Εύκολη και γρήγορη μπουγάτσα με σιμιγδαλένια κρέμα!
της Χριστίνας Μαστρογιωργάκη
Πριν αρκετά χρόνια είχε γίνει πολύ της μόδας μια γρήγορη μπουγάτσα της οποίας «θύμα» υπήρξα και εγώ αλλά και η παρέα μου.
Θυμάμαι ήταν η εποχή του μπασκετικού θρύλου, του ΑΡΗ, τότε που μαζευόμασταν καμιά δεκαριά με δεκαπενταριά άτομα στο σπίτι για να παρακολουθήσουμε την ευρωπαϊκή πορεία της ελληνικής ομάδας.
Τις βραδιές αυτές, όλο το πάθος και τον φανατισμό μας, υποστήριζαν γαστρονομικά οι πίτσες του φίλου Γιάννη Μ. και οι δικές μου μπουγάτσες.
Μπουγάτσες αυτής της συνταγής.

Για να ακριβολογούμε θα λέγαμε όχι τις «μπουγάτσες» αλλά τις «σχεδόν μπουγάτσες» αφού δεν περιείχαν κρέμα, αλλά που την κρεμώδη τους αίσθηση μάς την έδιναν τα μουσκεμένα σε γάλα, φύλλα κρούστας.
Καλά καταλάβατε ή θυμηθήκατε. Μιλώ για εκείνα τα βουτυρωμένα φύλλα κρούστας που καθώς ψηνόταν στον φούρνο τα περιλούαμε με γάλα, συνεχίζαμε το ψήσιμο και που…. ώ του θαύματος!, μας έδιναν σε λίγο μια «σχεδόν μπουγάτσα» της οποίας τη γεύση ενισχύαμε με μπόλικο πασπάλισμα άχνης ζάχαρης και κανέλλας.

Η παρούσα συνταγή είναι μια εξέλιξη, μια τελειοποίηση θα λέγαμε, αυτής της συνταγής, κυρίως σε ότι αφορά τη φύση της κρέμας, ενώ στα βασικά της σημεία στηρίζεται σ’ εκείνη τη θρυλική συνταγή την οποία ακόμη και σήμερα συναντούμε στα βιβλία ζαχαροπλαστικής και στο διαδίκτυο.
Βασική διαφορά η προσθήκη σιμιγδαλιού και αυγών στο γάλα με το οποίο περιλούομε τα φύλλα κρούστας καθώς ψήνονται.
Επίσης με κάποιες ακόμη μικροδιαφορές όσον αφορά τις ποσότητες κάποιων υλικών αλλά και στον τρόπο και τις θερμοκρασίες ψησίματος.

Αν λοιπόν θέλουμε μια μπουγάτσα εύκολη, τραγανή, μυρωδάτη με κανονική κρέμα σιμιγδαλιού που για να γίνει χρειάζεται το πολύ μια ώρα, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε αυτήν εδώ τη συνταγή.

ΥΛΙΚΑ
- 1/2 κιλού φύλλο Βηρυτού
- 1 κουτί γάλα ζαχαρούχο
- 3 κουτιά, του ζαχαρούχου, νερό
- 250 γρ. βούτυρο
- 1 ποτήρι σπορέλαιο
- 3-4 κουτάκια βανίλιας
- 4 αυγά
- 5 κοφτές κουταλιές σούπας, σιμιγδάλι ψιλό
Για το σερβίρισμα
- Άχνη ζάχαρη
- Κανέλλα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Λιώνουμε το βούτυρο και το ανακατεύουμε με το σπορέλαιο.

Σ’ ένα ταψί διαστάσεων 30Χ40 απλώνουμε δύο φύλλα βουτυρωμένα. Στη συνέχεια βουτυρώνουμε καλά (με την παλάμη μας βουτηγμένη στο δοχείο του βουτύρου) ένα-ένα τα φύλλα, τα τσαλακώνουμε, τα μαζεύουμε ανάλαφρα σε μια μπάλα και τα τοποθετούμε το ένα δίπλα στο άλλο μέσα στο ταψί και πάνω στα δυο στρωμένα φύλλα.

Ελέγχουμε αν υπάρχουν μεγάλα κενά χωρίς φύλλο και απλώνουμε λίγο τα φύλλα, αν χρειαστεί.

Βάζουμε το ταψί στον φούρνο, στην πιο χαμηλή θέση σχάρας και τον ανάβουμε στους 150β.
Εκεί θα αφήσουμε το ταψί για 35-40 λεπτά.

Μόλις τοποθετήσουμε το ταψί στον φούρνο, θα αδειάσουμε σε ένα μεγάλο μπολ, το βούτυρο που έχει περισσέψει (με όλα τα υγρά του), το ζαχαρούχο και θα γεμίσουμε το άδειο κουτί του τρείς (3) φορές με νερό το οποίο θα προσθέσουμε στο ζαχαρούχο.
Ανακατεύουμε το μείγμα, καλά.

Προσθέτουμε το σιμιγδάλι και τις βανίλιες.
Τέλος χτυπάμε καλά τα αυγά και τα ενσωματώνουμε κι αυτά στο μείγμα του γάλακτος.
(Καλό είναι να περάσουμε τα αυγά από σίτα).

Όσο το ταψί μας είναι στον φούρνο, θα ανακατεύουμε συχνά το περιεχόμενο του μπολ.
Στόχος μας είναι το να αρχίσει να μουσκεύει το σιμιγδάλι.

Μετά από 35-40 λεπτά, κι ενώ τα φύλλα έχουν πάρει λίγο χρώμα, θα βγάλουμε το ταψί από τον φούρνο και θα ανεβάσουμε την θερμοκρασία στους 200β.

Θα ανακατέψουμε πολύ καλά το περιεχόμενο του μπολ και θα το ρίξουμε πάνω από τα φύλλα (σε όλη την επιφάνειά τους) και μάλιστα ανακατεύοντάς-το διαρκώς ώστε το σιμιγδάλι να απλωθεί ισομερώς παντού.

Τοποθετούμε το ταψί στον φούρνο, σε μεσαία σχάρα αυτή τη φορά, και ψήνουμε για 10λεπτά.

Σε 10 λεπτά βγάζουμε το ταψί από τον φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει.

Δεν ρίχνουμε επάνω στην ζεστή μπουγάτσα την άχνη αλλά σε κάθε πιάτο χωριστά μετά το σερβίρισμα.

***Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μονάχα τμήματος του παρόντος και μόνο εφόσον αναφερθεί μέσα στο κείμενο η δημιουργός και το site με ενεργό σύνδεσμο που θα ανακατευθύνει τον αναγνώστη.