«Αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου».
Σήμερα αγαπητοί μου αδερφοί ενώνουμε τις προσευχές μας και κατευοδώνουμε στην αιωνιότητα την αγαπημένη μας Ναυσικά. Όλοι γνωρίσαμε την προσωπικότητά της στην κοινωνία του χωριού ως ενορίτισσα. Ήταν αγαπητή σε όλους. Δοτική, ευγενέστατη, χαρισματική. Άνθρωπος της ταπείνωσης, της προσφοράς στον συνάνθρωπο. Αγαπούσε την εκκλησία, σεβόταν τους ιερείς και όλο τον κόσμο. Είχε έντονη μυστηριακή ζωή. Βοηθούσε τα εκκλησιαστικά συμβούλια, συμμετείχε στις ιερές ακολουθίες και τις ιερές πανηγύρεις. Ατέλειωτες ώρες έπλεκε για να αποδώσει το εργόχειρό της στον Άγιο που γιόρταζε. Ένιωθε ότι ο Θεός της αγάπης, της ανταπέδιδε τη χάρη Του καθημερινά στη ζωή της. Ένιωθε επιτακτικά την ανάγκη να προσφέρει στην εκκλησία. Συμμετείχε με χαρά στο στολισμό του επιταφίου & των ιερών εικόνων. Ένοιωθε πνευματική αγαλλίαση όταν έβλεπε την εκκλησία να είναι πεντακάθαρη και είχε την ευθύνη να ανοιγοκλείνει καθημερινά τον Ιερό Ναό Μιχαήλ Αρχαγγέλου, όπως επίσης στο άναμμα των καντηλιών. Τα τελευταία χρόνια είχε την ατυχία, λόγω του τραυματισμού της, να μην μπορεί να βρίσκεται στο χώρο της εκκλησίας, ιδιαίτερα δε στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας κι αυτό την κατέβαλε και της στοίχισε ψυχοσωματικά. Βίωνε όμως καθημερινά την αγάπη, τη θαλπωρή και στήριξη που της παρείχε ο αγαπητός της ανιψιός Μανώλης και ευρύτερα οι συγγενείς της.
Την ευχαριστούμε, ως εκκλησία, για όλα αυτά που μας προσέφερε. Για τη συναναστροφή της. Θα μας λείψει το χαμόγελό της και η καλοσύνη της. Της ευχόμαστε καλό ταξίδι στο χώρο της αιωνιότητας των αοράτων, της θριαμβεύουσας Εκκλησίας και παρακαλούμε τον Τριαδικό Θεό να την κατατάξει εν σκηναίς δικαίων και Αγίων στη βασιλεία των ουρανών.
Εκφράζουμε θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.
*Πρόκειται για τον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο Αιδεσιμότατος π΄ Ιωάννης Κοντάκης
