Αν θυμάμαι καλά πρέπει να ήταν Ιούνης του 2001 ή 2002 όταν δέχτηκα μια πρόσκληση να παραβρεθώ, ως δημοσιογράφος, στην τελετή λήξης της σχολικής χρονιάς στο διθέσιο Δημοτικό Σχολείο της Ψαρής Φοράδας.
Δάσκαλοι δύο εξαιρετικοί εκπαιδευτικοί η Βαγγελιώ Δασκαλάκη και ο σύζυγός της, Θανάσης Πασσίσης.
Ομολογώ ότι έπαθα σοκ από την υψηλή αισθητική των θεατρικών σκετς που είχαν διδάξει στα παιδιά με κυρίαρχο θέμα το περιβάλλον!!!
Ακολούθησαν κι άλλες ανάλογες εκδηλώσεις με ίδιο ποιοτικό πρόσημο.
Σήμερα διαβάζω πως, η εκπαιδευτική διαδρομή της πανάξιας εκπαιδευτικού, της κ. Βαγγελιώς Δασκαλάκη, έφτασε στο τέλος της. Η ίδια η Βαγγελιώ, ανακοινώνοντας το τέλος της εκπαιδευτικής της διαδρομής αναφέρει τα ακόλουθα:
«Ένας κύκλος κλείνει, το αποτύπωμα μένει...Στο τέλος κάθε διαδρομής, κοιτάζεις πίσω και μετράς. Όχι ώρες διδασκαλίας, αλλά χτυποκάρδια. Όχι σελίδες βιβλίων, αλλά βλέμματα που φωτίστηκαν.
Αφήνω την έδρα, αλλά παίρνω μαζί μου μια ολόκληρη ζωή. Κοιτάζοντας πίσω, βλέπω χρόνια γεμάτα δημιουργικότητα, θρανία που έγιναν λιμάνια και λευκούς πίνακες που γέμισαν με τα όνειρα των μαθητών μου. Το ταξίδι αυτό δεν μετρήθηκε σε κανόνες γραμματικής, αριθμητικές πράξεις και αξιολογήσεις επίδοσης, αλλά σε βλέμματα που φωτίστηκαν, σε δυσκολίες που νικήσαμε μαζί και σε αγκαλιές που θεράπευσαν κάθε κούραση. Η μεγαλύτερη επιτυχία μου είναι οι άνθρωποι που είδα να μεγαλώνουν και να ανθίζουν μέσα στα χέρια μου. Φεύγω με την καρδιά ξεχειλισμένη από ικανοποίηση κι ευγνωμοσύνη. Ευχαριστώ τους μαθητές μου για την αγάπη που απλόχερα μου χάρισαν, το αυθόρμητο γέλιο, τις ολάνοιχτες αγκαλιές τους...
Τους Γονείς τους για την πολύτιμη συμπόρευση, την εμπιστοσύνη, τη συμμετοχή τους...
Τους Συναδέλφους μου , που έγιναν οικογένεια και φίλοι, για κάθε κοινή δημιουργική στιγμή και στήριξη, για κάθε όμορφο και καθημερινό που μοιραστήκαμε μαζί.
Το κουδούνι για μένα δεν θα σταματήσει ποτέ να χτυπά· θα αντηχεί πάντα για να με βάζει στην τάξη... εκεί που ήθελα πάντα να είμαι, εκεί που άνθισαν οι πιο όμορφες αναμνήσεις μου!!!
Βαγγελιώ Δασκαλάκη»…
Βαγγελιώ Δασκαλάκη, τυχερά τα παιδιά που κοινώνησαν της σπουδαίας εκπαιδευτικής σου μεταλαβιάς!
