Ποιητικά κεντήματα του Γιώργη Ραπτάκη
Είναι γνωστό παντάπασιν το αυθεντικό-απροσποίητο ποιητικό και στιχουργικό ταλέντο του καλού φίλου και συνδημότη, του Γιώργου Ραπτάκη.
Είναι επίσης γνωστό, ότι και η δική του οικογένεια πλήρωσε «βαρύ» φόρο αίματος κατά τις εκτελέσεις από τους Ναζί κατακτητές εκείνο το "μαύρο" Σεπτέμβρη του 1943 κι αυτό δικαιολογεί την τεράστια ευαισθησία του, οσάκις αναφέρεται στην τραγωδία και στο Ολοκαύτωμα της Βιάννου.
Με αφορμή την σημερινή παρουσία στην αιματοβαμμένη Βιάννο της γνωστής-γνωστότατης εκπομπής «Μηχανή του χρόνου» ο Γιώργος Ραπτάκης «κέντησε» το παρακάτω αριστουργηματικό στιχούργημα το οποίο ανάγνωσε ο Μανώλης Σπανάκης μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα:
«Σε τόπο που τα όνειρα, ο πόλεμος τα σβήνει
και η χαρά, στο στεναγμό, τη θέση της, τη δίνει,
παιδιά που δε χαρήκανε του Κύρη την αγκάλη
στα χείλη, το χαμόγελο ίντα Θεός θα βάλει;
Ποιος είναι αυτός, που χαίρεται, όταν ο άλλος, κλαίει;
Κι ακόμα τίνος ποιητή, ο πόνος τον εμπνέει;
Είναι βαρύ το τίμημα, που καθαείς σηκώνει
και τρίζουνε τα κόκκαλα στους τάφους οι προγόνοι.
Μέσα μου ακούω μια φωνή: «Μέχρι να ζεις, Πολέμα!
Γιατί, δε δικαιώθηκε, το αθώο τους το αίμα»!!!