Στους χωριανούς του ήταν γνωστό πως, ο Μηνάς του Πανάγου αγαπούσε υπέρμετρα την μπύρα…
Είναι γεγονός ότι την πρώιμη εποχή του έρωτά του με τη μπύρα, έκανε τις προσπάθειές του να απαλλαγεί από το αλκοόλ… πλην όμως, όλες έπεσαν στο κενό…
Η εκπληκτική ιστορία που θα παραθέσω, προέρχεται από μια τέτοια προσπάθεια του Μηνά, τότε που διεκδικούσε σθεναρά να πάρει διαζύγιο από το αφρίζον αλκοολούχο.
Αποβραδίς έκανε μια συζήτηση με τον εαυτό του. Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισε να αυτοϋποβληθεί σε μια σκληρή δοκιμασία:
Την επόμενη κιόλας ημέρα, να διέλθει κατά μήκος τον κεντρικό δρόμο της Άνω Βιάννου όπου βρίσκονταν όλα τα καταστήματα εστίασης (καφενεία και εστιατόρια) και, αν κατάφερνε να μην εισέλθει σε κάποιο από αυτά, τούτο θα εσήμαινε ότι αντέχει και άρα, μπορούσε να απαλλαγεί από την γοητεία της μπύρας!
Πράγματι, την επομένη έθεσε σε εφαρμογή το τεστ της αντοχής του. Ξεκίνησε από τα καφενεία του Ηλία και της Γαλάτειας, πέρασε το ρακάδικο του Μπροκά, ξεπέρασε τους σκόπελους των εστιατορίων του Στρατή Κόμη και του Μανώλη Περτσουλή, πέρασε και το καφενείο του Κλητήρα, πέρασε κι απ’ του Θράσα, της Αναστασίας Τριγωνάκη και του Χαρίλαου Πετράκη και ομολογουμένως είχε υπερνικήσει όλους αυτούς τους πειρασμούς. Του έμεναν ακόμη τα ρακάδικα-μεζεδοπωλεία των Μανώλη Γουρνιεζάκη (Τριφύτσου), του Μύρου Κουτρουμπάκη και το εστιατόριο του Πετροδημήτρη. Τα προσπερνάει με αποφασιστικότητα και μόνο όταν έφτασαν στα ρουθούνια του οι ελκυστικές οσμές από το στιφάδο που ψηνότανε στο εστιατόριο του Πετροδημήτρη κόντευε να λυγίσει. Όμως έσφιξε τα δόντια του και, επιστρατεύοντας κάθε ικμάδα από την αυτοπειθαρχία του προχώρησε θαρραλέα κόβοντας επιτυχώς το νήμα της πανάξιας νίκης του!
Λίγο πριν φτάσει στην Παναγία την Λιονταριανή μονολόγησε: «Μπράβο Μηνά, είσαι ο μεγάλος Νικητής! Πάμε τώρα να σε κεράσω μια μπύρα»!!!
Υ.Γ. Ο Μηνάς παρέμεινε μέχρι το θάνατό του ένας ιδιαίτερα πιστός φίλος του ζύθου...
Αφιερώνεται στη μνήμη του, ένα χρόνο από την αποδημία του...
