Από τον εκδότη κ. Γιώργο Χριστ. Αναστασάκη πήραμε και ευχαρίστως δημοσιεύουμε τον παρακάτω αποχαιρετισμό στην Μαρία Χλειουνακη-Μαστρογιωργάκη.
"Με βαθύ πόνο και ανείπωτη στεναχώρια, τώρα μόλις πληροφορήθηκα, μέσω της Εφημερίδας «Viannitika.gr» την ξαφνική απώλεια της μεγάλης «Βιαννίτισσας Κυρίας, της Αρχόντισσας, της ευγενούς, της μεγαλοπρεπούς και Αηδόφωνης» ξεχωριστής Βιαννίτισσας, Μαρίας Ελευθερίου Μαστρογιωργάκη, το γένος Χλειουνάκη.
Η «Λευταίρενα», όπως καλοπροαίρετα την αποκαλούσαμε όλοι οι Βιαννίτες, υπήρξε μια πραγματική Κυρία, δεμένη αδιάρρηκτα με την Βιάννο, την Ιστορία της, καθώς και με τους αγνούς και μερακλήδες ανθρώπους της, με την πλούσια λαογραφική και μουσική τους παράδοση.
Ήταν προικισμένη με πολλά και σπάνια χαρίσματα.
Υπήρξε λατρεμένη σύζυγος, στοργική μητέρα, τρυφερή γιαγιά και αξιοπρεπέστατη φίλη και συγγενής.
Δικαίως, όλοι οι μερακλήδες και οι κανταδόροι της Βιάννου, την αποζητούσαν πάντα κοντά τους και δίπλα τους, για να προσδίδει, σε όλους που την άκουγαν, μία ιδιαίτερη καληφωνία και μια ευχάριστη νοσταλγία με τις ωραιότατες μαντινάδες της αλλά και με την αριστοκρατική και επιβλητική παρουσία της.
Η συμβολή της και η συνδρομή της στην καταγραφή και την διατήρηση της πλούσιας λαογραφικής, της μουσικής και της πολιτιστικής Βιαννίτικης Παράδοσης, είναι σπουδαία, αναμφισβήτητη και το αποτύπωμά της θα παραμένει ανεξίτηλο.
Το κενό που αφήνει πίσω της, είναι δυσαναπλήρωτο.
Εύχομαι να διαψευσθώ στην εκτίμησή μου.
Έφυγε από κοντά μας την καταλληλότερη εποχή, γιατί δεν μπορούσε να απουσιάζει. Ήθελε να είναι παρέα και να συμμετέχει σε καινούργιες καντάδες, χαρούμενες «φεγγαροβραδιές» και ξεφαντώματα σε άλλους τόπους μακρινούς, χωρίς προβλήματα, στεναχώριες και μικρότητες με παλιούς αξέχαστους και αγαπημένους μερακλήδες και βέβαια με τον «παντοτεινό έρωτα της καρδιάς της», τον αξέχαστο και εξαίρετο καθηγητή μου και μετέπειτα φίλο και μέντορά μου, αείμνηστο Λευτέρη Μαστρογιωργάκη.
Στα παιδιά, στα εγγόνια και προς όλους τους συγγενείς σου, μαζί με τα θερμά μου συλλυπητήρια, στέλνω τη συμπάθεια, την αγάπη μου και την παραίνεση να είναι υπερήφανοι που σε είχαν συγγενή, Μάνα και γιαγιά.
Ας είναι αιωνία η μνήμη σου και το αιματοβαμμένο χώμα της Ηρωοτόκου Βιάννου, που σε σκέπασε, να είναι ελαφρύ και ζεστό σαν την αγκαλιά της μάνας σου και ο τάφος σου να ευωδιάζει μυρτιά και Βιαννίτικη ελιά.
