Πάνε κάπου 100 χρόνια που ο παππούς ο Καρτσοδημήτρης παρέα με τον αδερφό του, τον μπάρμπα τον Καρτσοκωστή ζούσαν, συν γυναιξί και τέκνοις, στην μεσοπαράλια-αγροτική περιοχή της Άνω Βιάννου, τον Άγιο Νικόλαο, εκεί που πολλοί Βιαννίτες έχουν μετόχια.
«Ποιος θα πάει να γεμίσει το σταμνί σήμερα», ήταν το ερώτημα που ετέθη στην ομήγυρη. Σπανίως βρίσκονταν εθελοντές. Άλλωστε, ο Έλληνας δεν τo’χει με τον εθελοντισμό. Ούτως εχόντων, οι οικογένειες των δυο αδερφών με τα εφτά παιδιά είχαν βρει την αδέκαστη λύση: Μια σου και μια μου. Που θα πει: σήμερα εσύ αύριο εγώ. Την ημέρα εκείνη, λοιπόν, ήταν η σειρά του μπάρμπα του Κωστή για να πάει στη φλέγα να γεμίσει. Ο γείτονας που τον είδε να σηκώνει στον ώμο το σταμνί το σχολίασε, γιατί, εδώ που τα λέμε, το να πηγαίνει ο γεροντότερος για νερό ήταν εκ των ων ουκ άνευ. «Εσένα μπάρμπα επέψανε στο νερό;», ήταν το συνακόλουθο ερώτημα. Κι ο αγράμματος μπάρμπα Κωστής έδωσε μονολεκτικά τη σοφή του απάντηση: «Επικυρώσασί ντο»! Δηλαδή, ήταν αποφασισμένο και απλά έλειπε η… βούλα, η επικύρωση… η οποία όμως δόθηκε!!!
Η πολύ όμορφη αυτή ιστορία ανακλήθηκε στη μνήμη μου, από την απόφαση της διοίκησης της Παγκρήτιας (πρώην ή τύποις) Συνεταιριστικής Τράπεζας να κλείσει το κατάστημα της Άνω Βιάννου. Για να είμαστε ακριβείς, μας έκαμαν τη χάρη και στο κατάστημα προστέθηκε η άθλια πρόθεση «υπό» που στη γλώσσα της τραπεζικής πρακτικής λέγεται υπο-κατάστημα ή σωστότερα «θυρίδα»… η οποία θα λειτουργεί Τρίτη και Παρασκευή και, σε εύθετο χρόνο θα επικυρωθεί το οριστικό κλείσιμο και σε μας θα μείνει μονάχα το ATM!!!
Οι διοικούντες την Τράπεζα, άκουσαν μεν τους διάφορους ντόπιους παράγοντες που επιθυμούσαν την παραμονή και λειτουργία του καταστήματος ως είχε, αλλά (ως προείπαμε), η απόφαση ήταν ειλημμένη και απλά απέμενε η επικύρωσή της.
Πάλι θα επικαλεστώ την δημοσιογραφική μου μνήμη, τότε που, εν χορδαίς και οργάνοις, γινόταν τα εγκαίνια του καταστήματος, παρουσία ιδιοκτητών και υψηλόβαθμων στελεχών της Τράπεζας. Πλούσιο το ρεπορτάζ που έκανα σε τηλεόραση-εφημερίδες και ραδιόφωνα, όπως πλούσια ήταν τα κεράσματα και οι φιλοφρονήσεις. Κάτι ανάλογο δηλαδή με ό,τι συμβαίνει και στους γάμους, σε αντίθεση με τα διαζύγια που υπάρχει μοναξιά και… κατήφεια, ενίοτε δε και… κατάρες!
Προ μηνός, έγραψα στο viannitika.gr άρθρο στο οποίο εξέθετα τους προβληματισμούς μου, σχετικά με το θέμα, με την ευχή και την ελπίδα πως θα υπήρχαν ανοιχτά μάτια και ευήκοα ώτα. Δυστυχώς αποδείχτηκε ότι η κοινωνία μας βαριά νοσεί. Η νόσος της αδιαφορίας και του ωχαδερφισμού έχει σμπαραλιάσει κάθε υγιές κοινωνικό κύτταρο. Κρατάει χρόνια αυτή η… «κολόνια». Έφυγε το ειρηνοδικείο, έφυγε ο ΟΤΕ, έκλεισε η ΔΕΗ, έκοψαν το απογευματινό λεωφορείο, τα σχολεία υποστελεχώνονται και υπολειτουργούν, οσονούπω θα σφραγίσουν και το ταχυδρομείο, ενώ θα ακολουθήσει το κλείσιμο και της άλλης τράπεζας κι εμείς, θα ασχολούμαστε με το… δάκο ή ακόμη χειρότερα, θα ασχολούμαστε με τον Μαρινάκη και τον Ολυμπιακό του…
Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς ό,τι συμβαίνει στο Δήμο Βιάννου συμβαίνει και σε πολλούς ακόμη περιφερειακούς δήμους. Η ψηφιακή επανάσταση που ήρθε «φουριόζα κι αλανιάρα», θα μας αφήσει αμανάτι πολύ ερημιά και πολύ πείνα… Τεράστιο ζήτημα που θα αναλυθεί σε άλλο άρθρο. Πάντως, σε ένα (άντε δυο) χρόνια, τράπεζες με τη μορφή που γνωρίζουμε δεν θα υπάρχουν ΠΟΥΘΕΝΑ!!! Ούτε και μετρητά θα διαθέτουμε, αφού το «σύστημα» θα τα μαζέψει όλα κι εμείς θα έχουμε το λογιστικό δικαίωμα της χρήσης των πενιχρών οικονομιών μας. Για πόσο όμως δεν το γνωρίζω… Αναμένουμε την παγκόσμια εντολή που θα λέει «επικυρώσασί ντο»!!!
Κάποια στιγμή, κι αυτό δεν θα αργήσει να συμβεί, κάποιοι θα κλείσουν το λογιστικό αυτό σύστημα, κι εμείς, ο απανταχού της γης αφελείς, που νομίζαμε ότι είχαμε στην άκρη «πέντε-δέκα ψωροευρώ» για την κακή ώρα, θα εννοήσουμε ότι τσάμπα δουλεύαμε, γιατί το αντίτιμο των κόπων μας πήγε σε ξένες τσέπες…
