Ο Αλέξανδρος Ραπτόπουλος και "οι Χήνες του Καπιτωλίου"

Ευθύς μετά την παρουσίαση του βιβλίου «Γράμματα από τη φυλακή του Αλ. Ραπτόπουλου, η «Ηχώ της Βιάννου» δέχτηκε το ακόλουθο προφητικό κείμενο που υπογράφει ο καλός φίλος κ. Γιώργος Νεραντζάκης και έχει τον τίτλο: Ο Αλέξανδρος Ραπτόπουλος και «οι Χήνες του Καπιτωλίου».

Γράφει λοιπόν ο κ. Νεραντζάκης:

"Αμέσως μετά την παρουσίαση του βιβλίου της κ. Άννας Μανουκάκη-Μεταξάκη, με τίτλο «Γράμματα από τη φυλακή του Αλέξανδρου Ραπτόπουλου 1942», ο γιός μου, βλέποντας το κατάντημα του αρχοντικού σπιτιού του Ήρωα της Εθνικής Αντίστασης, Αλέξανδρου Ραπτόπουλου, σχολίασε πως, μας ταιριάζει απόλυτα το ποίημα-μύθος του Κρυλόφ «Οι χήνες του Καπιτωλίου».

Κομπορρημονούμε για τους προγόνους μας, μα εμάς μας αξίζει η τιμή του παραγεμίσματος και του ξεροψησίματος.

Είναι πολύ οξύ το βλέμμα και το μυαλό μας Αριστομένη και διαπερνά τα απλά και τα κοντινά μας και πάει στα μεγάλα των διεκδικήσεων και αποζημιώσεων. Η ιεροσυλία του χρόνου που άνοιξε μια τεράστια τρύπα στη στέγη του σπιτιού θα καταπιεί και μνήμες και ιστορία και διεκδικήσεις. Σ’ αυτό το σπίτι, και στην ευρύτερη γειτονιά, είχαν φιλοξενηθεί δεκάδες Άγγλοι, πριν φύγουν για τη Μέση Ανατολή. Εκεί συνέλαβαν τον Αλέξανδρο, εκεί έστελνε τα γράμματα στα παιδιά του από την φυλακή.

Απ’ ότι ξέρω, ο γιος του, Δημοσθένης Ραπτόπουλος, το έχει παραχωρήσει στον Δήμο για να γίνει ένας χώρος-μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Αλλά φευ. Ούτε η πινακίδα της οδού με το όνομα και το επώνυμο του Αλέξανδρου δεν φαίνεται πια...

Μήπως να το παραχωρήσουμε σε απογόνους των Άγγλων που φιλοξενήθηκαν εκεί να το κάνουν... airbnb; Κρίμα...

Γιώργης Νεραντζάκης"

Σημείωση σύνταξης: Πράγματι, ο Δημοσθένης, γιος του πρωτεργάτη της Αντίστασης Αλέξανδρου Ραφτόπουλου, σε δημόσιο λόγο του, δήλωσε ότι παραχωρεί το πατρικό σπίτι, προκειμένου να στεγάσει το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Για το ζήτημα αυτό έχουμε αναφερθεί επανειλημμένως. Δυστυχώς, παρά τις αλλεπάλληλες αναφορές μας, η απελθούσα δημοτική αρχή, δεν επέδειξε το παραμικρό ενδιαφέρον για την αξιοποίηση αυτής της τόσο συμβολικής προσφοράς. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα αξιοποιηθεί από την νέα Δημοτική Αρχή. Ελπίζουμε και ευχόμαστε η κατάρρευση του τόσο ιστορικού οικήματος, να αφυπνίσει όλους όσοι αγαπούν αυτό τον τόπο.

Οι επισημάνσεις του αγαπητού μας κ. Γιώργου Νεραντζάκη, εκτός από ουσιαστικές είναι και καλοδιατυπωμένες και του αξίζει το δημόσιο «μπράβο». Ωστόσο, κρίνουμε σωστό, να δημοσιεύσουμε το ποίημα του Ρώσου Ιβάν Αντρέεβιτς Κρυλόφ, όπως και τη σημασία του, για όσους τυχόν αναγνώστες μας δεν το γνωρίζουν. με τίτλο «Οι χήνες του Καπιτωλίου», που επικαλείται ο ποιητής έμειναν στη ιστορία για το εξής κατόρθωμά τους: όταν οι Γαλάτες εισέβαλαν στη Ρώμη και τη λεηλάτησαν το 387 π. Χ., γλίτωσε μόνο το Καπιτώλιο, επειδή οι χήνες του ναού της Ήρας με τις κραυγές τους ξύπνησαν τους στρατιώτες της φρουράς του που κατάφεραν να αποκρούσουν τους επιδρομείς!!!

Οι χήνες του Καπιτωλίου

Ένας χωριάτης κάποτε τις χήνες του είχε πάρει
για να τις πάει για πούλημα στης πόλης το παζάρι.
Κι έτσι, καθώς βιαζότανε να πάει στον προορισμό του,
δεν ήταν και πολύ-πολύ λεπτός στο φέρσιμό του.

Συχνά-πυκνά, βαρώντας ’τες με ένα μακρύ καλάμι,
τους θύμιζε τι θα ’πρεπε η καθεμιά να κάνει.
Μα ’κείνες, που σε ζόρισμα δεν ήταν μαθημένες,
αδιάκοπα ξεφώνιζαν και σκούζαν οι καημένες!

Γι’ αυτό και σαν απάντησαν στο δρόμο έναν διαβάτη
τέτοια παράπονα άρχισαν να λέν’ για τον χωριάτη:

«Για κοίτα πώς μας φέρεται και πώς μας βασανίζει
τούτος ο αγροίκος, που σκληρά τη μοίρα μας ορίζει!
Ποιος το ’λπιζε, ποιος το ’λεγε να καταντήσουμ’ έτσι
εμείς, που καταγόμαστε από τρανό κοτέτσι!
Εμείς, που ενδόξους έχουμε προγόνους μας εκείνες
τις θρυλικές κι ασύγκριτες του Καπιτώλιου χήνες,
που κάποια νύχτα σώσανε την αιωνία Ρώμη
και τις τιμήσαν με γιορτές και τις τιμούν ακόμη»!

- «Μας εσείς γιατί γυρεύετε να σας τιμούνε τώρα;»,
ρωτά ο διαβάτης. «Τι καλό εκάνατε στη χώρα;».

- «Οι πρόγονοί μας...» - «Ε, καλά. Αυτά τα ’χω διαβάσει,
στην ιστορία της χώρας μας για πάντα έχουν περάσει.
Πέστε μου εσείς ποιο κάνατε κατόρθωμα μεγάλο»;

- «Οι πρόγονοί μας έσωσαν τη Ρώμη. Θέλει κι άλλο»;
- «Μα εσείς, εσείς τι κάνατε, τιμές για να ζητήστε»;
- «Εμείς... προς ώρας τίποτα». – «Τότε λοιπόν αφήστε
ήσυχους τους προγόνους σας στους τάφους τους να μένουν.
Εκείνοι αυτό που πράξανε, αυτό κι απολαβαίνουν.
Μα εσείς, κυράδες μου, θαρρώ πως θα ’στε τιμημένες
σαν θα ’στε παραγεμιστές ή και ξεροψημένες»!

*Το κείμενο μας παραχώρησε η «Ηχώ της Βιάννου»