Είναι πραγματικά να μελαγχολεί ο πολίτης, όταν βλέπει με πόση άνεση κατασπαταλώνται μυθώδη ποσά (άραγε πώς δικαιολογούνται;) προκειμένου να οργανωθεί μια φιέστα.
Εντάξει, το «άρτος και θεάματα» είναι το κεντρικό σύνθημα των νεοελλήνων, αλλά κάποιοι αιρετοί το… παρακάνουν… Είναι εξωπραγματικά τα οικονομικά κόστη των καρναβαλικών εκδηλώσεων που διοργανώνονται σε πολλές πόλεις και κωμοπόλεις της Ψωροκώσταινας και οι περισσότερες από τις οποίες, ελάχιστη σχέση έχουν με το πνεύμα και το χιούμορ της ελληνικής αποκριάς.
Μόνο σε κάποιες πόλεις της βόρειας Ελλάδας που συναντάς τοπικές μουσικές μπάντες και μασκαράδες μεταμφιεσμένους με χειροποίητα μέσα.
Εν πάση δε περιπτώσει, ας δεχτούμε ότι τα έχουμε ανάγκη όλα αυτά… Όμως, όταν οι δρόμοι μιας πόλης ή μιας κωμόπολης είναι «χαρδακούκια» και πραγματικά λυπάσαι το αυτοκίνητό σου για την ταλαιπωρία και τη δοκιμασία που το υποβάλεις… τότε δεν διοργανώνεις καρναβάλια, αλλά προτάσσεται η επισκευή του οδοστρώματος… Αφορμή για την αναφορά μας αυτή είναι το Αρκαλοχώρι, καθώς διαπιστώσαμε την άθλια (σε κάποιες δε περιπτώσεις και επικίνδυνη) κατάσταση του οδοστρώματος εντός της κωμόπολης.
Εκλογές έρχονται και καλά θα κάνουν οι αιρετοί να κάμουν την αυτοκριτική τους… πριν την κρίση του εκλογικού σώματος. Ίσως τότε να είναι αργά…
