Η πολιτική του… ζεϊμπέκικου
Κάποια πράγματα νόμιζα ότι είχαν μπει και κλειδωθεί στα χρονοντούλαπα της ιστορίας (όπως έλεγε κάποτε και μια ψύχη) και πίστευα ότι μάλλον δεν θα τα ξαναβλέπαμε. Έλα που όμως οι καιροί κύκλους κάνουν.
Η μόδα του πολιτικού-ζεϊμπέκικου αναμφισβήτητα ανήκει στο ΠΑΣΟΚ των 80s και των 90s. Σοσιαλισμός στα καλύτερα του βλέπετε. Η στιγμή που ο υπουργός ή ο βουλευτής γίνεται ένα με τα «βάσανα» του λαού, γίνεται ένας από τους παράνομους και τους αδικημένους (όπως λέει και το θρυλικό άσμα).
Εδώ φίλε αναγνώστη προφανώς μπορεί εύλογα να αναρωτηθείς: «καλά ρε φίλε και αυτοί άνθρωποι είναι, που είναι το κακό, μπορεί να εκφράζονται μέσα από το ζεϊμπέκικο;».
Το θέμα μου δεν είναι με τον χορό αυτόν καθ’ αυτόν αλλά με το status και την εικόνα που θέλουν να περάσουν. Την εικόνα της (ψευτό)μαγκιάς, του τσιγάρου να κρέμεται από τα χείλη, του δήθεν και του φαίνεσθαι. Με ενοχλεί και αισθητικά ως πολίτη να βλέπω το πολιτικό προσωπικό να έχει μια τέτοια εικόνα.
Παρατηρώ τελευταία ότι έχει επιστρέψει στην μόδα το βαρύ πολιτικό-ζεϊμπέκικο (ίσως να μην έφυγε και ποτέ). Σίγουρα βλέποντας τον Πολάκη να παριστάνει τον Κούρκουλο, ένα νευρικό γέλιο σε καταβάλει αρχικά, αλλά μετά αναρωτιέσαι, υπάρχει λόγος να έχεις τέτοια εικόνα; Καλώς ή κακώς ένας εκλεγμένος πολιτικός σε κάθε δημόσια εμφάνιση του εκπροσωπεί, εκτός από τον εαυτό του, την Ελληνική Βουλή, τους ψηφοφόρους του και εφόσον είναι μέρος αυτής και την Ελληνική κυβέρνηση.
Ο Πολάκης και ο χορός του είναι απλά ένα παράδειγμα. Ένα παράδειγμα πολιτικού ζεϊμπέκικου που δεν το βλέπουμε μόνο στην πίστα. Το βλέπουμε στο κοινοβούλιο, στις πολιτικές εκπομπές και στα social media, με ανθρώπους να συναγωνίζονται στο ποιος θα «βγάλει» την μεγαλύτερη μαγκιά, ή θα πει την «εξυπνάδα» του μειώνοντας τον κομματικό του αντίπαλο. Και φυσικά αυτό θα το παρατηρήσουμε είτε στρέψουμε το κεφάλι μας αριστερά είτε δεξιά.
ΥΓ Το ζεϊμπέκικο του Καμμένου ήταν άλλο επίπεδο. Ειδικά αν συνυπολογίσουμε και το timing που έγινε. Το βράδυ που δεν ήταν πλέον Υπουργός Εθνικής Αμύνης, το βράδυ που χώρισε από την «αγάπη» της ζωής του.