Δεν ξέρω αν κάνω λάθος, αλλά νομίζω πως καθένας που ακούει «Το σαββατόβραδο», το μοναδικής ομορφιάς τραγούδι, νομίζει ότι γράφτηκε για την γειτονιά και το χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε!
Αυτό το θαύμα (γιατί περί θαύματος πρόκειται!) το οφείλουμε στον μεγάλο μας ποιητή Τάσο Λειβαδίτη. Βεβαίως μερίδιο στο θαύμα αναμφίβολα έχουν τόσο ο Μίκης Θεοδωράκης που μελοποίησε τους στίχους, αλλά και ο παμμέγιστος Στέλιος Καζαντζίδης που ερμηνεύει μοναδικά! Το συναίσθημα αυτό, το έχω αισθανθεί πολλές φορές κι εγώ, καθώς περιπλανιέμαι, στις γειτονιές της Βιάννου.
Είπα «περιπλανιέμαι», αλλά οφείλω να διευκρινίσω πως, η περιπλάνησή μου, τώρα πλέον, περισσότερο είναι νοερή αναδίφηση, μιας άλλης-όμορφης και νοσταλγικής εποχής, τότε που πράγματι μοσχοβολούσαν οι γειτονιές βασιλικό κι ασβέστη, τότε που παίζαμε τον έρωτα κρυφά, τότε που βλέπαμε τους πατεράδες μας να σχολάνε απ’ τη δουλειά και λίγο μετά, κινούσαν για τους καφενέδες του χωριού. Ήταν εκείνα τα χρόνια της θύελλας και της αφόρητης φτώχειας, που βλέπαμε τις κοπελιές στις σκάφες και στα φτωχοπλυσταριά να πλένουν τα ράκη μας, αλλά κι εκείνα τα χρόνια που αισθανόσουν την εγγύτητα των συναισθημάτων. Τότε που τα βράδια οι κουρασμένες μανάδες άναβαν φωτιά στις υπαίθριες παραστιές, και στα καπνισμένα τηγάνια μοσχομύριζαν οι μυζιθρόπιτες και τα σφουγγάτα!!!
Τα θυμήθηκα όλα τούτα σήμερα, που τύχη καλή με «έσπρωξε» να κατέλθω τα σκαλούνια προς τον Κάτω Μύλο όταν και βρέθηκα μπροστά στον λουλουδιασμένο αυλόγυρο του σπιτιού της Ελένης Παπαδογιάννη-Καρτσάκη, του Λενιού του Τηλέμαχου όπως την ξέρουμε οι Βιαννίτες. Εκεί συνάντησα την ομορφιά στην απλότητά της!
Ζουμπούλια, τριαντάφυλλα διαφόρων χρωμάτων, γιασεμιά, κρίνοι, σκυλάκια, μαργαρίτες, γεράνια, βασιλικοί, αρμπαρόριζες, και αμέτρητες ακόμη ποικιλίες ευωδιαζόντων ανθέων και φυτών κοσμούν το «αυλιδάκι» της κ. Ελένης. Πιο κει μια πανέμορφη δεσπολιά (μουσμουλιά) με τον χρυσοποίκιλτο-πεντανόστιμο καρπό της να προκαλεί σκανδαλιστικά! Σταμάτησα αθόρυβα και μυρίστηκα τις μεθυστικές ευωδιές! Όμως και μόνο που είδα τόσα όμορφα άνθη, αισθάνθηκα μιαν αφόρητη ψυχική πληρότητα!!! Ελένη σ’ ευχαριστώ πολύ για την ομορφιά που κερνάς τους περαστικούς από τον Κάτω Μύλο!!!
