Λίγο μετά τα πεντηκοστά της γενέθλια η μεταπολίτευση, με τα καλά και τα κακά της, φαίνεται πως έκλεισε τον πολιτικό της κύκλο.
Είναι αλήθεια πως, η πεντηκονταετία αυτή μας έδωσε πολλά αλλά πολύ βιαστικά τα πήρε πίσω και μάλιστα έντοκα….
Η παρουσία προικισμένων πολιτικών προσωπικοτήτων από τη μια και η δίψα για δημοκρατία και ελευθερία από την άλλη, συνέτειναν στον ιδεολογικό στρατωνισμό των μαζών που έσπευσαν να ενταχθούν στους διάφορους πολιτικούς σχηματισμούς, στοχεύοντας πρωτίστως σε προσωπικό (κυρίως) όφελος, βάζοντας σε δεύτερη ή ακόμη και σε τρίτη μοίρα το κοινό καλό.
Ένα από τα στοιχεία που καθόρισαν το μεταπολιτευτικό επέκεινα, ήταν, δυστυχώς, ο άκρατος κομματισμός που μετατράπηκε σε οδοστρωτήρα αξιών.
Η πλειοψηφία των λαϊκών μαζών κατέστη αρρωστημένα οπαδοποιημένη και, σε πολλές περιπτώσεις, περισσότερο θύμιζε αγέλη.
Τα κόμματα, από πυλώνες της δημοκρατίας κατάντησαν πολιτικοί σκελετοί χωρίς ιδεολογικό οραματισμό. «Σπασμένα καράβια με δίχως πανιά», με ασαφείς προσανατολισμούς παρασύρθηκαν από τα ρεύματα και προσάραξαν στα αβαθή της ιδεολογικής παρακμής.
Κι εδώ το λόγο έχει ο Άη Λαός!!!
Αυτό που συμβαίνει σήμερα, και είναι πολιτικά σπουδαίο, είναι πως, το χάσμα που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην κοινωνία και στο κοινοβουλευτικό σώμα έρχεται να το γεφυρώσει ο ίδιος ο λαός, που κατά κανόνα είναι εκείνος που βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά.
Δυστυχώς, αυτό που δεν μπόρεσαν να δουν οι πολιτικοί μας ταγοί και οι κομματικές τους φατρίες το «είδε» ο σοφός λαός…
Είναι αυτός, ο «Άη Λαός», που, όπως στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, πρωτοπορώντας, βρίσκεται ξανά πολύ πιο μπροστά από τα κόμματα... αναζητώντας επιτακτικά αλλαγή πλεύσης και ολική ανασυγκρότηση του Κράτους.
Ήδη έχει ροδίσει η πολιτική ανατολή και κάτι καινούριο φαίνεται πως έρχεται να αποδιώξει την πολιτική σαβούρα που, στο όνομα της Δημοκρατίας, εγκαθίδρυσε ένα τυραννικό-φεουδαρχικό καθεστώς. Η Ελλάδα ζει εποχές των Τριάκοντα Τυράννων. Οι σημερινοί Τύραννοι εφαρμόζουν ένα καθεστώς τρόμου για τους πολλούς, διατηρώντας σκανδαλώδη προνόμια για τη νομενκλατούρα και όσοι στάθηκαν απέναντί τους βρίσκουν ξαφνικά τον θάνατο χωρίς να προηγηθεί δίκη. Δηλαδή, ούτε καν τα προσχήματα δεν κρατιώνται!
Η Δικαιοσύνη, ο βασικότερος πυλώνας της ευνομίας είναι αιχμάλωτη των Τυράννων. Οι δικαστές (ειδικότερα δε οι ανώτατοι) προάγονται με βασικό κριτήριο την κομματική τους ευπείθεια.
Αλλά σάμπως δεν ισχύουν τα ίδια στα σώματα ασφαλείας και στο στρατό;
Τα ίδια ή και χειρότερα συμβαίνουν στον ανώτατο κλήρο. Δεν υπάρχει περίπτωση να επιλεγεί (γιατί περί επιλογής πρόκειται!) κάποιος στην ανώτατη εκκλησιαστική βαθμίδα αν δεν έχει κομματικές ή επιχειρηματικές πλάτες.
Αυτό εξηγεί και τη «μουγκαμάρα» του ανώτατου κλήρου στην τραγωδία των Τεμπών. Οι λαλίστατοι αρχιερείς έχασαν τη φωνή τους, ενώ κάποιοι εξ’ αυτών δεν δίστασαν να χύσουν τη χολή τους πάνω στον ανθρώπινο πόνο των τραγικών γονιών.
Αυτά (και άλλα πολλά ακόμη) δολοφόνησαν την Μεταπολιτευτική Δημοκρατία.
Δεν είναι τυχαίο που, στα βασικά αιτήματα των μεγαλειωδών διαδηλώσεων στα οποία πήραν μέρος εκατομμύρια πολιτών, προτάχθηκαν η Δικαιοσύνη και η Διαφάνεια συνακόλουθα δε και η Αξιοκρατία που όπως φαίνεται, κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα δεν μπορεί να εγγυηθεί, πολλώ δε μάλλον, να αποκαταστήσει.
ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και τα λοιπά λεγόμενα προοδευτικά κόμματα, είναι προσκολλημένα στο παρελθόν τους και περισσότερο κοιτούν προς τα πίσω παρά προς το αύριο.
Θα προσφέρουν μέγιστη υπηρεσία στη Δημοκρατία και στον ελληνικό λαό, αν βρουν την πολιτική παλικαριά να κλείσουν τα μαγαζάκια τους και να αυτοδιαλυθούν ειρηνικά.
Προσωπικά πιστεύω (και ελπίζω) πως, στην πολιτική μήτρα της χώρας μας, βρίσκεται ένας νέος πολιτικός οργανισμός, ο οποίος ολοένα και μεγαλώνει και είναι υπόθεση χρόνου ο τοκετός.
Δεν ξέρω όταν γεννηθεί αν θα λέγεται 28η Φεβρουαρίου ή κάπως αλλιώς...
Αυτό όμως που με βεβαιότητα γνωρίζω είναι πως, αν χαθεί κι αυτή η ευκαιρία ώστε να ξεπαστρέψουμε τους Τριάκοντα Τυράννους, η χώρα και ο λαός μας θα ζήσουν προσέτι φριχτότερες καταστάσεις…
Σημείωση: Η φωτογραφία είναι του Μανώλη Σπανάκη από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο διαμαρτυρίας που έγινε (και) στο Ηράκλειο, στις 28 Φεβρουαρίου 2025
