Ενώ διχάζονται οι απόψεις για τον λόγο που ο Ιμάμης, λιποθύμησε (μπαΐλντισε) και, κατά πως λεν οι διηγήσεις, στα σίγουρα δεν μπορεί κανείς να απαντήσει αν στη κατάσταση αυτή τον έφερε η μεγάλη ποσότητα του φαγητού που κατανάλωσε ή η στεναχώρια του για το μπόλικο λάδι που χρησιμοποιήθηκε...
...δεν χωρά καμιά αμφισβήτηση για τις λιποθυμίες από τις μυρουδιές που αναδύονταν από το ιμάμ-μπαϊλντί που ο Στρατής Κόμης μαγείρευε στο θρυλικό ζυθεστιατόριο του Περτσουλή στην Απάνω Βιάννο, πριν μερικές δεκαετίες.
Μοσχοβόλαγαν οι γύρω ρούγες!
Ο ίδιος, γελώντας πονηρά, έλεγε και ξανάλεγε: «Το ιμάμ, παιδάκι μου, είναι να του βάλεις όλα τα υλικά της σάλτσας, να τα αφήσεις να μελώσουν, να ρίξεις τα τηγανισμένα λαχανικά και να τα σιγοβράσεις λίγο ακόμη, κι ύστερα να ξεσκεπάσεις την κατσαρόλα, να τη πιάσεις από τα αυτιά, να χώσεις τη μούρη σου μέσα, να μυρίσεις μέχρι σκασμού και να πάρεις τη κατσαρόλα να την πας να την αδειάσεις στα σκουπίδια»!!!
«Μα θείε», του έλεγα, αδελφός της γιαγιάς Χριστίνας ήταν, «τόσος κόπος μόνο για μια μυρουδιά»; «Παιδάκι μου», απαντούσε, «καλό ’ναι και στο φάγωμα, δε λέω, μα πώς αλλιώς θα σου πω, πως η μυρωδιά του δε συγκρίνεται ούτε με άλλη μυρωδιά ούτε με καμιά γεύση»;
Ιμαμ μπαϊλντί μαγειρεύουμε σήμερα, με τα ίδια εκείνα υλικά που το μαγείρευε ο θείος ο Στρατής. Διότι εκείνος, όπως άλλωστε και όλες οι νοικοκυρές στα μέρη μας, το ιμαμ μπαϊλντί δεν το μαγείρευαν αποκλειστικά με μελιτζάνες, αλλά προσέθεταν και άλλα δύο βασικά λαχανικά: Κολοκυθάκια και πατάτες. Βλέπετε, έτσι, το πιάτο γινόταν ένα «πλήρες πιάτο» που κάλυπτε από μόνο του τον καταναλωτή σ’ ένα «κύριο» γεύμα και, ίσως, το μόνο που θα χρειαζόταν ακόμη για την υπέρτατη απόλαυση, θα ’ταν ένα ποτήρι κρασί και μια φέτα καλό ψωμί.
Κι ύστερα ας μη ξεχνάμε κάτι. Για τα παιδάκια, η ύπαρξη πατάτας σε ένα πιάτο, και πιο πολύ σε πιάτο λαχανικών, λειτουργεί ως δέλεαρ.
Ένα πιάτο λοιπόν για όλα τα γούστα!
Στη παραδοσιακή εκδοχή αυτής της συνταγής, τα λαχανικά (μελιτζάνες-κολοκύθια-πατάτες) τηγανίζονταν ελαφριά, σε ελαιόλαδο, και ενωνόταν για ολιγόλεπτο βράσιμο στην κατσαρόλα, με μια σάλτσα ντομάτας, κρεμμυδιών, σκόρδου και μαϊντανού.
Στη δική μας εκδοχή, το τηγάνισμα αντικαθίσταται από το φούρνισμα και η τελική ένωση όλων των υλικών συνεχίζεται, και πάλι, στον φούρνο.
Είναι αλήθεια πως η μυρουδιά που προσφέρει ο φούρνος, δίνει μια άλλη διάσταση στη νοστιμιά του φαγητού.
ΥΛΙΚΑ
5-6 μελιτζάνες
5-6 κολοκυθάκια
3 μέτριες πατάτες
2 ποτήρια (νερού) τριμμένη-φρέσκια ντομάτα
2-3 μεγάλα ξερά κρεμμύδια
2 φρέσκα κρεμμυδάκια
2 και 1/2 ποτήρια (ν) λάδι
2-3 μεγάλες σκελίδες σκόρδου
3/4 ποτηριού (κρασιού) ούζο
1 ματσάκι ψιλοκομμένο μαϊντανό
1 καυτερή πιπεριά
Αλάτι, κύμινο, ξερό κόλιανδρο
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ανάβουμε τον φούρνο για προθέρμανση στους 200 βαθμούς.
Κόβουμε τις μελιτζάνες στα δύο ή στα τέσσερα (πάντως σε μεγάλα κομμάτια) και τις βάζουμε σε μια κατσαρόλα με νερό και λίγο αλάτι.
Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με κάτι βαρύ (π.χ. ένα πιάτο) και τις ξεχνάμε για μισή περίπου ώρα.
(η διαδικασία αυτή παραλείπεται αν οι μελιτζάνες μας είναι από ποικιλία που δεν πικρίζει).
Στρώνουμε ένα μεγάλο ταψί με αντικολλητικό χαρτί και μεταφέρουμε τις μελιτζάνες αφού τις σκουπίσουμε από το νερό.
Κόβουμε, σταυρωτά, κατά μήκος, σε απόσταση ενός εκατοστού από τα άκρα τα κολοκυθάκια και τα προσθέτουμε κι αυτά στο ταψί.
Τέλος καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μικρά κομμάτια (τέταρτα ή όγδοα) έτσι ώστε να είμαστε βέβαιοι πως το μαγείρεμά τους απαιτεί τον ίδιο χρόνο με τα άλλα δύο λαχανικά.
Λούζουμε τα λαχανικά μας με 1 και 1/2 ποτήρι λάδι, ρίχνουμε πάνω τους λίγο αλάτι και τα βάζουμε στον φούρνο.
Παρακολουθούμε πότε θα μαραθούν και θα πάρουν λίγο χρώμα και τα γυρίζουμε από την άλλη πλευρά.
Στο χρόνο που τα λαχανικά μας ψήνονται στον φούρνο ετοιμάζουμε τη σάλτσα.
Κόβουμε τα ξερά κρεμμύδια όπως για το στιφάδο.
Τους προσθέτουμε ένα ποτήρι λάδι, τα σοτάρουμε μέχρι να γυαλίσουν και να μαραθούν και τα «σβήνουμε» με το ούζο.
Ρίχνουμε την ντομάτα, το σκόρδο, το αλάτι και τα μπαχαρικά και χαμηλώνουμε την εστία.
Μετά από σιγανομαγείρεμα 20-30 λεπτών (περίπου), προσθέτουμε την καυτερή πιπεριά, και τα φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα.
Βράζουμε για πέντε (5) ακόμη λεπτά, προσθέτουμε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και ένα ποτήρι νερό και, κλείνουμε την εστία ενώ η κατσαρόλα μας εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω σ’ αυτήν.
Είναι η στιγμή που θα βγάλουμε τα λαχανικά μας από τον φούρνο.
Τώρα θα τραβήξουμε το αντικολλητικό χαρτί και θα το αφαιρέσουμε από το ταψί.
Θα ρίξουμε επάνω από τα λαχανικά μας την σάλτσα και θα ξαναβάλουμε το ταψί στον φούρνο για μισή περίπου ώρα.
Είμαστε έτοιμοι να σερβίρουμε.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1) Μπορείτε να παραλείψετε την καυτερή πιπεριά αν δεν σας αρέσουν τα καυτερά και να προσθέσετε λίγο πιπέρι. Σε αντίθετη περίπτωση μπορείτε και να την αυξήσετε 2) Μην παραλείψετε το ούζο το οποίο δίνει μια διακριτική υποψία αρώματος μάραθου, χωρίς να επισκιάζει το άρωμα του μαϊντανού το οποίο πρέπει να δεσπόζει 3) Το φαγητό μας, όπως και όλα τα λαδερά με λαχανικά, τρώγεται ιδανικά όχι καυτό, αλλά αρκετή ώρα μετά την ολοκλήρωσή του.
