Που πάνε τα χρήματα;
Μόνο το 25% των χρημάτων από αυτά που κρατούνται από τις επιδοτήσεις των ελαιοπαραγωγών της Κρήτης διατίθενται για την πραγματοποίηση των εκπαιδευτικών σεμιναρίων Οργανώσεων Ελαιουργικών Φορέων (ΟΕΦ) και τη στήριξη τους.
Μιλάμε για χρήματα που προέρχονται από τις κρατήσεις που γίνονται από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, από τον οποίο ξαναμοιράζονται. Ενώ όμως η Κρήτη προσφέρει τόσα πολλά, λαμβάνει πίσω μόλις το 25% των κονδυλίων, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει θέμα με τη συμμετοχή των Συνεταιρισμών στην Κρήτη.
Όπως λέει το μέλος της ΟΑΣΝΗ Μιχάλης Καμπιτάκης, ενώ υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, πάρα πολλοί Συνεταιρισμοί έχουν ήδη αποκλειστεί. Ενώ σε περιπτώσεις που δεν είχαμε τον αποκλεισμό τους, είχαμε τη μείωση των κονδυλίων που χορηγήθηκαν.
«Πήγαν να μας κόψουν πάνω από τα μισά λεφτά. Αρχικά ήθελαν να μας δώσουν 9 εκ. ευρώ και με την προσπάθεια τη δική μας, ανέβηκε το ποσό αυτό και να φτάσει στα 18 εκ. ευρώ, το οποίο όμως και πάλι δεν αρκεί», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Καμπιτάκης.
Σημαντικό εργαλείο
Το πρόγραμμα ουσιαστικά προσφέρει στον παραγωγό, Μέσα για κάνει καλύτερη συλλογή, μεταφορά του καρπού, η αποθήκευση του μέχρι και την ολοκλήρωση της διαδικασίας στο ελαιουργείο.
Από εκεί και μετά προσφέρει Γνώση για τον εκσυγχρονισμό του ελαιουργείου, για την καλύτερη συντήρηση του καρπού ως την άλεση και καλύτερους χώρους φύλαξης.
Το πρόγραμμα αυτό προβλέπει επίσης την ολοκληρωμένη διαχείριση καλλιέργειας στον παραγωγό και πιστοποίηση του ελαιουργείου με ISO ή την ανανέωση του.
Βασική είναι η εκπαίδευση του παραγωγού για τη λίπανση, το κλάδεμα της ελιάς και πως να πάρει το χώμα για να κάνει μια εδαφολογική ανάλυση. Το πρόγραμμα παρέχει και μέτρα προστασίας για τον παραγωγό και την καλλιέργεια του.
Μέσα στην ολοκληρωμένη διαχείριση προβλέπεται η χρήση εγκεκριμένων σκευασμάτων. Εκτός αυτού να λειτουργεί πάντα με συνταγές και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Επίσης προβλέπεται η ενίσχυση των παραγωγών με αγροτικό εξοπλισμό. Όλα αυτά έρχονται να επιβεβαιωθούν με την πιστοποίηση.
Και παρά το γεγονός ότι ισχύουν όλα αυτά, αποτέλεσμα της προαναφερθείσας εξέλιξης είναι να μην μπορούν να πραγματοποιηθούν όλες οι δράσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να ωφελήσουν τους παραγωγούς. Η μείωση της χρηματοδότησης λοιπόν, οδήγησε στην αδυναμία κάλυψης των αναγκών των αγροτών της Κρήτης, τη στιγμή που το νησί συνεισφέρει πάνω από το 50% των χρημάτων που συγκεντρώνονται για τις Οργανώσεις Ελαιουργικών Φορέων.