Σε μία κατάθεση ψυχής, ένα ξέσπασμα, θα μπορούσε να πει κανείς, προχώρησε δημόσια ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Κεφαλοβρυσίου, Κωστής Κοντάκης
Αφορμή στάθηκε η προσπάθεια που καταβάλλει ο Σύλλογος για την ανάδειξη προβλημάτων με σκοπό την επίλυσή τους σε μία περιοχή όπως είναι το μαρτυρικό Κεφαλοβρύσι με σοβαρά ζητήματα και βασικές ελλείψεις.
Φτάνει μάλιστα στο σημείο να αναρωτηθεί εάν οι κάτοικοι του χωριού επιθυμούν ή όχι την ύπαρξη του Συλλόγου... Κι όλα αυτά, λίγες μόλις ημέρες πριν τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου.
Όπως αναφέρει αναλυτικά στην ανακοίνωση - κάλεσμα:
"Είναι στη φύση του κάθε ανθρώπου να αισιοδοξεί, αλλά η αισιοδοξία για να επιβεβαιωθεί έχει ανάγκη υποδομής,προσπάθειας και πειθαρχίας.
Σίγουρα η αισιοδοξία δεν ανασύρεται από τους λαχνούς ενός περαστικού λαχειοπώλη, αλλά από συντονισμένη προσπάθεια όλων μας για να μη βρεθούμε στη θέση ( ενώ κοπτωμεθα για την ενότητα - σύμπνοια) σαν μοναδική καβαλάρηδες να τραγουδάμε το αιώνιο τραγούδι της φυλής "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει".
Η εποχή μας αγαπητοί φίλες και φίλοι , μέλη του Συλλόγου, χαρακτηρίζεται από την απόρριψη των καθιερωμένων θεσμών, από την προβολή του ατομικού συμφέροντος σε βάρος του γενικού, από την αποθέωση των δικαιωμάτων σε βάρος των υποχρεώσεων. Με τις παρούσες συνθήκες επιβάλλεται λοιπόν μια υπεύθυνη και ξεκάθαρη τοποθέτηση του καθενός μας.
Θέλουμε ή όχι την ύπαρξη του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού μας;
Σε αυτό το σημείο θέλω να σας αναφέρω αγαπητά μέλη ότι οι διοικήσεις που προέκυψαν τα τρία τελευταία χρόνια έχοντας τη θέληση αλλά και τη βούληση, προχώρησαν σε όλες τις ενέργειες που απορρέουν από το καταστατικό για την επιτυχία των σκοπών του συλλόγου.
Προσωπικά πιστεύω ότι το πέτυχαν.
Όμως, κατά την γνώμη μου το αποκαρδιωτικό και καταστροφικό θα έλεγα είναι η αντιμετώπιση από ένα μεγάλο αριθμό χωριανών μας,που με εκπληκτική και χωρίς προηγούμενο αδιαφορία, απαρνείται την προέλευση τους.
Είναι αδικία για όλους μας να αγνοούμε την ιστορία μας, είναι πίκρα φίλες και φίλοι να σβήνουμε μνήμες των παιδικών μας χρόνων (καλές η κακές), είναι πεσιμισμός αγαπητοί μου να απαξιώνουμε η και να αδιαφορούμε για τον τόπο των πατεράδων μας, των μανάδων μας, των προγόνων μας.
Δεν είναι δυνατόν σε κάθε κάλεσμα αδελφικό, συγκινητικό και ανιδιοτελές του Συλλόγου μας να αδιαφορούμε.
Εδώ πρέπει να κάνω μια διευκρίνιση... Δεν αναφέρομαι σ' αυτούς που εξαρχής έθεσαν τον εαυτό τους εκτός Συλλόγου επειδή ενδεχομένως τα συμφέροντα τους δεν συμβάδιζαν με του Συλλόγου.
Αναφέρομαι σ'αυτούς που μονίμως μας στέλνουν τα "Μπράβο" και τα 'Συγχαρητήρια" (τα δεχόμαστε με ικανοποίηση και τους ευχαριστούμε) σ' αυτούς που όταν βρεθούν με χωριανό ή αναπολούν τις όμορφες παιδικές στιγμές στα στενά σοκάκια του χωριού μας, σ'αυτούς που αγαπούν το χωριό μας,οι οποίοι όμως δεν παραβρέθηκαν ποτέ σε κάποιο αδελφικό κάλεσμα- αντάμωμα του Συλλόγου μας.
Ίσως, φίλες και φίλοι αγαπητά μέλη να κάνω λάθος, ας μας το αποδείξουν την Κυριακή 19 του μήνα στις 13:00 στο κάλεσμα για τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας".
