Καλά το κατάλαβα πως είσαι Κρητικός!

Όταν σε είδα να βάνεις στα βραστά βλήτα και δύο ώριμες ντομάτες, ε τότε λέω, δεν μπορεί Κρητικός θα σαι!

Τον άλλο τις προάλλες που του τελείωσαν τα λεμόνια, τον βλέπω και πάει στη κληματαριά, και πιάνει ένα τσαμπί πράσινη ρόγα!

Στίβει τις ρόγες (που τις λέμε και αγγουρίδα στην Κρήτη), ανάμεσα στα δάχτυλα του και σουρώνει το ζουμί σε ένα ποτήρι!

Κατάλαβα πως του τέλειωσαν τα λεμόνια για να ρίξει στα βραστά βλήτα ή θα το ρίξει αντί λεμόνι, η σε κανένα αυγολέμονο!

Και πολύ καλά θα κάνει! Μια χαρά αρώματα έχει και η πράσινη ρόγα!

Πάντως αν δεν ήταν Κρητικός δύσκολα να το έκανε αυτό!

Τον άλλο τον κατάλαβα γιατί είχε παπούλες (καμπυλιές) και καφκάλες για σαλάτα.

Τον άλλο τον είδα να τρώει μπουμπουριστούς χοχλιούς με κουκιά χλωρά και ελιές!

Τον άλλο πάλι! Να τρώει με το πιρούνι πορτακάλι κομματάκια μέσα σε ένα πιάτο ή αλατισμένο, ή με το ξύδι! Πατριώτισσα; Λέω. Ναι, μου απαντάει!

Ένα άλλο είδα να καθαρίζει έναν αγκάβανο δροσερό και να τον τρώει, και ένα κοπέλι να βγάζει από ένα χωράφι χαμοκάρυδα και να τα τρώει.

Άλλος πάλι καθάριζε το αγκιναράκι από το φυτό τσιχλιά ή ακολιά και να το τρώει. Πατριωτάκια κι αυτοί όλοι τους!

Σε ένα σπίτι πάλι που πήγα να τους φτιάξω τα φώτα, τηγανίζανε κερατολάχανο!

Ωραία, σε πατριώτες έπεσα! Είπα.

Η άλλη βουτούσε ένα - ένα τον βραστό χοχλιό σε ένα πιάτο με ξύδι!

Ε, κι αυτή είναι σίγουρα Κρητικιά... αλλά δεν το ξέρει!