Αλέξανδρος Ραπτόπουλος και Κων/νος Περρίκος: βίοι παράλληλοι

«Αλέξανδρος Ραπτόπουλος και Κωνσταντίνος Περρίκος: βίοι παράλληλοι». Ή: «Το ηθικό μεγαλείο της Εθνικής μας Αντίστασης και το εγχείρημα παραχάραξης της Ιστορίας! ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ ΚΑΙ ΤΩΝ SS ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ!

Η παρουσίαση του βιβλίου της Άννας Μανουκάκη - Μεταξάκη για τα γράμματα από τη φυλακή με αποστολέα τον μεγάλο Αντισταιακό Αλέξανδρο Ραπτόπουλο (την περίοδο της φυλάκισής του στη φυλακή της Αγυιάς Χανίων και έως την εκτέλεσή του στις 3.9.1942) είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Μίλησαν ο Βαγγέλης Τζούκας, εκ των νέων αξιόλογων ιστορικών της μη αναθεωρητικής σχολής, ο οποίος αναφέρθηκε στο ιστορικό πλαίσιο της περιόδου 1939-1942, το περιεχόμενο της δράσης του Ραπτόπουλου και σε στοιχεία του χαρακτήρα του, όπως αυτά προκύπτουν από τη μελέτη της αλληλογραφίας του και η συγγραφέας, που παρέθεσε πολλές μαρτυρίες και λεπτομέρειες της ζωής και της δράσης του μεγάλου αγωνιστή. Συντόνισε η Μαρία Χρηστάκη-Χάμψα, πρόεδρος του Βλαχάκειου Πνευματικού Ιδρύματος Βιάννου.

Στο χαιρετισμό μου αναφέρθηκα:

• Στον πρωτεργάτη της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη Αλέξανδρο Ραπτόπουλο που υπήρξε φλογερός πατριώτης, ατρόμητος Αντιστασιακός, δημοκράτης, ενωτικός στην αντίληψη και τη δράση, καλός πατέρας, ανθρώπινος και ευγενικός. Η Κρητική Επαναστατική Επιτροπή, που ιδρύθηκε στος 3.8.1941 στους Φιλίππους Μονοφατσίου (δίπλα στην επαρχία Βιάννου) ήταν μία από τις πρώτες Αντιστασιακές οργανώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Συνεχάρην τους δύο ομιλητές για την ποιότητα των εισηγήσεών τους και όσους στήριξαν την έκδοση αυτού του βιβλίου.
• Στην σπουδαία Αντιστασιακή πράξη της ατρόμητης νεανικής αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζόμενων Νέων) με την ανατίναξη των γραφείων της δωσιλογικής - ναζιατικής ΕΣΠΟ στις 20.9.1942 και τις ομοιότητες που υπάρχουν μεταξύ του Κωνσταντίνου Περρίκου και του Αλέξανδρου Ραπτόπουλου, δύο κορυφαίων ηγετών της Εθνικής μας Αντίστασης, της μη ΕΑΜικής μάλιστα.
• Στην ταύτιση που υπάρχει στο τελευταίο, πριν το εκτελεστικό απόσπασμα, γράμμα των δύο μεγάλων αγωνιατών: ο Ραπτόπουλος ζητούσε από τα παιδιά του να συγχωρήσουν τους εχθρούς τους και ο Περρίκος, προχωρά ακόμη πιο πέρα γράφοντας προς τη γυναίκα του Μαρία «Θα ήθελα το αίμα μου να μην μας χωρίση αλλά να μας ενώση στο μέλλον με τους σημερινούς αντιπάλους»! Ασύγκριτο ηθικό μεγαλείο!!!
• Αναρωτήθηκα όμως πώς άραγε θα ένιωθαν σήμερα οι δύο αυτοί σπουδαίοι και ηθικά ανώτεροι αγωνιστές, αν ζούσαν, βλέποντας τη Γερμανία επί 75 χρόνια να αποφεύγει προκλητικά να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα; Να αποφεύγει δηλαδή η ΟΔΓ να αναγνωρίσει την Αντίσταση και τη Θυσία του ελληνικού λαού, χάρη στην οποία είναι σήμερα ελεύθερη και δημοκρατική. Ο Κωνσταντίνος Περρίκος, μάλιστα, ήταν ίσως ο πρώτος που έθεσε θέμα επιστροφής του κατοχικού δανείου και απόδοσης γερμανικών επανορθώσεων ήδη από το 1942!
• Και, τέλος, πώς θα ένοιωθαν οι δύο αυτοί μεγαλόψυχοι αγωνιστές αν μάθαιναν ότι πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξομοιώνει τη Βέρμαχτ και τα SS με τον Κόκκινο Στρατό; Όταν, μάλιστα, με τη Μάχη της Κρήτης και την δράση της Εθνικής μας Αντίστασης δυσχεράνθηκε σημαντικά η απόπειρα κατάληψης της Σοβιετικής Ένωσης από το Γ´ Ράιχ, και δόθηκε χρόνος στον ηρωικό Κόκκινο Στρατό και τον σοβιετικό λαό να οργανωθεί και εξοπλιστεί και να νικήσει τους επελαύνοντες βαρβάρους;

Δεν θέλω να πιστέψω ότι το μόνο που διδάχθηκε η δημοκρατική Γερμανία από τη χιτλερική εγκληματική περίοδο ήταν πώς να παραχαράξει, μόνη της ή με τη συνέργεια των σημερινών συμμάχων της, την Ιστορία για να εξωραΐσει το ναζιαμό, να σχετικοποιήσει τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που το Γ´ Ράιχ συστηματικά και αδιαλείπτως διέπραξε και να αποστεί των ευθυνών της για αποζημίωση και επανόρθωση.

Δυστυχώς γερμανική κυβέρνηση και το βαθύ γερμανικό κράτος δεν βάζουν μυαλό:

• Επιχείρησαν την παραχάραξη της Ιστορίας της Μάχης της Κρήτης και της Εθνικηπς μας Αντίστασης με όχημα τον ανεκδιήγητο και ανιστόρητο κ. Ρίχτερ και απέτυχαν!
• Προσπαθούν με τα κάθε λογής ιδρύματα και πρωτοβουλίες (Ίδρυμα Νεολαίας, Ταμείο για το Μέλλον, Ελληνογερμανική Συνέλευση) να εκμαυλίζουν συνειδήσεις και να γίνουν διαχειριστές της Ιστορίας μας και δεν τους βγαίνει!
• Αγωνίζονται επί δεκαετίες να ενταφιάσουν τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, αξιοποιώντας και τις ελληνικές αδυναμίες, και
• Βλέπουν το θέμα να επιστρέφει ορμητικά στο προσκήνιο! Είτε δια της απόφασης για το Δίστομο της Ιταλικής Δικαιοσύνης ή δια της έκθεσης του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου ή δια του αυξανόμενου κύματος υποστήριξης του αγώνα για Δικαιοσύνη & Αποζημίωση μέσα στην ίδια τη Γερμανία!

Κι αυτή τη φορά θα αποτύχουν! Ανυποχώρητος αγώνας για Μνήμη & Δικαιοσύνη!

Σημειώσεις:

Συγχαρητήρια στο ΔΣ του Βλαχάκειου Πνευματικού Κέντρου Βιάννου, στη συγγραφέα και τους υποστηρικτές της αξιόλογης αυτής έκδοσης.

Συγχαρητήρια και στον φίλο και συναγωνιστή Παύλο Μπαριτάκη, που τιμήθηκε από το Βλαχάκειο για την προσφορά του ως δήμαρχος Βιάννου. Περιμένουμε ακόμη περισσότερα από τη νέα του θέση, του Προέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης.

Είμαστε βέβαιοι ότι και ο νέος δήμαρχος Βιάννου Μηνάς Σταυρακάκης θα πράξει στο ακέραιο το χρέος του δίνοντας ώθηση στον αγώνα για Μνήμη και Δικαιοσύνη, Δικαιοσύνη κι Αποζημίωση! Θα είμαστε δίπλα του!

Πάνω από όλα όμως, στέλνουμε την αγάπη μας στον Δημοσθένη Ραπτόπουλο (γιος του Αλέξανδρου και Αντιστασιακός και ο ίδιος) και τα θερμά μας συγχαρητήρια για όσα προσέφερε στη διάσωση της ιστορικής μνήμης της Βιάννου, της Κρήτης και της Ελλάδας.