Προφανέστατα έχετε διαπιστώσει, το πάθος και την εμμονή μας να περιπλανιόμαστε στις παλιές φωτογραφίες… Έχουμε κατανοήσει αυτό που είπε ο Κλείτος Κύρου ότι «οι παλιές φωτογραφίες είναι σοφές και ξέρουν να εκδικούνται». Στην προκειμένη περίπτωση η "εκδίκηση" της φωτογραφίας είναι οι αναπόφευκτες συγκρίσεις (θετικές και αρνητικές) του χθες με το σήμερα.
Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 1991 και μια παρέα νεαρών Βιαννιτών κάθονται έξω από το ζαχαροπλαστείο του Αδάμη Δοριάκη στην Άνω Βιάννο. Εκεί βρέθηκε ο φωτογραφικός φακός του Μανώλη Σπανάκη απαθανατίζοντάς τους.
Δυστυχώς, ένας από τη συντροφιά βιάστηκε να μισέψει. Αναφερόμαστε στον καλό Βιαννίτη, πρώτο εξ’ αριστερών, Δημήτρη Συμβουλάκη. Δίπλα του ο Γιώργος Πετράκης (Πειραιώτης), παραδίπλα ο Δημήτρης Κοκολάκης και ακολουθούν ο Μιχάλης Εμμ. Γελασάκης και ο Νίκος Μιχ. Κοκοτάκης.
Ωστόσο, πίσω από τα πρόσωπα της φωτογραφίας υπάρχει μια αφίσα που χρήζει σχολιασμού. Το περιεχόμενο της αφίσας του Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείων και αφορά στην υποβάθμιση της Υγείας. «Υγεία ώρα μηδέν», είναι ο κύριος τίτλος και πιο κάτω τίθεται το ερώτημα: «Δημόσια ή Ιδιωτικά Νοσοκομεία;».
Δυστυχώς επαναδιαπιστώνεται ότι τα προβλήματα στο χώρο της Υγείας είναι διαχρονικά.
