Ένας ξεχωριστός ιερέας και καλλιτέχνης από την Κασταμονίτσα

Ο πρωτοπρεσβύτερος Θεολόγος, Γλύπτης, Ξυλογλύπτης, Ακαδημαϊκός π. Εμμανουήλ Καλαϊτζάκης (παπα - Μανώλης), μαθητές και συνεργάτες του, προσκαλούν τον κόσμο στην Έκθεση «Ποιητική Αγιογραφία και Αμφιδέξια Ξυλογλυπτική», που διοργανώνεται στην αίθουσα της Σχολής Γλυπτικής-Ξυλογλυπτικής του Δημοτικού Διαμερίσματος Κασταμονίτσας του Δήμου Μινώα Πεδιάδας.

Τα Εγκαίνια της Έκθεσης, η οποία έχει ελεύθερη είσοδο και παραμένει ανοιχτή καθημερινά από 9- 31 Αυγούστου 10:00 πμ.-13:00 μμ. και 18:00-21:00 μμ., έγιναν χθες παρουσία πλήθους κόσμου.

Στην Έκθεση Συμμετέχουν με έργα τους : η Ζωγράφος-Ιδιωτική Υπάλληλος Μαριάννα Καστρινάκη, ο Αγιογράφος-Γεωπόνος Γεώργιος Δημ. Σαριδάκης, και ο Κασταμονιτσανός Γλύπτης-Ξυλογλύπτης - Ακαδημαϊκός π. Εμμανουήλ Καλαϊτζάκης (παπαμανόλης : Google ΔΕΕΛ, ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗΣ, Βιογραφικό).

Στην Έκθεση δεν γίνονται αγοραπωλησίες έργων Τέχνης.

Σε όσες και όσους επιθυμούν να δοκιμάσουν τις δυνατότητές τους στην Τέχνη της ξυλογλυπτικής, θα παραδίδονται δωρεάν μαθήματα χρήσης των κοπτικών εργαλείων του ξύλου. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο θα παίζονται νέα πρωτότυπα αμφιδέξια παιδικά παιγνίδια www.papa-manolis.gr (βλ. αμφιδεξιότητα).

Ο παπά-Μανώλης Καλαϊτζάκης από την Κασταμονίτσα του Νομού Ηρακλείου δεν είναι μια συνηθισμένη περίπτωση. Υπηρέτησε ως Εφημέριος, εφημερεύοντας και διανυκτερεύοντας σχεδόν καθημερινά στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής στο Γενικό Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» από το έτος 1967 μέχρι το 1998. Για 31 χρόνια προσπάθησε να σταθεί δίπλα στο πόνο.

Ήρθε αντιμέτωπος με χιλιάδες αυτοκτονίες τη δεκαετία του '70 μέσα από το Κέντρο Πρόληψης και Αντιμετώπισης των αυτοκτονιών (ΚΑΠΑ). «Μεσολάβησε» στην Ιερά Σύνοδο επί Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και Πάσης Ελλάδος για να σταματήσει η απεργία πείνας των «αλύτρωτων» τη δεκαετία του '80 πριν ακόμα η εκκλησία αναγνωρίσει τον πολιτικό γάμο. Μέσα σε αυτό τον αγώνα δίπλα στον άνθρωπο θα πάθει υπερκόπωση και θα «χτυπηθεί» η φωνή του.

Η περιπέτεια ξεκινάει το 1975. Οι γιατροί θα του πουν ότι δε μιλήσει ποτέ ξανά. Ο ίδιος όμως δε θα το βάλει κάτω και θα τους διαψεύσει. Η φωνή του δε θα ακουστεί ποτέ ξανά όπως στο παρελθόν, αλλά αυτό δε θα τον εμποδίσει να επικοινωνεί.

Πιστεύει ότι ο Θεός επιτρέπει την αρρώστια, όπως επέτρεψε στο Χριστό να σταυρωθεί, όχι για να πεθάνει αλλά για να αναστηθεί. Η δική του ανάσταση είναι η τέχνη, η ξυλογλυπτική. Άλλωστε την αγαπά αυτή την τέχνη. Έχει δει τον παππού του να πελεκά το ξύλο.

«Από μικρό παιδί συνήθιζα να μαζεύω, να κόβω και να μελετώ γελοιογραφίες. Κάθε εβδομάδα διάλεγα όποια μου άρεσε και τη... ‘‘βράβευα», γράφει στο βιβλίο του Ποιητική Γλυπτική.

«Την ίδια περίοδο, με μόνιμο σύντροφο ένα καλο-ακονισμένο μικρό μαχαιράκι στην τσέπη, σκαλίζαμε άρτηκες, κληματόβεργες και καλάμια το Καλοκαίρι ή λεπτά χλωρά ξύλα τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου. Κατασκευάζαμε: σφυρίχτρες, «ανεμόμυλους», «ανεμόσκαλες», «σπιτάκια», αμαξάκια, «ανθρωπάκια» κ.α. παιδικά παιχνίδια. Επίσης, «ξύλινα εργαλεία», όπως μαχαίρια, σπαθιά, μικρά άροτρα ή γεράνια (όργανα άντλησης νερού), σφυριά, μικροσκοπικές σκαπάνες, μικρά καλαμένια ή ξύλινα πλεμάτια κ.λπ., κ.λπ. Και τολμούσαμε, τότε, να τους αφιερώνουμε και πρόχειρα έμμετρα, δηλαδή… «κρητικιές μαντινάδες»!, είχε πει σε παλιότερη συνέντευξη του το 2013 στην δημοσιογράφο Κορίνα Καφετζοπούλου και το madeincreta.gr

Δεν είναι μόνο ότι την αγαπά την τέχνη! Τη σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών με υποτροφία της Εκκλησίας και μετά έγινε δάσκαλος της σχολής.

Ανακάλυψε 26 νέες μορφές γλυπτικής, δίδαξε δεκάδες ανθρώπους για την τέχνη, βραβεύθηκε, διακρίθηκε, έγραψε πολλά - μέχρι και για την αμφιδεξιότητα.

Δε σταματά να δημιουργεί και να διδάσκει με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Παραμένει ενεργός παρά τα 80 του χρόνια και αναπτύσσει ιδιαίτερη σχέση με τους ανθρώπους αλλά και τα παιδιά.

Οι τέσσερις τελευταίες φωτογραφίες είναι της δημοσιογράφου Μαρίας Καλλέργη.