Εξετάζεται το μέτρο για θρυµµατισµό κλαδεµάτων ελιάς

Την επαναφορά της δέσµης Μέτρων 44 εκατ. ευρώ που επιδοτούν µε 14 ευρώ το στρέµµα τον θρυµµατισµό των κλαδεµάτων της ελιάς ως ένα βοήθηµα σε συνέχεια των σηµαντικών οικονοµικών απωλειών που βιώνει φέτος ο κλάδος, θέτουν υπόψη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ελαιοκαλλιεργητές από τη Μεσσηνία.

Πρόκειται για τα Μέτρα Μ 10.1.06 «∆ιαχείριση φυτικών υπολειµµάτων των κλαδεµάτων στην ελαιοκαλλιέργεια» και Μ 4.4.4 «Θρυµµατιστής κλαδεµάτων για τις ελαιοκαλλιέργειες», τα οποία όµως διεγράφησαν από τα Προγράµµατα το καλοκαίρι του 2018, ύστερα από γνωµάτευση του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου στην οποία επισηµαίνεται ότι:

«Η εφαρµογή της καλλιεργητικής πρακτικής που περιγράφεται στη δράση 10.1.06 δύναται να συµβάλλει α) στη διατήρηση και δυνητικά αύξηση των πηγών πρωτογενούς µολύσµατος των µυκήτων που προσβάλουν το ξύλο ή τους µίσχους και τα ελάσµατα των φύλων εντός του ελαιώνα και β) στη διασπορά των µολυσµάτων µε τη βοήθεια του ανέµου, των σταγονιδίων της βροχής και των γεωργικών µηχανηµάτων, συµπεριλαµβανοµένων των µηχανηµάτων θρυµµατισµού, τόσο σε γειτονικά δέντρα εντός του ελαιώνα όσο και σε γειτονικούς ελαιώνες».

Ωστόσο, όπως αναφέρει το agronews.gr, οι ελαιοκαλλιεργητές τώρα αναφέρουν µέσω του βουλευτή Ν∆ Μεσσηνίας Μιλτιάδη Χρυσοµάλλη, που κατέθεσε και τη σχετική ερώτηση προς τον Μάκη Βορίδη, ότι το συγκεκριµένο πρόγραµµα έχει ουσιαστική περιβαλλοντική αξία. Η πρακτική της καύσης, όπως υποστηρίζουν, οδηγεί στην απελευθέρωση στην ατµόσφαιρο αερίων θερµοκηπίου από την καταστροφή οργανικής ουσίας, προκαλεί την επικάθηση επίστρωσης αιθάλης στον αµάζευτο καρπό και βέβαια επηρεάζει πολλά τετραγωνικά χιλιόµετρα υπαίθρου µε τη δηµιουργία καπνού. «Η απόθεση των θρυµµατισµένων υπολειµµάτων στην επιφάνεια του εδάφους αυξάνει την οργανική ουσία και βελτιώνει τη δοµή του εδάφους, προλαµβάνοντας τη διάβρωση ενισχύοντας την ανάπτυξη των ελαιόδεντρων», λένε συγκεκριµένα.

Σύµφωνα µε τα Προγράµµατα το ποσό της ενίσχυσης ανερχόταν σε 14 ευρώ ανά στρέµµα ανά χρονιά, απαιτούσε πενταετή δέσµευση του παραγωγού και ελάχιστη πυκνότητα φύτευσης των υπό ένταξη ελαιοτεµαχίων τα 8 δέντρα ανά στρέµµα και κάλυπτε ως πρόσθετες δαπάνες ακόµα και το κόστος ηµεροµισθίων για τον τεµαχισµό των κλαδεµάτων και την απόθεσή τους στην επιφάνεια του αγροτεµαχίου.

Πάντως, να σηµειωθεί πως αυτό που ζητάνε οι ελαιοκαλλιεργητές κρίνεται µάλλον δύσκολο, τουλάχιστον για την τρέχουσα περίοδο, µε τις διαχειριστικές αρχές πάντως να έχουν υποσχεθεί πως θα εξετάσουν τους όρους εφαρµογής του µε βάση τη γνωµάτευση του Μπενάκειου, για τυχόν ενεργοποίηση του Μέτρου από τη νέα προγραµµατική