Η Ωκεανίδα κι εμείς
Είναι τα πλημμυρικά φαινόμενα που έπληξαν κυρίως τη δυτική Κρήτη, αποτελέσματα μιας "θεομηνίας"; Είναι ο άνθρωπος αδύναμος μπροστά σ' αυτά τα τρομερά στοιχεία της φύσης και απλός παρατηρητής στην εξέλιξή τους;
Το να βρέχει ασταμάτητα και με μεγάλη ένταση, αλλά και το να πλήττεται μια περιοχή αρκετές φορές μέσα στο χειμώνα από τόσο ισχυρές βροχοπτώσεις, είναι σίγουρα κάτι που δεν μπορεί, όχι απλά να μην επηρεάσει την καθημερινότητα μας, αλλά να μας φέρει αντιμέτωπους με πολλαπλά προβλήματα.
Από αυτό όμως, μέχρι το να κινδυνεύουν ακόμα και να χάνονται ανθρώπινες ζωές, να διαλύονται περιουσίες και να σημειώνονται τεράστιες καταστροφές, υπάρχει αρκετά μεγάλη απόσταση.
Όταν η φύση σου στέλνει ιστορικά πολλές βροχοπτώσεις, η καλύτερη απάντηση δεν είναι οι αυθαιρεσίες, οι καταπατήσεις και η πυκνή δόμηση.
Στην εκδήλωση τέτοιων φαινομένων, η διάβρωση παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν είναι απλά τα "ορμητικά νερά" που κατέβηκαν με φορά από τα ρέματα. Είναι οι τεράστιοι όγκοι από το έδαφος, οι οποίοι παρασύρθηκαν από το νερό, έγιναν λάσπη και έδωσαν ακόμα και τον διπλάσιο όγκο και ισχύ στους χειμάρρους. Η αδυναμία αυτή του εδάφους ονομάζεται ακραία διάβρωση και πίσω της δεν κρύβεται η "Ωκεανίς" αλλά...εμείς.
Οι γεωμορφολογικές συνθήκες τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κρήτης, δεν δίνουν περιθώρια για τέτοιου είδους... "μαγκιές". Η Κρήτη είναι ένα νησί με μεγάλα και απότομα βουνά. Δεν βρέχει μονάχα έξω από την πόρτα μας, αλλά βρέχει και σ'αυτά, τα οποία όσο απογυμνώνονται, τόσο πιο ορμητικά νερά θα μας στέλνουν. Ακόμα κι ένα ρέμα που εμείς θεωρούμε ξερό εδώ και πολλά χρόνια, παίζει το ρόλο του σε τέτοιες καταστάσεις, γιατί δίνει διέξοδο στο νερό. Το νερό ψάχνει δρόμους από το παρελθόν για να εκτονωθεί κι όταν δεν τους βρίσκει, πολύ απλά, είτε δημιουργεί άλλους είτε διογκώνει τους χειμάρρους που είναι γνωστοί.
Στην Ελλάδα του σήμερα και του πρόσφατου χτες, αυτά τα πράγματα ακούγονται "εξωγήινα". Έχουμε μάθει, να χτίζουμε όπως και όπου μας αρέσει. Και δεν αναφέρομαι μονάχα στο γείτονα που δεν ξέρει και δεν τον ενδιαφέρει. Ακόμα και οι δρόμοι που έχουν φτιαχτεί τα τελευταία χρόνια, με βροχή της μιας ώρας, γεμίζουν με λάσπη και χώμα!
Είναι σίγουρα αναγκαία τα μέτρα αντιμετώπισης, αλλά η επόμενη μερα απαιτεί μέτρα πρόληψης. Κι όχι πρόληψη στο "πως να αντιδράσετε σε περίπτωση πλημμύρας" αλλά τεχνικές παρεμβάσεις. Τα ρέματα που έχουν μπαζωθεί κι έχουν κτιστεί, πρέπει να ανοιχτούν ξανά. Όσο δυσάρεστο κι αν είναι αυτό για κάποιους.
Κι επειδή η επόμενη μέρα, είναι μια προεκλογική ημέρα, είμαστε συνυπεύθυνοι αν δεν απαιτήσουμε από τους πάντες, να δεσμευτούν πάνω σ'αυτό.