Η ζωοδόχος μου πηγή…
Αναδημοσιεύουμε το αφιέρωμα του Δημήτρη Ν. Θεοδοσάκη (Ταχυδρόμος του Μεγάλου Κάστρου), προς την μητέρα του Ζωή Θεοδοσάκη, που σε ηλικία 100 ετών εγκατέλειψε τα εγκόσμια. Το εν λόγω αφιέρωμα συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο του με τίτλο «Γενέθλεια Γη».
«Αυτή η σεβαστή γερόντισσα, η χρυσογυναίκα, η κερά Ζωή, είναι η μάνα μου. Τη στολίζουν πολλά φυσικά δωρήματα, ευγένεια, καλοσύνη, τιμιότητα, υπομονή και δοτικότητα. Είναι μία από τις τελευταίες αρχόντισσες παλιάς κοπής της διπόταμης κοιλάδας του Χόνδρου. Νιώθω να με πλημμυρίζει μια βαθιά χαρά που την έχω κοντά μου. Δεν είναι υπερβολή αν την ονομάσω «δασκάλα του λαικού μας πολιτισμού». Ήταν το δεξί χέρι του πατέρα μου. Έζησαν μια αγαπημένη ζωή στο χωριό για εξήντα χρόνια. Εξήντα βεντέμες δούλεψαν το μαγαζί που διατηρούσαν στο Χόνδρο και το οποίο δεν έκλεινε ποτέ. Αναθρέψανε τρία παιδιά: Τη Μαρία (1945), το Γιώργη (1947) και το Δημήτρη (1949). Τα στερνά τα περνά στο Ηράκλειο στα σπίτια των παιδιών της.
Η ζωοδόχος μου πηγή, στην έρημο, το μάννα
λιμάνι στην κακοκαιριά, γλυκύτατή μου μάνα.
Λογούμαι πλούσιος που ζεις, πενταγλυκιά μου μάνα,
να αργήσει ακόμη στο χωριό να παίξει η καμπάνα…».
