτης με τη μητέρα Ελλάδα, οι παράγοντες της Άνω Βιάννου πίεζαν αφόρητα την κεντρική εξουσία, προκειμένου να ιδρυθεί γυμνάσιο. Μέχρι τότε, τα παιδιά που ήθελαν να προχωρήσουν τις σπουδές τους, ήταν αναγκασμένα να πηγαίνουν στο Ηράκλειο ή στην Ιεράπετρα με ιδιαίτερα επαχθείς οικονομικές επιβαρύνσεις.

Οι προσπάθειες των παραγόντων της Βιάννου, προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους, εντάθηκαν και το 1921, καρποφόρησαν καθώς τη χρονιά εκείνη υπογράφεται το σχετικό βασιλικό διάταγμα της ίδρυσης του Γυμνασίου Βιάννου. Ωστόσο, ναι μεν ξεκίνησε η λειτουργία του σχολείου, αλλά σε διάσπαρτες ενοικιαζόμενες αίθουσες της κωμόπολης, που σε καμιά περίπτωση δεν είχαν τις απαιτούμενες προδιαγραφές.

Με κοινοτάρχη τον δραστήριο και οραματιστή Στέργιο Κοκολάκη (Κοκολοστέργιο), δημιουργήθηκε ένας πυρήνας παραγόντων με σκοπό να εξευρεθεί η δωρεάν έκταση ανέγερσης του πνευματικού ιδρύματος. Πράγματι, οι κάτοικοι της Άνω Βιάννου, δώρισαν έκταση 100 και πλέον στρεμμάτων και, το 1928 ξεκίνησαν οι εργασίες ανέγερσης με εργολάβο τον Βιαννίτη Χριστόφορο Παπαδημητράκη και πρωτομάστορα τον επίσης Βιαννίτη Μιχάλη Γελασάκη (Μπίστης).

Επισημειώνεται με έμφαση η αθρόα-εθελοντική συνεισφορά των Βιαννιτών, που με κάθε τρόπο βοήθησαν ώστε, σε χρόνο ρεκόρ για τα δεδομένα της εποχής, οι κτηριακές εγκαταστάσεις να ολοκληρωθούν και το 1931, το Γυμνάσιο Βιάννου άνοιξε την αγκαλιά του και στέγασε χιλιάδες παιδιά, όχι μόνο από την πρώην επαρχία Βιάννου, αλλά και από την ανατολική Μεσσαρά και την επαρχία Πεδιάδος.

Το Γυμνάσιο Βιάννου, μαζί με εκείνα της Πόμπιας και του Καστελίου, θεωρούνται από τα αρχαιότερα επαρχιακά σχολεία της Κρήτης! Θα ήταν παράλειψή μου αν δεν αναφερόμουν στον αείμνηστο φίλο μου-εκλεκτό Βιαννίτη-Μανώλη Στρατάκη, ο οποίος μου εμπιστεύθηκε μέρος από το πλούσιο φωτογραφικό του αρχείο, απ’ όπου και προέρχεται η φωτογραφία που σας παραθέτουμε, στην οποία αποτυπώθηκε ευανάγνωστα ο εθελοντικός οργασμός των Βιαννιτών, προκειμένου το όνειρο να γίνει πραγματικότητα.