Η αλήθεια είναι πως τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν ένα μείζον πρόβλημα για την Κρήτη αλλά και όλη χώρα, καθώς δυστυχώς πρόκειται για ένα λόγο που αρκετοί νέοι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο.
Μεγάλη κουβέντα γίνεται φυσικά για το τι φταίει περισσότερο. Αν είναι πρόβλημα των υποδομών, των οδηγών ή ένα μείγμα και των δύο.
Εμείς συνομιλήσαμε με τον Αναστάσιο Μαρκουΐζο, γνωστό και ως Ιαβέρη, έναν άνθρωπο που έχει κάνει σπουδαίο αγώνα για την ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από την οδική συμπεριφορά αλλά και έναν γνώστη του αυτοκινήτου, καθώς έχει υπάρξει οδηγός αγώνων ταχύτητας.
Η κουβέντα μας όπως αναμενόταν ήταν ενδιαφέρουσα με τον Ιαβέρη να μην “μασάει” τα λόγια του. Ρωτήθηκε για τα προβλήματα στην Κρήτη, τον ΒΟΑΚ και όχι μόνο, για τον λόγο που κάποιοι δεν βάζουν “μυαλό” αλλά και για το πως θα αλλάξει η κατάσταση που επικρατεί.
Ξεκινώντας την κουβέντα μας, θεωρείτε πως ισχύει αυτό που λέγεται συχνά ότι η οδική μας συμπεριφορά είναι καθρέπτης της κοινωνίας μας;
«Ξεκάθαρα. Η συμπεριφορά των οδηγών στο δρόμο πρόκειται για την οπτικοποίηση της παιδείας του κάθε ανθρώπου. Πρόσεξε την επόμενη φορά που θα οδηγήσεις ή ακόμη και όταν θα είσαι πεζός, τι θα δεις. Θα δεις τσαμπουκά, μαγκιά και επιθετική συμπεριφορά. Όλα αυτά δείχνουν ότι δεν υπάρχει σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη ενώ επίσης υποδηλώνουν και χαμηλή αυτοεκτίμηση».
Ενδιαφέρον αυτό και θα ήθελα να σταθούμε εδώ. Τι εννοείτε λέγοντας “χαμηλή αυτοεκτίμηση”;
«Σκέψου το πολύ απλά. Αν κάποιος δεν καταλαβαίνει πόσο σημαντικός και πόσο ξεχωριστός είναι για την οικογένεια του, για τα παιδιά του, τους γονείς του, θέτοντας τον εαυτό του σε τόσο μεγάλο κίνδυνο, δείχνει ότι δεν καταλαβαίνει πως για κάποιους είναι ο κόσμος όλος, άρα δεν εκτιμά πρωτίστως τον εαυτό του και κατ’ επέκταση αυτούς που τον περιμένουν να επιστρέψει στο σπίτι του. Γιατί κακά τα ψέματα τις μεγαλύτερες τραγωδίες τις ζουν αυτοί που μένουν πίσω ή αυτοί που βλέπουν το αγαπημένο τους πρόσωπο να μην μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον μετά από ένα ατύχημα. Αυτό που θέλω να περάσω με κάθε τρόπο στους ανθρώπους που με ακούν ή με διαβάζουν είναι το εξής, όταν κλείσεις τη πόρτα του σπιτιού σου για να πας στη δουλειά σκέψου πόσες αγκαλιές σε περιμένουν το απόγευμα πίσω».
Μου είχε κάνει εντύπωση σε μια άλλη σας συνέντευξη που είχατε μιλήσει για εγκλήματα από πρόθεση, θα μπορούσατε να μου το αναλύσετε παραπάνω;
«Όλοι οι Έλληνες νομίζουν ότι αυτά που κάνουν στους δρόμους είναι παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από αμέλεια. Ε όχι, δεν είναι. Είναι έγκλημα από πρόθεση και θα σου φέρω ένα παράδειγμα για να γίνω απόλυτα ξεκάθαρος. Όταν ο άλλος βλέπει το πορτοκαλί στα φανάρια και επιταχύνει δεν μιλάμε για αμέλεια αλλά μιλάμε για εντολή βλακείας, μαγκιάς και αλητείας από τον εγκέφαλο. Και εντάξει είσαι ηλίθιος και θες να σκοτωθείς, γιατί όμως να πάρεις και τον απέναντι μαζί σου; Για αυτό λόγο χρησιμοποιώ και τη λέξη έγκλημα, καθώς το να θέσεις έστω και σε κίνδυνο τη ζωή του συμπολίτη σου από επιθετική οδήγηση είναι κακούργημα και δεν υπάρχει καμία αμέλεια».
Από τις επισκέψεις σας στην Κρήτη, έχετε καταλάβει γιατί έχουμε τόσα πολλά θύματα στην άσφαλτο;
«Δεν συμβαίνει τίποτα διαφορετικό στη Μεγαλόνησο σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Η μοναδική διαφορά ίσως είναι πως εκεί τα φαινόμενα είναι λιγάκι πιο έντονα και ειλικρινά δεν καταλαβαίνω από που προκύπτει αυτό. Αν κάποιοι θεωρούν ότι έγιναν σπουδαίοι με ένα παρκάρισμα, μια οπισθογωνία ή ένα λάδωμα δείχνουν πολύ απλά πόσο ανεγκέφαλοι είναι. Βέβαια στην Κρήτη είναι εντονότερο σε σχέση με άλλες περιοχές, το φαινόμενο με το αλκοόλ και την οδήγηση, γεγονός που δεν τιμάει κανένα».
Εδώ βέβαια γίνεται μεγάλη κουβέντα για τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης και για το κατά πόσο ευθύνεται για τα ατυχήματα. Τι πιστεύετε για αυτό;
«Άσε τον ΒΟΑΚ, εδώ γίνονται τραγικά λάθη. Όλοι οι πολιτικοί έρχονται και δίνουν συγχωροχάρτια στις εγκληματικές πράξεις για προεκλογικούς λόγους και μόνο, ρίχνοντας τα όλα στους δρόμους. Δεν είναι δρόμοι το πρόβλημα. Είσαι οδηγός και γνωρίζεις την επικινδυνότητα του δρόμου, οφείλεις να προσαρμοστείς στις συνθήκες. Ξέρεις ότι υπάρχει ο κίνδυνος μετωπικής σύγκρουσης στον συγκεκριμένο δρόμο, τότε τι στο διάολο πας και προσπερνάς κάνοντας μαγκιές. Και να ξέρεις ότι τα περισσότερα ατυχήματα δεν συμβαίνουν στον Εθνικό δρόμο αλλά μέσα στις πόλεις και τους επαρχιακούς δρόμους. Επομένως, ο οδηγός είναι το σοβαρότερο πρόβλημα και όχι οι δρόμοι. Για παράδειγμα αν σε βάλω στο πεζοδρόμιο και σου πω κάνε κουτσό θα κάνεις, αν σε βάλω όμως στον 5ο όροφο στην άκρη του μπαλκονιού θα κάνεις; Όχι βέβαια, το ίδιο ακριβώς γίνεται και στον δρόμο, απλώς κάποιοι είναι τόσο βλάκες που δεν καταλαβαίνουν ότι αν συγκρουστούν μετωπικά 120 και 120 χιλιόμετρα μιλάμε για μια σύγκρουση 240 χιλιομέτρων και από εκεί δεν θα μείνει τίποτα όρθιο».
Ποια πιστεύετε ότι είναι η λύση για να λύσουμε ένα πρόβλημα που στοιχίζει ζωές και αρκετές νέων ανθρώπων;
«Μιας και το ανέφερες να πούμε ότι τα τροχαία δυστυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου για τις ηλικίες από 15 έως 30. Κοίταξε αν δεν υπάρξει ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των πολιτών, ώστε να ενοχλήσουν οι ίδιοι το κράτος να μεριμνήσει δεν θα αλλάξει τίποτα. Γιατί πάνω από όλα πρέπει να καταλάβουμε πως πρέπει να προστατέψουμε την υγεία μας, την υγεία των παιδιών, των συμπολιτών μας αλλά και τη δημοκρατία μας, καθώς η οδήγηση με τσαμπουκά και μαγκιά είναι μια μορφή φασισμού. Επίσης να δώσουμε στα μικρά παιδιά τη σωστή παιδεία. Το σχολείο είναι για την εκπαίδευση, την παιδεία την παίρνεις από το σπίτι σου και όταν ένα μικρό παιδί σε δει να οδηγείς μεθυσμένος ή να κοιτάς το κινητό εκείνη την ώρα, είναι πιθανό να κάνει τα ίδια όταν μεγαλώσει».
Κλείνοντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το χρόνο σας αλλά και θα ήθελα μια κουβέντα σας για επίλογο.
«Αυτό που θέλω να πω κλείνοντας είναι αυτό που ανέφερα και παραπάνω. Να θυμόμαστε πόσοι άνθρωποι μας αγαπούν και πριν φύγουμε να πάμε κάπου να στεκόμαστε και να σκεφτόμαστε πόσες αγκαλιές μας περιμένουν πίσω στο σπίτι».
