Το γύρο του κόσμου έκαναν στις αρχές Αυγούστου, οι ειδήσεις με τους τρεις θανάτους από πνιγμό που σημειώθηκαν σε πισίνες ελληνικών ξενοδοχείων.
Αναφερόμαστε στα τραγικά περιστατικά των πνιγμών δύο αδελφών από τη Γαλλία στη Ρόδο αλλά και του 8χρονου κοριτσιού από το Ισραήλ στη Χερσόνησο, όπου ειδικά στις χώρες καταγωγής τους, ξεκίνησε μια μεγάλη κουβέντα για τα μέτρα ασφαλείας των ελληνικών ξενοδοχείων.
Η ίδια κουβέντα ξεκίνησε φυσικά και στην Ελλάδα, όπου τονίστηκαν για άλλη μια φορά τα πολλά κενά στο νομικό πλαίσιο που αφορά την ναυαγοσωστική κάλυψη στις πισίνες, αφού τα ξενοδοχεία δεν υποχρεούνται να έχουν ναυαγοσώστη αλλά έναν επόπτη ασφαλείας. Αυτός, θεωρείται και ο λόγος που στις παραλίες με ναυαγοσωστική κάλυψη σημειώνονται ελάχιστοι πνιγμοί, καθώς βάσει νόμου, στις ακτές τα μέτρα είναι πολύ αυστηρότερα.
Πολλά ξενοδοχεία φροντίζουν όλοι οι εργαζόμενοι στον χώρο της πισίνας, ακόμη και αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τις ξαπλώστρες, να γνωρίζουν πρώτες βοήθειες σε περίπτωση που χρειαστεί να επέμβουν, ωστόσο υπάρχουν παράμετροι που δεν υπολογίζονται από τα μέσα, όπως εξηγούν στο viannitika.gr, εργαζόμενοι σε ξενοδοχειακή μονάδα ανεπτυγμένης τουριστικά περιοχής. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν υπάρχει τεράστιο ζήτημα με τη στάση πολλών επισκεπτών, οι οποίοι μόλις φτάσουν στα ελληνικά ξενοδοχεία δεν δίνουν την παραμικρή σημασία στο που είναι και τι κάνουν τα ανήλικα παιδιά τους.
"Δυστυχώς, και χωρίς να θέλω να το συσχετίσω με τους θανάτους που καταγράφηκαν πριν ένα μήνα, υπάρχουν γονείς οι οποίοι θεωρούν πως μέσα στα όρια του ξενοδοχείου, δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για ότι συμβεί στο παιδί τους και δεν ασχολούνται καθόλου", αναφέρει χαρακτηριστικά εργαζόμενος ως pool boy σε μονάδα της Βόρειας Κρήτης, συμπληρώνοντας: "Όσοι έχουν κάνει αυτή τη δουλειά, σίγουρα καταλαβαίνουν πόσο δύσκολο είναι να κυκλοφορούν παιδιά 6-7 χρονών χωρίς επίβλεψη για ώρες ανάμεσα σε εκατοντάδες θαμμώνες.Υπάρχουν περιστατικά όπου μικρά παιδιά περιμένουν για ώρες τους γονείς τους στη ρεσεψιόν".
Αυτού του είδους η λανθασμένη αντίληψη σε συνδυασμό φυσικά με τα τεράστια νομικά κενά, δημιουργούν μια κατάσταση η οποία παρά τα θλιβερά περιστατικά, εξακολουθεί να προβληματίζει καθώς δεν έχει βρεθεί ουσιαστική λύση, η οποία θα μπορούσε να είναι μια ενιαία νομοθεσία, για την κάλυψη σε λίμνες, θάλασσες, πισίνες και ποτάμια.
