Καλώς τονε... Κόπιασε... Κάτσε να τρατάρω και να τα πούμε...
Κατέχω πως η κουβέντα που θα σου κάμω, μπορεί να μην σ αρέσει...
Μα, να σου πω;
Άμα δεν το βγάλω εδά, θα πλαντάξω...
Πολύ καιρό το κρατώ...
Την ημέρα των εκλογών, η υπηρεσία μου μ' έπεψε στον Άγιο Βασίλειο για τη μεταφορά των αποτελεσμάτων...
Ένα χωριό, που από μικρό κοπέλι το ξεχώρισα από τ άλλα...
Λόγω τση δουλειάς μου, μπορώ να γυρίζω όλα τα χωριά του Δήμου Βιάννου... Ενός τόπου, διαφορετικού από τς άλλους τόπους...
Με βουνά, φαράγγια, δάση, γδυμνές κορφές, με θάλασσες κι ακρογιαλιές...
Με ήσυχους Αθρώπους και ταυτόχρονα κουζουλούς...
Και μ ένα κακό "κουσούρι"....
Πολλές φορές μοιράζουντε... Κόβουντε στα δυο...
Κι ετούτο να, δε το χανε παλιά...
Σα δημαρχείο το σχολείο του Αγίου Βασιλείου, του ομόνυμου δημου τότε, χτίστηκε με έξοδα όλων των δημοτών... Όταν έπαψε να λειτουργεί ως Δήμος κι έγινε κοινότητα, οι κάτοικοι του χωριού, μάζεψαν τα χρήματα και αποζημίωσαν τους υπόλοιπους των άλλων χωριών για να τους μείνει το κτίριο δικό τως...
Εδά ποιος διάολος τς έβαλε να χωρίζονται, δε κατέχω...
Και σου μιλώ καθαρά για το πολιτισμό μας...
Η κατάρα τση κατοχής, το τόπο, τον απομόνωσε...
παρ όλο που είχε καταφέρει να φτιάξει Γυμνάσιο δικό του, σε ένα καιρό δύσκολο...
(κατά τη γνώμη μου, είναι το μεγαλύτερο έργο που έγινε ποτέ σε τουτηνε τη μπάντα) Κατέχεις ιντα ναι, το 1921 μ. Χ. που καλά καλά, το μπαρούτι των Βαλκανικών πολέμων, δεν έχει ξεβρωμέσει από τον αέρα, η παντέρμη πατρίδα να πολεμά να ξεκαθαρίσει τα σύνορα τση, μέσα στο χάρτη τση Ελλάδας, να... μπαίνει Γυμνάσιο!!!
Και που;
Στην άκρη του κόσμου!!! Τέρμα Θεού που λένε...
Βάλε με το νου σου...
Η ορφάνια τση κατοχής, γεννά επιστήμονες!!!
Μανώλης Μικρογιαννάκης για παράδειγμα...
Ο Μανώλης του Φτερπού, από τ Αμιρα, γίνεται Πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών...
Ο μπάρμπας μου ο Σπύρος (Σπυρίδων Ιωάννου Βερυκοκάκης) διευθυντής στη τράπεζα της Ελλάδος!!!
Χωρίς την υπογραφή του, δεν εκυκλοφορούσανε τα λεφτά...
Και όχι μόνο αυτοί...
Θα μπορούσα να σ' αραδιάζω ονόματα, ίσαμε κι εγώ δε κατέχω πότε....
Μα δεν το κάνω, για να μη σε κουράσω...
Εξ άλλου έχω να σου πω κι άλλα...
Ίντα; Γροίκα....
Ένας γέρος χωριανός μου, εβάστα ένα χαρτάκι στη χέρα του κι επήγενε οθέ το ντουκιάνι... (το καφενείο)
Στην άκρη του δρόμου εσίμωσε κι επέταξε το χαρτί από κάτω...
Κι ύστερα το καμε κουβέντα στο καφενείο...
-"Να δείτε μωρέ κοπέλια, βρωμιά και σκουπίδια που τα χει εκειέ πο κάτω"...
Ένας νεαρός τονε "μότσαρε"...
-"Και γιάντα επέταξες κι εσύ; Και γιάντα δεν εσίμωσες να τα μαζώξεις;!"
Κι εκείνος...
-"Εγώ... Δεν είμαι του Συλλόγου!!!"
(του πολιτιστικού)
Γροίκα εδά επαέ...
Ούτε εγώ δεν είμαι του συλλόγου... Εγώ είμαι του Γιάννη και τση Κλεάνθης!!!!
Και ο σύλλογος δεν είναι του συλλόγου... Ούτε δικός μου, ούτε δικός σου...
Είναι του χωριού μας!!!
Κι εσύ κι εγώ, είμαστε του χωριού!!!
Και δε πάει όμορφα, ο ντεληκανής, να αρμηνεύγει του γεροντότερου... Ο γεροντότερος, αρμηνεύγει τσι ντελικανίδες...
Ετσά τονε κατέχω εγώ το πολιτισμό...
Ετουτανά κατέχω εγώ πως έκαμε το τόπο μας μεγάλο και τς ανθρώπους του τρανούς...
Και όχι δυο λογιώ..
Εκατάλαβες;
